Maurice Kip
12 juli 1975 - 21 mei 2004
NON SCOLAE SED VITAE DISCIMUS
Maurice Kip was als docent Engels werkzaam op het van Lutterveltplein en was op het Staring College een bekend en geliefd persoon die op geheel eigen wijze met leerlingen en docenten omging.
Dag mijn lieve jongen,
Het is weer de 21ste. Signaal om hier weer een berichtje te plaatsen.
Het is nu echt herfst geworden en gisteren helemaal, omdat het hier de hele dag heeft geregend en hard gewaaid.
Normaal gaan op zaterdag genieten van het voetballen, maar Staphorst speelt vandaag niet en dachten we dat we "vrij" waren van het voetballen. Maar nu blijkt dat de overbuurjongen vanmiddag voetbalt in Meppel, waarvoor hij nu speelt.
Ik realiseer me opeens dat jij hem als kleine jongen hebt meegemaakt en dat hij op dit moment maar enkele jaren jonger is dan jij geworden bent. Ik herinner me dat jij af en toe weleens oppaste als zijn vader en moeder ergens anders naartoe moesten en jij dan spelletjes deed met de beide broertjes.
Beide broertjes zullen vanmiddag aanwezig zijn op het sportpark in Meppel. De ene als voetballer en de andere als toeschouwer.
Ik heb het er weleens over gehad of ze zich jou wel herinnerden. Dat was wel het geval, al had de oudste een beter beeld nog van jou.
Gek dat ik denk dat de tijd dan stilstaat, terwijl dit bij de beide buurjongens dus niet het geval is en bij jou wel. Voor mij in ieder geval.
Beide jongens hebben hun studie al achter de rug en zijn al aan het werk. De jongste is ook druk met jeugd bezig . Ook via scholen waar hij problemen probeert op te lossen voor de schoolgaande jeugd. De oudste is net als je broer druk met financiële administratie.
Op dit moment komt de achterbuurvrouw binnen om de Meppeler Courant te brengen. Ze komt even gezellig bijkletsen en dus laat ik het er hier maar even bij.
Liefs en een dikke knuffel van ma.
Dag Maurice.
Het is weer de 21ste. Signaal om hier weer een berichtje te plaatsen.
Het is nu echt herfst geworden en gisteren helemaal, omdat het hier de hele dag heeft geregend en hard gewaaid.
Normaal gaan op zaterdag genieten van het voetballen, maar Staphorst speelt vandaag niet en dachten we dat we "vrij" waren van het voetballen. Maar nu blijkt dat de overbuurjongen vanmiddag voetbalt in Meppel, waarvoor hij nu speelt.
Ik realiseer me opeens dat jij hem als kleine jongen hebt meegemaakt en dat hij op dit moment maar enkele jaren jonger is dan jij geworden bent. Ik herinner me dat jij af en toe weleens oppaste als zijn vader en moeder ergens anders naartoe moesten en jij dan spelletjes deed met de beide broertjes.
Beide broertjes zullen vanmiddag aanwezig zijn op het sportpark in Meppel. De ene als voetballer en de andere als toeschouwer.
Ik heb het er weleens over gehad of ze zich jou wel herinnerden. Dat was wel het geval, al had de oudste een beter beeld nog van jou.
Gek dat ik denk dat de tijd dan stilstaat, terwijl dit bij de beide buurjongens dus niet het geval is en bij jou wel. Voor mij in ieder geval.
Beide jongens hebben hun studie al achter de rug en zijn al aan het werk. De jongste is ook druk met jeugd bezig . Ook via scholen waar hij problemen probeert op te lossen voor de schoolgaande jeugd. De oudste is net als je broer druk met financiële administratie.
Op dit moment komt de achterbuurvrouw binnen om de Meppeler Courant te brengen. Ze komt even gezellig bijkletsen en dus laat ik het er hier maar even bij.
Liefs en een dikke knuffel van ma.
Dag Maurice.
Op 21 oktober 2023
om 13:29 getekend door:
J.e. .v.a.d.e.r.,.
Dit is niet ok
om 13:29 getekend door:
J.e. .v.a.d.e.r.,.
Dag mijn lieve jongen,
Heel raar is het soms. Dan voel ik op de een of andere manier dat iemand hier iets heeft geschreven en dat was ook nu het geval. Eergisteren keek ik daarom toch maar en toen las ik het bericht van Rinze.
Ik heb het vaker gezegd hier: bestaat toeval?
je vraagt je misschien af waarom ik dit nu ook weer eens zeg. Ik zal een poging doen om het je uit te leggen.
Zoals je weet, zijn ma en ik trouwe aanhangers van onze voetbalclub. Daardoor bouw je met sommige mensen een bepaalde vriendschappelijke band op. Zo is er een band ontstaan tussen een moeder van een speler bij Staphorst en ma en hielden ze op Facebook ook wel contact en deelden ze informatie. Sinds kort whatsapp ik ook met haar en delen we ook informatie. Raar eigenlijk dat jij Facebook en WhatsApp helemaal niet gekend hebt, maar dat terzijde.
Sinds het nieuwe seizoen is de zoon van deze vrouw, intussen een soort vriendin geworden, naar HHC in Hardenberg gegaan en hij doet het daar als keeper nu heel goed. Ma en ik vinden dat voor hem en zijn familie geweldig, maar voor onszelf hadden we hem hier graag gehouden. Maar zo lopen dingen nu eenmaal.
Je merkt dat ik al weer aardig begin af te dwalen, maar dat komt dat er dan zoveel tegelijk door mijn hoofd gaat dat ik ook zou willen vertellen.
Maar ik zal je proberen uit te leggen welke relatie er bestaat tussen het bericht van Rinze en deze spelersmoeder.
Zoals ik zei, is haar zoon naar Hardenberg gegaan om te voetballen en in een berichtje vertelde ze dat ze ook kennis had gemaakt met Edwin Evers. Je weet ook vast nog wel dat deze uit Hardenberg kwam.
Als ma en ik de naam van Edwin Evers horen, dan denken wij gelijk aan de prijs die je in het jaar 2000 hebt gewonnen met een wedstrijd die met de radio-uitzendingen van Edwin Evers te maken hadden. Je kon met je klas met de bus naar de radio-uitzending en je kreeg daar je begeerde kuikensloffen die nog altijd op je kamer staan. Ook kreeg je als cadeau een parachutesprong op Texel, waar je met een vriend en een collega gebruik van hebt gemaakt.
Ma en ik hebben hebben nog weer eens wat oude spullen nagekeken in je kamer en we troffen een complete collectie van papieren, knipsels en foto's aan die met dat bezoek te maken hadden. Daar hebben we een aantal foto's van gemaakt en opgestuurd naar onze voetbalvriendin. Ze heeft daardoor een aardig goed beeld gekregen van de manier waarop je deze prijs met je klas won, waarover we summier iets verteld hadden.
En dan opeens dit bericht van je oud-leerling Rinse die opeens naast zijn andere leuke en voor ons fijne anekdotes, met zijn verhaal over de ontmoeting met Edwin Evers komt.
Daarom zei ik al: bestaat toeval?
Rinse praat over meer dan 25 jaar, maar omdat ma en ik alle spullen nog weer eens opgezocht hebben, kwamen we het jaar 2000 tegen en dus is het bijna 25 jaar geleden.
Behalve de opmerkingen over het bezoek aan de studio is het zo fijn te lezen dat Rinse na zoveel jaar nog altijd fijne herinneringen aan jou bewaart en daar voor ons gevoel zo liefdevol over schrijft en de aanleiding het lezen van werkrapporten in het Engels zijn.. Wat kan het toch allemaal vreemd lopen.
Ik heb het wel eerder gezegd dat al jouw oud-leerlingen intussen allemaal al ouder zijn dan jij bent geworden. Voor ons blijf je altijd 28 en als ik dat getal op de een of andere manier hoor, associeer ik dat altijd met jou.
Net als 21.
Vandaag ook weer de 21ste september.
Begin van de herfst zullen de mensen zeggen. Rondom je rustplaats zijn ma en ik al weer bezig met blad harken. Door de sterke wind zien we dat de herfst gaat intreden door de meerdere bladeren die steeds meer neer gaan vallen.
Je vriendin zal vandaag zeker weer gaan bellen. Ook zij herinnert zich het bezoek aan Edwin Evers vast nog wel en dit zal nu zeker ter sprake komen.
Ik hoop dat mijn verhaal je weer duidelijk is. Had er wel veel woorden voor nodig, maar dat weet je nog altijd wel.
Heel veel liefs van ma en natuurlijk ook een dikke knuffel van haar.
Dag Maurice. Een fijne dag verder zou ik gedachteloos bijna schrijven, maar ik neem aan dat TIJD "daarboven" een heel andere betekenis heeft en er een andere invulling aan wordt gegeven.
Nogmaals: dag Maurice.
Heel raar is het soms. Dan voel ik op de een of andere manier dat iemand hier iets heeft geschreven en dat was ook nu het geval. Eergisteren keek ik daarom toch maar en toen las ik het bericht van Rinze.
Ik heb het vaker gezegd hier: bestaat toeval?
je vraagt je misschien af waarom ik dit nu ook weer eens zeg. Ik zal een poging doen om het je uit te leggen.
Zoals je weet, zijn ma en ik trouwe aanhangers van onze voetbalclub. Daardoor bouw je met sommige mensen een bepaalde vriendschappelijke band op. Zo is er een band ontstaan tussen een moeder van een speler bij Staphorst en ma en hielden ze op Facebook ook wel contact en deelden ze informatie. Sinds kort whatsapp ik ook met haar en delen we ook informatie. Raar eigenlijk dat jij Facebook en WhatsApp helemaal niet gekend hebt, maar dat terzijde.
Sinds het nieuwe seizoen is de zoon van deze vrouw, intussen een soort vriendin geworden, naar HHC in Hardenberg gegaan en hij doet het daar als keeper nu heel goed. Ma en ik vinden dat voor hem en zijn familie geweldig, maar voor onszelf hadden we hem hier graag gehouden. Maar zo lopen dingen nu eenmaal.
Je merkt dat ik al weer aardig begin af te dwalen, maar dat komt dat er dan zoveel tegelijk door mijn hoofd gaat dat ik ook zou willen vertellen.
Maar ik zal je proberen uit te leggen welke relatie er bestaat tussen het bericht van Rinze en deze spelersmoeder.
Zoals ik zei, is haar zoon naar Hardenberg gegaan om te voetballen en in een berichtje vertelde ze dat ze ook kennis had gemaakt met Edwin Evers. Je weet ook vast nog wel dat deze uit Hardenberg kwam.
Als ma en ik de naam van Edwin Evers horen, dan denken wij gelijk aan de prijs die je in het jaar 2000 hebt gewonnen met een wedstrijd die met de radio-uitzendingen van Edwin Evers te maken hadden. Je kon met je klas met de bus naar de radio-uitzending en je kreeg daar je begeerde kuikensloffen die nog altijd op je kamer staan. Ook kreeg je als cadeau een parachutesprong op Texel, waar je met een vriend en een collega gebruik van hebt gemaakt.
Ma en ik hebben hebben nog weer eens wat oude spullen nagekeken in je kamer en we troffen een complete collectie van papieren, knipsels en foto's aan die met dat bezoek te maken hadden. Daar hebben we een aantal foto's van gemaakt en opgestuurd naar onze voetbalvriendin. Ze heeft daardoor een aardig goed beeld gekregen van de manier waarop je deze prijs met je klas won, waarover we summier iets verteld hadden.
En dan opeens dit bericht van je oud-leerling Rinse die opeens naast zijn andere leuke en voor ons fijne anekdotes, met zijn verhaal over de ontmoeting met Edwin Evers komt.
Daarom zei ik al: bestaat toeval?
Rinse praat over meer dan 25 jaar, maar omdat ma en ik alle spullen nog weer eens opgezocht hebben, kwamen we het jaar 2000 tegen en dus is het bijna 25 jaar geleden.
Behalve de opmerkingen over het bezoek aan de studio is het zo fijn te lezen dat Rinse na zoveel jaar nog altijd fijne herinneringen aan jou bewaart en daar voor ons gevoel zo liefdevol over schrijft en de aanleiding het lezen van werkrapporten in het Engels zijn.. Wat kan het toch allemaal vreemd lopen.
Ik heb het wel eerder gezegd dat al jouw oud-leerlingen intussen allemaal al ouder zijn dan jij bent geworden. Voor ons blijf je altijd 28 en als ik dat getal op de een of andere manier hoor, associeer ik dat altijd met jou.
Net als 21.
Vandaag ook weer de 21ste september.
Begin van de herfst zullen de mensen zeggen. Rondom je rustplaats zijn ma en ik al weer bezig met blad harken. Door de sterke wind zien we dat de herfst gaat intreden door de meerdere bladeren die steeds meer neer gaan vallen.
Je vriendin zal vandaag zeker weer gaan bellen. Ook zij herinnert zich het bezoek aan Edwin Evers vast nog wel en dit zal nu zeker ter sprake komen.
Ik hoop dat mijn verhaal je weer duidelijk is. Had er wel veel woorden voor nodig, maar dat weet je nog altijd wel.
Heel veel liefs van ma en natuurlijk ook een dikke knuffel van haar.
Dag Maurice. Een fijne dag verder zou ik gedachteloos bijna schrijven, maar ik neem aan dat TIJD "daarboven" een heel andere betekenis heeft en er een andere invulling aan wordt gegeven.
Nogmaals: dag Maurice.
Op 21 september 2023
om 11:14 getekend door:
J.e. .v.a.d.e.r.,.
Dit is niet ok
om 11:14 getekend door:
J.e. .v.a.d.e.r.,.
Beste Maurice,
Zit voor werk rapportages in het engels door te nemen en moest ineens aan jou denken, mijn Engels leraar op de middelbare school in Lochem. Mooie herinneringen aan die tijd en jouw lessen. Kan me herinneren dat er een keer een spons mijn kant op vloog tijdens de les, haha.
Ook ooit een bezoek gebracht aan 3FM, programma Evers Staat Op. Inmiddels al meer dan 25 jaar geleden...
Had meegekregen dat je helaas veel te vroeg bent overleden maar de herinneringen blijven gelukkig voor altijd. Mooi om te lezen hoe je in de harten van veel mensen voortleeft.
Zit voor werk rapportages in het engels door te nemen en moest ineens aan jou denken, mijn Engels leraar op de middelbare school in Lochem. Mooie herinneringen aan die tijd en jouw lessen. Kan me herinneren dat er een keer een spons mijn kant op vloog tijdens de les, haha.
Ook ooit een bezoek gebracht aan 3FM, programma Evers Staat Op. Inmiddels al meer dan 25 jaar geleden...
Had meegekregen dat je helaas veel te vroeg bent overleden maar de herinneringen blijven gelukkig voor altijd. Mooi om te lezen hoe je in de harten van veel mensen voortleeft.
Op 23 augustus 2023
om 14:33 getekend door:
R.i.n.z.e.
Dit is niet ok
om 14:33 getekend door:
R.i.n.z.e.
Dag mijn lieve jongen.
Vandaag is het weer de 21ste. Het is een heerlijke zomerse dag.
Je vriendin heeft al gebeld en we hebben het weer over verschillende onderwerpen gehad. Op het Staringcollege zijn de vakantieweken voorbij. Midden Nederland had als eerste vakantie.
Had een slechte nacht, want ik was mijn rijbewijs kwijt. Maar gelukkig vond ma het terug op een onverwachte plek in de auto, samen met het kentekenbewijs.
Dat was een opluchting kan ik je zeggen, want ik had al een afspraak gemaakt voor een nieuwe rijbewijs. Gelukkig kon ik dat afzeggen.
Ma en ik hebben de toneelboekjes weer rondgebracht voor het komende seizoen. Gisteren de benodigde bewerkingen en wijzigingen al doorgestuurd.
Vroeger kwam je af en toe nog weleens de oude voetbalkantine binnen om een stukje van een toneelrepetitie bij te wonen, maar er is intussen veel veranderd op het sportpark daar, realiseer ik mij. Ik heb het vaker dat ik me afvraag of jij bepaalde veranderingen in bijvoorbeeld het verkeer ook nog meegemaakt hebt.
Zo denk ik aan de fietsbrug bij Meppel.
Natuurlijk blijft de wereld veranderen.
Ik ga nu stoppen, want ma en ik zijn uitgenodigd bij Roel en Margriet om een hapje mee te eten.
Daarom van liefs van ma en een dikke knuffel van haar voor jou.
Dag Maurice. Voelt fijn je naam weer eens te noemen.
Vandaag is het weer de 21ste. Het is een heerlijke zomerse dag.
Je vriendin heeft al gebeld en we hebben het weer over verschillende onderwerpen gehad. Op het Staringcollege zijn de vakantieweken voorbij. Midden Nederland had als eerste vakantie.
Had een slechte nacht, want ik was mijn rijbewijs kwijt. Maar gelukkig vond ma het terug op een onverwachte plek in de auto, samen met het kentekenbewijs.
Dat was een opluchting kan ik je zeggen, want ik had al een afspraak gemaakt voor een nieuwe rijbewijs. Gelukkig kon ik dat afzeggen.
Ma en ik hebben de toneelboekjes weer rondgebracht voor het komende seizoen. Gisteren de benodigde bewerkingen en wijzigingen al doorgestuurd.
Vroeger kwam je af en toe nog weleens de oude voetbalkantine binnen om een stukje van een toneelrepetitie bij te wonen, maar er is intussen veel veranderd op het sportpark daar, realiseer ik mij. Ik heb het vaker dat ik me afvraag of jij bepaalde veranderingen in bijvoorbeeld het verkeer ook nog meegemaakt hebt.
Zo denk ik aan de fietsbrug bij Meppel.
Natuurlijk blijft de wereld veranderen.
Ik ga nu stoppen, want ma en ik zijn uitgenodigd bij Roel en Margriet om een hapje mee te eten.
Daarom van liefs van ma en een dikke knuffel van haar voor jou.
Dag Maurice. Voelt fijn je naam weer eens te noemen.
Op 21 augustus 2023
om 17:45 getekend door:
J.e. .v.a.d.e.r.,.
Dit is niet ok
om 17:45 getekend door:
J.e. .v.a.d.e.r.,.
Dag mijn lieve jongen,
Vanmiddag op bezoek geweest bij je vriendin in Borculo.Ze was jarig en ze had ma en mij ook uitgenodigd om dit te vieren.
Daar hebben we graag gebruik van gemaakt en we hebben een heel gezellig feestje gehad.
Natuurlijk denk ik dan dat jij daar eigenlijk aanwezig moest zijn, maar ik moet dan alles maar weer verstandelijk benaderen.
Maar we zijn blij dat we er zijn geweest.
Jammer dat Esther er niet kon zijn. We hadden haar graag ook eens weer willen zien.
De weg daar naartoe en terug geeft altijd speciale gevoelens. Dat jij deze weg zo vaak hebt afgelegd, ervaren we ook als bijzonder en dan vraag je je af hoe je dit jaren volhield.
Omdat de weg naar Lochem via Laren was afgesloten, hebben we een mooie "rondreis" van de omgeving rondom Lochem moeten maken.
Liefs en dikke knuffel van ma.
Dag Maurice.
Vanmiddag op bezoek geweest bij je vriendin in Borculo.Ze was jarig en ze had ma en mij ook uitgenodigd om dit te vieren.
Daar hebben we graag gebruik van gemaakt en we hebben een heel gezellig feestje gehad.
Natuurlijk denk ik dan dat jij daar eigenlijk aanwezig moest zijn, maar ik moet dan alles maar weer verstandelijk benaderen.
Maar we zijn blij dat we er zijn geweest.
Jammer dat Esther er niet kon zijn. We hadden haar graag ook eens weer willen zien.
De weg daar naartoe en terug geeft altijd speciale gevoelens. Dat jij deze weg zo vaak hebt afgelegd, ervaren we ook als bijzonder en dan vraag je je af hoe je dit jaren volhield.
Omdat de weg naar Lochem via Laren was afgesloten, hebben we een mooie "rondreis" van de omgeving rondom Lochem moeten maken.
Liefs en dikke knuffel van ma.
Dag Maurice.
Op 23 juli 2023
om 21:18 getekend door:
J.e. .v.a.d.e.r.,.
Dit is niet ok
om 21:18 getekend door:
J.e. .v.a.d.e.r.,.
Dag mijn lieve jongen,
Vandaag weer de 21ste. Dus weer hier weer present om je een berichtje te sturen.
Op 12 ben je geboren en op 21 van ons weggegaan. Nu ik daarover nadenk, is het het in de getallenreeks het omgekeerde en zo eigenlijk ook bij geboorte en overlijden het omgekeerde.
Bij zowel aan je geboorte als aan je overlijden bewaar ik natuurlijk altijd speciale herinneringen.
En helemaal aan de tijd die er tussen ligt. Mijn geliefde Groninger zanger Ede Staal noemde het Credo: "Mien bestoan".
Ik moet er maar niet te diep ingaan, want anders word ik er weer erg verdrietig door, omdat er zoveel herinneringen bovenkomen. Zowel mooie als verdrietige. Een mooie herinnering die anderen nog aan je hebben, hoorden ma en ik gistermiddag.
Gisteren kregen we onverwacht bezoek bezoek van onze buurtgenoot Marga die kwam kijken hoe het met ma en haar ondergane knieoperatie ging.
Ook kwam jij ter sprake en haar oudste zoon met wie jij het ook altijd goed kon vinden toen jullie allebei nog thuis waren. Hij is nog altijd onder de indruk van de hele gang van zaken bij je begrafenis volgens zijn moeder.
Wat echt heel nieuw voor ons was, was het verhaal van Marga dat ze ons gisteren vertelde.
Ze vertelde ons dat ze jou in Engeland totaal onverwacht had ontmoet tijdens hun vakantie in Engeland toen jij daar studeerde.
Dat voelde zo speciaal. Voor ma en mij was dit verhaal totaal onbekend, maar daarom extra fijn om het te horen.
Wat ma en ik ons wel herinneren is het verhaal van haar dat jij altijd bij hun langskwam om voor de gezelligheid even een sigaretje te roken terwijl wij altijd geloofd hebben dat jij toen niet rookte.
Af en toe voor de gein of gezelligheid een sigaartje bij en met Fokke.
Je vriendin zal vandaag ook wel weer bellen. Binnenkort brengen we haar een bezoek, omdat ze ons weer uitgenodigd heeft voor haar verjaardag.
We hebben haar vorig jaar augustus voor het laatst gezien bij de crematie van haar moeder. Dat was voor ma extra spannend, omdat ze toen voor het eerst in een automaat moest rijden. Ze is daarin nu een volleerde chauffeuse.
We komen zo bij je om je een bosje rozen te brengen die ma gisteren voor je kocht.
Heel veel liefs en dikke knuffel van ma.
Dag Maurice. Tot de volgende keer.
Vandaag weer de 21ste. Dus weer hier weer present om je een berichtje te sturen.
Op 12 ben je geboren en op 21 van ons weggegaan. Nu ik daarover nadenk, is het het in de getallenreeks het omgekeerde en zo eigenlijk ook bij geboorte en overlijden het omgekeerde.
Bij zowel aan je geboorte als aan je overlijden bewaar ik natuurlijk altijd speciale herinneringen.
En helemaal aan de tijd die er tussen ligt. Mijn geliefde Groninger zanger Ede Staal noemde het Credo: "Mien bestoan".
Ik moet er maar niet te diep ingaan, want anders word ik er weer erg verdrietig door, omdat er zoveel herinneringen bovenkomen. Zowel mooie als verdrietige. Een mooie herinnering die anderen nog aan je hebben, hoorden ma en ik gistermiddag.
Gisteren kregen we onverwacht bezoek bezoek van onze buurtgenoot Marga die kwam kijken hoe het met ma en haar ondergane knieoperatie ging.
Ook kwam jij ter sprake en haar oudste zoon met wie jij het ook altijd goed kon vinden toen jullie allebei nog thuis waren. Hij is nog altijd onder de indruk van de hele gang van zaken bij je begrafenis volgens zijn moeder.
Wat echt heel nieuw voor ons was, was het verhaal van Marga dat ze ons gisteren vertelde.
Ze vertelde ons dat ze jou in Engeland totaal onverwacht had ontmoet tijdens hun vakantie in Engeland toen jij daar studeerde.
Dat voelde zo speciaal. Voor ma en mij was dit verhaal totaal onbekend, maar daarom extra fijn om het te horen.
Wat ma en ik ons wel herinneren is het verhaal van haar dat jij altijd bij hun langskwam om voor de gezelligheid even een sigaretje te roken terwijl wij altijd geloofd hebben dat jij toen niet rookte.
Af en toe voor de gein of gezelligheid een sigaartje bij en met Fokke.
Je vriendin zal vandaag ook wel weer bellen. Binnenkort brengen we haar een bezoek, omdat ze ons weer uitgenodigd heeft voor haar verjaardag.
We hebben haar vorig jaar augustus voor het laatst gezien bij de crematie van haar moeder. Dat was voor ma extra spannend, omdat ze toen voor het eerst in een automaat moest rijden. Ze is daarin nu een volleerde chauffeuse.
We komen zo bij je om je een bosje rozen te brengen die ma gisteren voor je kocht.
Heel veel liefs en dikke knuffel van ma.
Dag Maurice. Tot de volgende keer.
Op 21 juli 2023
om 16:24 getekend door:
J.e. .v.a.d.e.r.,.
Dit is niet ok
om 16:24 getekend door:
J.e. .v.a.d.e.r.,.
Ja natuurlijk even stilstaan bij jouw geboortedag. 48? Onvoorstelbaar eigenlijk. Helaas hebben we 19 jaar geleden al afscheid van je genomen. 19 jaar... ook als de dag van gisteren gewoon.
Je staat gewoon op mijn verjaardagskalender hoor! Voor altijd...
Cheers in heaven!
Je staat gewoon op mijn verjaardagskalender hoor! Voor altijd...
Cheers in heaven!
Op 12 juli 2023
om 17:57 getekend door:
W.i.l.m.a.
Dit is niet ok
om 17:57 getekend door:
W.i.l.m.a.
Dag mijn lieve jongen,
Vandaag weer een speciale dag . Je bent jarig vandaag. Ik zou je graag willen feliciteren met je verjaardag en dit is denk ik de enige plek waar het nog kan. Dan maar op deze wijze. 48 jaar zou je zijn geworden Waar is de tijd gebleven.
Alle oud-leerlingen van jou zijn intussen al ouder dan jij bent geworden. Vreemd gevoel als ik daarover nadenk.
Vanmorgen al bezoek gehad van Cissy, bij wie we afgelopen zaterdag ook waren geweest vanwege Hendrik zijn verjaardag. Hij zou 70 jaar zijn geworden. Hij kwam altijd trouw bij ons ook op jouw verjaardag. Hopelijk hebben jullie elkaar "boven" ook weer gevonden. Ga je daar ook weer op kamp? Prachtige herinneringen bewaren we daar nog aan en helemaal wanneer ik af en toe foto's van die tijd tegenkom.
Vanmiddag en vanavond zullen er nog mensen komen, verwachten wij.
Kaarten waren er gisteren al en misschien zitten die vandaag ook wel bij de post.
We wachten af hoe de dag verder verloopt.
Extra dikke knuffel van ma voor je verjaardag.
Dag Maurice
Vandaag weer een speciale dag . Je bent jarig vandaag. Ik zou je graag willen feliciteren met je verjaardag en dit is denk ik de enige plek waar het nog kan. Dan maar op deze wijze. 48 jaar zou je zijn geworden Waar is de tijd gebleven.
Alle oud-leerlingen van jou zijn intussen al ouder dan jij bent geworden. Vreemd gevoel als ik daarover nadenk.
Vanmorgen al bezoek gehad van Cissy, bij wie we afgelopen zaterdag ook waren geweest vanwege Hendrik zijn verjaardag. Hij zou 70 jaar zijn geworden. Hij kwam altijd trouw bij ons ook op jouw verjaardag. Hopelijk hebben jullie elkaar "boven" ook weer gevonden. Ga je daar ook weer op kamp? Prachtige herinneringen bewaren we daar nog aan en helemaal wanneer ik af en toe foto's van die tijd tegenkom.
Vanmiddag en vanavond zullen er nog mensen komen, verwachten wij.
Kaarten waren er gisteren al en misschien zitten die vandaag ook wel bij de post.
We wachten af hoe de dag verder verloopt.
Extra dikke knuffel van ma voor je verjaardag.
Dag Maurice
Op 12 juli 2023
om 14:09 getekend door:
J.e. .v.a.d.e.r.,.
Dit is niet ok
om 14:09 getekend door:
J.e. .v.a.d.e.r.,.
Dag mijn lieve jongen,
Vandaag weer een 21ste. Nu alweer van juni. Begin van de zomer. We zitten daar eigenlijk al in, omdat het al een groot aantal dagen erg warm is en erg droog buiten.
Gisteravond heeft het kort wat geregend en werkte gewoon bevrijdend.
Een uur geleden heb ik weer met je vriendin een telefoongesprek gevoerd. We hebben het veel gehad over over onze gezondheid en met name over pijn na een nieuwe knieprothese zoals nu bij ma speelt. Ik ga daar hier maar niet verder op in.
Ook hebben we het nog gehad over Esther en haar studie aan Windesheim en over Jos die jouw studiebegeleider toen ook was. Dat zal nu wel ongeveer 25 jaar geleden zijn geweest.
Het blijft toch fijn dat ze ons elke maand op de 21ste blijft bellen, waarbij vele onderwerpen de revue vaak passeren.
Straks gaan we de planten en bloemen op je graf weer verzorgen.
Dat moet elke dag gebeuren en vooral nu met deze hitte.
Het zijn nu vooral mooie, bloeiende planten die hun best doen om het er zo "feestelijk" mogelijk bij je uit te laten zien.
De roos die je van je oud-leraar Engels kreeg met één bloem heeft er nu meer bloemen en ziet er prachtig uit en ook de andere planten van andere vrienden zien er prachtig uit en zo kleurrijk. Dit laatste past helemaal bij jou.
Bij het woord "kleurrijk" komen zoveel herinneringen bij me boven die me vrolijk en verdrietig tegelijk maken. Vrolijk omdat het warme herinneringen zijn en verdrietig, omdat het gevoel van gemis weer boven komt en de "waaromvraag" weer een sterke rol gaat spelen. Dat gevoel kan ik met geen woorden beschrijven, dat kun je alleen maar voelen. Daar zijn geen woorden voor. Het heimweegevoel komt er wat in de buurt, maar is zeker niet de juiste omschrijving.
Heb je de verjaardag van mijn broer Jan ook meegevierd. Afgelopen maandag was hij jarig. Jullie twee hadden voor mijn idee veel overeenkomsten. Vooral de manier waarop je in het leven kon staan.
Dan heb je misschien ook al je best gedaan voor onze zus die blij was om ook bij jullie te zijn.
Toch fijn om dat beeld een beetje te hebben zodat ik het gevoel heb dat jullie het "daarboven" fijn en goed hebben samen.
Daarom ook fijn je deze "berichtjes" nog altijd te sturen.
Alleen jammer dat je ze niet meer beantwoordt.
In gedachten ben je nog altijd bij ons.
Ik sluit nu af om met ma richting Meppel te gaan naar de begraafplaats om de bloemen en planten daar zo lang mogelijk in leven te houden door hun dorst te lessen.
Heel veel liefs en een extra dikke knuffel van ma.
Dag Maurice. Tot de volgende keer.
Vandaag weer een 21ste. Nu alweer van juni. Begin van de zomer. We zitten daar eigenlijk al in, omdat het al een groot aantal dagen erg warm is en erg droog buiten.
Gisteravond heeft het kort wat geregend en werkte gewoon bevrijdend.
Een uur geleden heb ik weer met je vriendin een telefoongesprek gevoerd. We hebben het veel gehad over over onze gezondheid en met name over pijn na een nieuwe knieprothese zoals nu bij ma speelt. Ik ga daar hier maar niet verder op in.
Ook hebben we het nog gehad over Esther en haar studie aan Windesheim en over Jos die jouw studiebegeleider toen ook was. Dat zal nu wel ongeveer 25 jaar geleden zijn geweest.
Het blijft toch fijn dat ze ons elke maand op de 21ste blijft bellen, waarbij vele onderwerpen de revue vaak passeren.
Straks gaan we de planten en bloemen op je graf weer verzorgen.
Dat moet elke dag gebeuren en vooral nu met deze hitte.
Het zijn nu vooral mooie, bloeiende planten die hun best doen om het er zo "feestelijk" mogelijk bij je uit te laten zien.
De roos die je van je oud-leraar Engels kreeg met één bloem heeft er nu meer bloemen en ziet er prachtig uit en ook de andere planten van andere vrienden zien er prachtig uit en zo kleurrijk. Dit laatste past helemaal bij jou.
Bij het woord "kleurrijk" komen zoveel herinneringen bij me boven die me vrolijk en verdrietig tegelijk maken. Vrolijk omdat het warme herinneringen zijn en verdrietig, omdat het gevoel van gemis weer boven komt en de "waaromvraag" weer een sterke rol gaat spelen. Dat gevoel kan ik met geen woorden beschrijven, dat kun je alleen maar voelen. Daar zijn geen woorden voor. Het heimweegevoel komt er wat in de buurt, maar is zeker niet de juiste omschrijving.
Heb je de verjaardag van mijn broer Jan ook meegevierd. Afgelopen maandag was hij jarig. Jullie twee hadden voor mijn idee veel overeenkomsten. Vooral de manier waarop je in het leven kon staan.
Dan heb je misschien ook al je best gedaan voor onze zus die blij was om ook bij jullie te zijn.
Toch fijn om dat beeld een beetje te hebben zodat ik het gevoel heb dat jullie het "daarboven" fijn en goed hebben samen.
Daarom ook fijn je deze "berichtjes" nog altijd te sturen.
Alleen jammer dat je ze niet meer beantwoordt.
In gedachten ben je nog altijd bij ons.
Ik sluit nu af om met ma richting Meppel te gaan naar de begraafplaats om de bloemen en planten daar zo lang mogelijk in leven te houden door hun dorst te lessen.
Heel veel liefs en een extra dikke knuffel van ma.
Dag Maurice. Tot de volgende keer.
Op 21 juni 2023
om 13:48 getekend door:
J.e. .v.a.d.e.r.,.
Dit is niet ok
om 13:48 getekend door:
J.e. .v.a.d.e.r.,.
Dag mijn lieve jongen,
Vandaag ook een gedenkwaardige dag.
26 mei is de dag dat je werd begraven.
Doordat een weg was afgesloten, moesten we ergens anders langs om bij jou te komen om de bloemen te verzorgen. We reden nu weer langs het gebouw van waaruit je werd begraven en waar de uitvaartdienst was.
Wat een drukte was het toen en het was prachtig weer. Gewoon een een zomerse dag.
In gedachten loop ik nu de route weer in het bijzijn van de honderden mensen die jou de laatste eer kwamen brengen.
Dat het nu al 19 jaar is geleden, is ongelooflijk.Nog altijd staan er bloemen en helemaal deze week weer, omdat andere mensen jou niet vergeten op 21 mei.Vandaag ook nog weer van vrienden die daartoe op 21 niet in staat waren.
Ook je "old English teacher" van de middelbare school vergat je ook dit jaar niet.
Het is vandaag ook een zonnige dag, maar lang niet zo warm als 19 jaar geleden.
Komend weekend is het Pinksteren.
Dat zal het 19 jaar geleden ook ongeveer zo zijn geweest, omdat dit altijd tien dagen na Hemelvaart is.
Liefs en dikke knuffel van ma.
Dag Maurice.
Vandaag ook een gedenkwaardige dag.
26 mei is de dag dat je werd begraven.
Doordat een weg was afgesloten, moesten we ergens anders langs om bij jou te komen om de bloemen te verzorgen. We reden nu weer langs het gebouw van waaruit je werd begraven en waar de uitvaartdienst was.
Wat een drukte was het toen en het was prachtig weer. Gewoon een een zomerse dag.
In gedachten loop ik nu de route weer in het bijzijn van de honderden mensen die jou de laatste eer kwamen brengen.
Dat het nu al 19 jaar is geleden, is ongelooflijk.Nog altijd staan er bloemen en helemaal deze week weer, omdat andere mensen jou niet vergeten op 21 mei.Vandaag ook nog weer van vrienden die daartoe op 21 niet in staat waren.
Ook je "old English teacher" van de middelbare school vergat je ook dit jaar niet.
Het is vandaag ook een zonnige dag, maar lang niet zo warm als 19 jaar geleden.
Komend weekend is het Pinksteren.
Dat zal het 19 jaar geleden ook ongeveer zo zijn geweest, omdat dit altijd tien dagen na Hemelvaart is.
Liefs en dikke knuffel van ma.
Dag Maurice.
Op 26 mei 2023
om 16:45 getekend door:
J.e. .v.a.d.e.r.,.
Dit is niet ok
om 16:45 getekend door:
J.e. .v.a.d.e.r.,.
Dag mijn lieve jongen,
Vandaag dus weer de 21ste. Nu mei en dus 19 jaar geleden dat je afscheid van ons nam.
Er zijn gelukkig nog altijd mensen die aan jou denken en meeleven en dit ons laten weten in de vorm van bezoek, post, email, Facebook of bloemen op je graf.
Vandaag ook weer bezoek gehad. Vanmorgen van je vriend van toen met zijn vrouw en drie kinderen.
In jouw tijd van vriendschap met hem had jij je dit nooit kunnen voorstellen, maar het leven gaat natuurlijk door. Ales verandert.
Natuurlijk misten we Hendrik ook. Hij "woont" nu ook bij jou, neem ik gemakshalve maar aan. Met zijn vrouw hebben we vandaag nog weer veel herinneringen opgehaald over de weekendkampen die Hendrik altijd organiseerde voor de sportschool en wij weten dat jij daar ook enorm van kon genieten en je inspande om het te doen slagen, omdat jij ook wilde dat mensen konden genieten van wat Henrik allemaal bedacht had. De sportschool en alles wat daarmee te maken had, was jou erg dierbaar. Ook het gezellig samenzijn bij Hendrik en Cissy aan de grote tafel kwam uiteraard ter sprake. Op dat moment waren we met zijn drieën en hebben we verschillende leuke herinneringen opgehaald over de goede oude tijd bij de familie in Willemsoord.
Natuurlijk heb ik gesproken met je vriendin uit Borculo. De "keidagen" kwamen ook ter sprake en veel dingen die daarmee te maken hadden, passeerden de revue.
Ook vertelde ze dat je broer op Facebook iets heel moois had geplaatst dat met Robbie Williams en heel speciale beelden van lokalen in Lochem te maken had.
Vanmiddag kreeg ik het filmpje van je broer toegestuurd en het ontroerde ma en mij zeer.
Fijn dat er nog meer mensen vanmiddag op bezoek zijn geweest. Ook onze oud-buren van wie wij altijd veel steun hebben gehad. Hij heeft samen met ons alles meegemaakt toen wij het rampzalige bericht van je overlijden kregen en heeft ook letterlijk en figuurlijk veel meegevoeld.
En zo kwam het bezoek gelukkig niet allemaal tegelijk, omdat ma redelijk in de lappenmand zit.
Op dit moment zitten we met zijn tweetjes onder de overkapping. Dat is gewoon een echte huiskamer waar we ook de hele dag hebben gezeten.
Hoe lang we hier nog met zijn tweetjes zijn vanavond, weet ik niet, maar er komen vast nog mensen op bezoek.
Daarom sluit ik nu maar rustig af om niet abrupt te hoeven stoppen.
Ik dank Wilma Hovers voor haar spontane reactie, omdat ik haar niet op een andere manier kan bedanken.
Bij de anderen lukt dat wel.
Heel veel liefs en een extra dikke knuffel van ma.
Dag Maurice.
Vandaag dus weer de 21ste. Nu mei en dus 19 jaar geleden dat je afscheid van ons nam.
Er zijn gelukkig nog altijd mensen die aan jou denken en meeleven en dit ons laten weten in de vorm van bezoek, post, email, Facebook of bloemen op je graf.
Vandaag ook weer bezoek gehad. Vanmorgen van je vriend van toen met zijn vrouw en drie kinderen.
In jouw tijd van vriendschap met hem had jij je dit nooit kunnen voorstellen, maar het leven gaat natuurlijk door. Ales verandert.
Natuurlijk misten we Hendrik ook. Hij "woont" nu ook bij jou, neem ik gemakshalve maar aan. Met zijn vrouw hebben we vandaag nog weer veel herinneringen opgehaald over de weekendkampen die Hendrik altijd organiseerde voor de sportschool en wij weten dat jij daar ook enorm van kon genieten en je inspande om het te doen slagen, omdat jij ook wilde dat mensen konden genieten van wat Henrik allemaal bedacht had. De sportschool en alles wat daarmee te maken had, was jou erg dierbaar. Ook het gezellig samenzijn bij Hendrik en Cissy aan de grote tafel kwam uiteraard ter sprake. Op dat moment waren we met zijn drieën en hebben we verschillende leuke herinneringen opgehaald over de goede oude tijd bij de familie in Willemsoord.
Natuurlijk heb ik gesproken met je vriendin uit Borculo. De "keidagen" kwamen ook ter sprake en veel dingen die daarmee te maken hadden, passeerden de revue.
Ook vertelde ze dat je broer op Facebook iets heel moois had geplaatst dat met Robbie Williams en heel speciale beelden van lokalen in Lochem te maken had.
Vanmiddag kreeg ik het filmpje van je broer toegestuurd en het ontroerde ma en mij zeer.
Fijn dat er nog meer mensen vanmiddag op bezoek zijn geweest. Ook onze oud-buren van wie wij altijd veel steun hebben gehad. Hij heeft samen met ons alles meegemaakt toen wij het rampzalige bericht van je overlijden kregen en heeft ook letterlijk en figuurlijk veel meegevoeld.
En zo kwam het bezoek gelukkig niet allemaal tegelijk, omdat ma redelijk in de lappenmand zit.
Op dit moment zitten we met zijn tweetjes onder de overkapping. Dat is gewoon een echte huiskamer waar we ook de hele dag hebben gezeten.
Hoe lang we hier nog met zijn tweetjes zijn vanavond, weet ik niet, maar er komen vast nog mensen op bezoek.
Daarom sluit ik nu maar rustig af om niet abrupt te hoeven stoppen.
Ik dank Wilma Hovers voor haar spontane reactie, omdat ik haar niet op een andere manier kan bedanken.
Bij de anderen lukt dat wel.
Heel veel liefs en een extra dikke knuffel van ma.
Dag Maurice.
Op 21 mei 2023
om 20:24 getekend door:
J.e. .v.a.d.e.r.,.
Dit is niet ok
om 20:24 getekend door:
J.e. .v.a.d.e.r.,.
Het is toch steeds ongeloof,ook na 19 jaar,je kan alles gaan bedenken ,het had zo mooi kunnen zijn,maar dat is niet uitgekomen,helaas zijn dan dromen zijn bedrog,heel jammer en pijnlijk,maar je hebt wel het gevoel dat Maurice er nog steeds bij is,veel liefs en sterkte .
Op 21 mei 2023
om 11:19 getekend door:
M.a.g.g.i.e.&.I.r.m.g.a.r.d.
Dit is niet ok
om 11:19 getekend door:
M.a.g.g.i.e.&.I.r.m.g.a.r.d.
Beste vader van Maurice. Ik ken U niet maar zie berichten over Uw zoon op facebook bij Wilma Wesseling. En zodoende ook uw herinneringen. Wat schrijft u prachtig over Uw zoon,heel ontroerend. Ik heb een zoon, hij is 55 jaar.Hij reed ook wel eens op de motor.ik moet er niet aan denken hem te verliezen. Ik wens U en uw vrouw veel sterkte. Groeten van Wilm Hovers Lochem
Op 20 mei 2023
om 0:30 getekend door:
W.i.l.m.a. .H.o.v.e.r.s.
Dit is niet ok
om 0:30 getekend door:
W.i.l.m.a. .H.o.v.e.r.s.
Dag mijn lieve jongen,
Vandaag inderdaad, zoals Wilma al zei: vrijdag na Hemelvaart.
Deze dag zal voor altijd in onze geheugen zijn gegrift.
De datum verschuift inderdaad, maar die vrijdag na Hemelvaart blijft ons altijd bij.
Deze avond lijkt wel precies hetzelfde als 19 jaar geleden.
Ma en ik rustig thuis, wachtend op jouw komst, omdat je nog door wilde naar je vrienden in Steenwijk.
In plaats van jouw thuiskomst zien ma en ik een politieauto voor onze deur stoppen. Ergens voel je dat er iets niet in orde is, maar ik hoopte in gedachten dat het die politieagent was waar jullie veiligheidslessen voor de motor van hadden gehad en hij hier kwam om informatiemateriaal te brengen voor een nieuwe cursus. Maar de werkelijkheid was zo anders. Een dreun die zo hard aankwam en waarvan ik de gevolgen nog steeds niet onder woorden kan brengen en ook nooit zal kunnen.
Onze thuissituatie is nu wat anders. Afgelopen week was zo anders. Ma drie weken geleden een hele nieuwe kunstknie gekregen met een verbluffend snel herstel. Maar deze week kwam de dreun dat ze voor haar oude kwaal weer een aantal dagen in het ziekenhuis terechtkwam.
Je begrijpt dat het voor haar een soort van "Bevrijdingsdag" was dat ze deze avond toch thuis kan zijn.
Vanmiddag kwam het berichtje van de dokter dat ze toch naar huis mocht gaan.
Nu zitten we hier zwijgend bij elkaar. Ik tikken en mijn gedachten wat onder woorden brengend en ma die stil en verdrietig voor zich uitkijkt en aan jou denkt en aan het rampzalige bericht van 19 jaar geleden. Haar been gestrekt op de ligstoel vanwege de pijn die er nu wel is in haar knie, maar zeker ook in haar hart. Nooit weet een buitenstaander en ook ik niet wat er door haar heen gaat als moeder die nog steeds haar kind mist.
Ook ik heb af en toe van die momenten dat het tot me doordringt dat het zo vreemd is dat we je NOOIT in het echt weer zullen treffen. Heel af en toe kom je bij me nog weleens voor in een droom.
Maar bij het gevoel van "nooit meer jou zien" gaan zoveel vreemde gevoelens van heimwee, onmacht en onrecht door mijn lichaam. Dat is niet onder woorden te brengen en geven me dan zo'n verdrietig gevoel. Altijd blijft de "waaromvraag" en waarom jij?
Ik weet ondertussen ook wel dat de klok niet meer terug te draaien is en de wereld gewoon doordraait, maar we denken op een moment als dit extra aan jou en wat je overkomen is.
Gelukkig weten ma en ik dat je niet bent overleden aan de gevolgen van het motorongeluk dat je overkwam. Dat we dat een jaar later pas hoorden , kwam achteraf door de gebrekkige communicatie door de politie die zelf niet op de hoogte was van wat er echt was gebeurd. In elk geval bij de agent die ons op de hoogte kwam stellen van het verschrikkelijke nieuws.
Ik kon mijn "ei" voor dit moment even weer kwijt. Jij zou zeker zeggen: "Dat kan toch ook alleen maar, omdat jezelf een Kip bent.
Heel veel liefs en extra dikke knuffel van ma.
Dag Maurice.
Vandaag inderdaad, zoals Wilma al zei: vrijdag na Hemelvaart.
Deze dag zal voor altijd in onze geheugen zijn gegrift.
De datum verschuift inderdaad, maar die vrijdag na Hemelvaart blijft ons altijd bij.
Deze avond lijkt wel precies hetzelfde als 19 jaar geleden.
Ma en ik rustig thuis, wachtend op jouw komst, omdat je nog door wilde naar je vrienden in Steenwijk.
In plaats van jouw thuiskomst zien ma en ik een politieauto voor onze deur stoppen. Ergens voel je dat er iets niet in orde is, maar ik hoopte in gedachten dat het die politieagent was waar jullie veiligheidslessen voor de motor van hadden gehad en hij hier kwam om informatiemateriaal te brengen voor een nieuwe cursus. Maar de werkelijkheid was zo anders. Een dreun die zo hard aankwam en waarvan ik de gevolgen nog steeds niet onder woorden kan brengen en ook nooit zal kunnen.
Onze thuissituatie is nu wat anders. Afgelopen week was zo anders. Ma drie weken geleden een hele nieuwe kunstknie gekregen met een verbluffend snel herstel. Maar deze week kwam de dreun dat ze voor haar oude kwaal weer een aantal dagen in het ziekenhuis terechtkwam.
Je begrijpt dat het voor haar een soort van "Bevrijdingsdag" was dat ze deze avond toch thuis kan zijn.
Vanmiddag kwam het berichtje van de dokter dat ze toch naar huis mocht gaan.
Nu zitten we hier zwijgend bij elkaar. Ik tikken en mijn gedachten wat onder woorden brengend en ma die stil en verdrietig voor zich uitkijkt en aan jou denkt en aan het rampzalige bericht van 19 jaar geleden. Haar been gestrekt op de ligstoel vanwege de pijn die er nu wel is in haar knie, maar zeker ook in haar hart. Nooit weet een buitenstaander en ook ik niet wat er door haar heen gaat als moeder die nog steeds haar kind mist.
Ook ik heb af en toe van die momenten dat het tot me doordringt dat het zo vreemd is dat we je NOOIT in het echt weer zullen treffen. Heel af en toe kom je bij me nog weleens voor in een droom.
Maar bij het gevoel van "nooit meer jou zien" gaan zoveel vreemde gevoelens van heimwee, onmacht en onrecht door mijn lichaam. Dat is niet onder woorden te brengen en geven me dan zo'n verdrietig gevoel. Altijd blijft de "waaromvraag" en waarom jij?
Ik weet ondertussen ook wel dat de klok niet meer terug te draaien is en de wereld gewoon doordraait, maar we denken op een moment als dit extra aan jou en wat je overkomen is.
Gelukkig weten ma en ik dat je niet bent overleden aan de gevolgen van het motorongeluk dat je overkwam. Dat we dat een jaar later pas hoorden , kwam achteraf door de gebrekkige communicatie door de politie die zelf niet op de hoogte was van wat er echt was gebeurd. In elk geval bij de agent die ons op de hoogte kwam stellen van het verschrikkelijke nieuws.
Ik kon mijn "ei" voor dit moment even weer kwijt. Jij zou zeker zeggen: "Dat kan toch ook alleen maar, omdat jezelf een Kip bent.
Heel veel liefs en extra dikke knuffel van ma.
Dag Maurice.
Op 19 mei 2023
om 20:12 getekend door:
J.e. .v.a.d.e.r.,.
Dit is niet ok
om 20:12 getekend door:
J.e. .v.a.d.e.r.,.
Vandaag, geen 21 mei, wel de vrijdag na Hemelvaart. De dag waarop 19 jaar geleden, jij, onze vriend en collega Maurice, onderweg naar huis in Staphorst, dat ene fatale ongeluk kreeg met je motor. Net als toen, nu ook weer Keidagen hier in Lochem. Dit jaar ook een stel collega's die woensdagavond, net als jij o.a. op avontuur gingen in de botsauto's. Dit soort acties doen me onvermijdelijk aan JOU denken natuurlijk.
Zojuist hoorde ik Angels van RW op de radio en dit gaf aanleiding maar weer eens hier op de gedenkpagina te kijken. Na 19 jaar nog altijd niet vergeten, Maurice Kip!! Hoe zouden we ook...
Zojuist hoorde ik Angels van RW op de radio en dit gaf aanleiding maar weer eens hier op de gedenkpagina te kijken. Na 19 jaar nog altijd niet vergeten, Maurice Kip!! Hoe zouden we ook...
Op 19 mei 2023
om 19:10 getekend door:
W.i.l.m.a.
Dit is niet ok
om 19:10 getekend door:
W.i.l.m.a.
Dag mijn lieve jongen,
Vandaag is een speciale dag. Veel mensen denken dan aan 5 mei, Bevrijdingsdag. Wij hebben de vlag ook uit natuurlijk. Maar voor ons is het naast deze dag ook een bijzondere dag, omdat we vanmorgen bezoek hadden van je oud-leerlinge Hiske die nu in Brabant woont en afgelopen week op de camping in Ommen was.
We hadden al eens via Facebook gecorrespondeerd en aangegeven dat het leuk zou zijn elkaar weer eens te treffen. Ik zeg "weer eens", omdat we elkaar in het verleden ook eens getroffen hebben een poosje na je overlijden. Zij was toen als jong meisje aan het kamperen in Meppel samen met haar ouders.
Hiske, in gezelschap van haar dochtertje Evi, had een heel speciaal cadeautje voor je meegebracht in de vorm van een op jou gelijkend poppetje. Heel mooi en origineel. Jij zou het helemaal prachtig gevonden hebben.
Het bezoek zou in eerste instantie niet doorgaan, omdat ma op 25 april een nieuwe knie heeft gekregen in Zwolle. Gelukkig gaat haar revalidatie boven verwachting en kon het bezoek toch doorgaan.
We hebben heel gezellig bij elkaar gezeten en aan het eind van de morgen zijn we met zijn vieren bij jou op de begraafplaats in Meppel geweest. Heel apart natuurlijk. Het is op 21 mei straks 19 jaar geleden dat je niet meer thuiskwam en dat er zo maar weer een oud-leerlinge met haar dochtertje bij jouw graf komt kijken en ons met een bezoek vereert. Voor ons ook een soort van "feestdag" waarbij we herinneringen en ervaringen hebben opgehaald. De vlag had voor ons een dubbele betekenis lijkt het wel.
Bij je graf probeerde de jonge moeder aan haar kindje uit te leggen wie jij was en wat je voor haar had betekend. De manier waarop dat gebeurde, was voor ma en mij heel erg ontroerend. Voor ons was het duidelijk dat jij voor haar toch veel hebt betekend. Natuurlijk was het fijn hoe ze voor die tijd in ons huis nog vertelde over de periode dat jij aan het Van Lutteveldplein werkte en eigenlijk elke leerling jou kende. Dat had natuurlijk te maken met de kleinschaligheid van toen. Ook kinderen aan wie je geen lesgaf, kenden jou. Stom toevallig zat ik pasgeleden het begin van dit condoleanceregister nog eens door te lezen en werd het door deze groep leerlingen ook bevestigd.
Op dit moment van schrijven betrekt de lucht helemaal en regent het al behoorlijk. Ik ben bang dat het bevrijdingsfeest letterlijk in het water valt. Deze dag kan voor ma en mij niet meer stuk vanwege het fijne bezoek dat we vanmorgen hadden van Hiske en Evi.
Veel liefs en een dikke knuffel ook van ma. Van jou vast en zeker ook een knuffel voor Hiske. En haar dochtertje zou je ook erg leuk gevonden hebben. Die riep gewoon weer herinneringen bij ons op, denkend aan de kleine Esther van toen.
Dag Maurice.
Mijn zus ook al tegengekomen?
Vandaag is een speciale dag. Veel mensen denken dan aan 5 mei, Bevrijdingsdag. Wij hebben de vlag ook uit natuurlijk. Maar voor ons is het naast deze dag ook een bijzondere dag, omdat we vanmorgen bezoek hadden van je oud-leerlinge Hiske die nu in Brabant woont en afgelopen week op de camping in Ommen was.
We hadden al eens via Facebook gecorrespondeerd en aangegeven dat het leuk zou zijn elkaar weer eens te treffen. Ik zeg "weer eens", omdat we elkaar in het verleden ook eens getroffen hebben een poosje na je overlijden. Zij was toen als jong meisje aan het kamperen in Meppel samen met haar ouders.
Hiske, in gezelschap van haar dochtertje Evi, had een heel speciaal cadeautje voor je meegebracht in de vorm van een op jou gelijkend poppetje. Heel mooi en origineel. Jij zou het helemaal prachtig gevonden hebben.
Het bezoek zou in eerste instantie niet doorgaan, omdat ma op 25 april een nieuwe knie heeft gekregen in Zwolle. Gelukkig gaat haar revalidatie boven verwachting en kon het bezoek toch doorgaan.
We hebben heel gezellig bij elkaar gezeten en aan het eind van de morgen zijn we met zijn vieren bij jou op de begraafplaats in Meppel geweest. Heel apart natuurlijk. Het is op 21 mei straks 19 jaar geleden dat je niet meer thuiskwam en dat er zo maar weer een oud-leerlinge met haar dochtertje bij jouw graf komt kijken en ons met een bezoek vereert. Voor ons ook een soort van "feestdag" waarbij we herinneringen en ervaringen hebben opgehaald. De vlag had voor ons een dubbele betekenis lijkt het wel.
Bij je graf probeerde de jonge moeder aan haar kindje uit te leggen wie jij was en wat je voor haar had betekend. De manier waarop dat gebeurde, was voor ma en mij heel erg ontroerend. Voor ons was het duidelijk dat jij voor haar toch veel hebt betekend. Natuurlijk was het fijn hoe ze voor die tijd in ons huis nog vertelde over de periode dat jij aan het Van Lutteveldplein werkte en eigenlijk elke leerling jou kende. Dat had natuurlijk te maken met de kleinschaligheid van toen. Ook kinderen aan wie je geen lesgaf, kenden jou. Stom toevallig zat ik pasgeleden het begin van dit condoleanceregister nog eens door te lezen en werd het door deze groep leerlingen ook bevestigd.
Op dit moment van schrijven betrekt de lucht helemaal en regent het al behoorlijk. Ik ben bang dat het bevrijdingsfeest letterlijk in het water valt. Deze dag kan voor ma en mij niet meer stuk vanwege het fijne bezoek dat we vanmorgen hadden van Hiske en Evi.
Veel liefs en een dikke knuffel ook van ma. Van jou vast en zeker ook een knuffel voor Hiske. En haar dochtertje zou je ook erg leuk gevonden hebben. Die riep gewoon weer herinneringen bij ons op, denkend aan de kleine Esther van toen.
Dag Maurice.
Mijn zus ook al tegengekomen?
Op 5 mei 2023
om 14:12 getekend door:
J.e. .v.a.d.e.r.,.
Dit is niet ok
om 14:12 getekend door:
J.e. .v.a.d.e.r.,.
Dag mijn lieve jongen,
Vandaag weer de 21ste. Nu april en deze datum staat ook in het geheugen gegrift. Precies een jaar geleden dat Roel kwam te overlijden.
Voor iedereen heel aangrijpend.
Het was toen donderdagavond en enkele mensen bezig waren met straatversiering en er ook een wielerwedstrijd was.
Gisteravond liep ik weer dezelfde route en zag ik opnieuw versierde huizen in de straat en was de wielerwedstrijd weer bezig.
Gisteren met de toneelgroep naar de toneelfilm gekeken. Heel gezellig allemaal, mar de wandeling voelde heel apart.
Zo meteen gaan we even bij de buurvrouw op bezoek.
Gek dat we vaak denken dat er een "hierboven" bestaat. Dan zul je Roel vast al eens tegen zijn gekomen en alle anderen die ons zijn ontvallen. Of is dit een heel verkeerde voorstelling van de gang van zaken over "hierboven"?
Hoe het ook zal zijn: tot op dit moment is het nog altijd een reden en een manier aan jou deze persoonlijke berichtjes te kunnen sturen.
Hier in huis is weer rustig. Onze "vakantieganger" is alweer een week weg. Hij zal wel weer aan de temperatuur moeten wennen. Ook de leef-en woonsituatie is heel anders natuurlijk.
Het was fijn hem weer te hebben gezien, zodat we nu weer een goed beeld van hem hebben. Letterlijk en figuurlijk.
Ik sluit nu af en we gaan nu naar de overbuurvrouw.
Liefs en dikke knuffel van ma.
Dag Maurice.
Vandaag weer de 21ste. Nu april en deze datum staat ook in het geheugen gegrift. Precies een jaar geleden dat Roel kwam te overlijden.
Voor iedereen heel aangrijpend.
Het was toen donderdagavond en enkele mensen bezig waren met straatversiering en er ook een wielerwedstrijd was.
Gisteravond liep ik weer dezelfde route en zag ik opnieuw versierde huizen in de straat en was de wielerwedstrijd weer bezig.
Gisteren met de toneelgroep naar de toneelfilm gekeken. Heel gezellig allemaal, mar de wandeling voelde heel apart.
Zo meteen gaan we even bij de buurvrouw op bezoek.
Gek dat we vaak denken dat er een "hierboven" bestaat. Dan zul je Roel vast al eens tegen zijn gekomen en alle anderen die ons zijn ontvallen. Of is dit een heel verkeerde voorstelling van de gang van zaken over "hierboven"?
Hoe het ook zal zijn: tot op dit moment is het nog altijd een reden en een manier aan jou deze persoonlijke berichtjes te kunnen sturen.
Hier in huis is weer rustig. Onze "vakantieganger" is alweer een week weg. Hij zal wel weer aan de temperatuur moeten wennen. Ook de leef-en woonsituatie is heel anders natuurlijk.
Het was fijn hem weer te hebben gezien, zodat we nu weer een goed beeld van hem hebben. Letterlijk en figuurlijk.
Ik sluit nu af en we gaan nu naar de overbuurvrouw.
Liefs en dikke knuffel van ma.
Dag Maurice.
Op 21 april 2023
om 14:26 getekend door:
J.e. .v.a.d.e.r.,.
Dit is niet ok
om 14:26 getekend door:
J.e. .v.a.d.e.r.,.
Dag mijn lieve jongen,
Vandaag weer de 21ste. Nu van maart. Begin van de lente dus. Maar maart roert zijn staart behoorlijk af en toe. Het ging van sneeuwbuien naar zon.
Als je rondom je rustplaats kijkt, is het op het pleintje echt lente.
Jammer dat ik hier geen foto's kan laten zien. Het pleintje staat vol met prachtig gekleurde voorjaarsbloemetjes die samen met de bloemen die ma bij jou neerzet, in harmonie zijn. Persoonlijk vind ik het plekje waar jij je laatste rustplaats hebt, het mooiste van de hele begraafplaats.
Nu helemaal met die voorjaarsbloemenpracht.
De 21ste van de maand blijft wel heel speciaal. Vandaag precies 4 weken geleden, 21 februari dus, nam mijn zus afscheid van deze wereld.
Volgende maand, 21 april, is het precies een jaar geleden dat Roel afscheid van deze wereld nam en op 21 mei jij. Het blijft ongelooflijk. 2004 zit voor altijd in mijn hoofd. Net als het getal 28. Jouw leeftijd toen. Maar wat zijn getallen? Voor mij zijn bepaalde getallen dus herinneringen die dan altijd bij me opkomen.
Heel lang hebben wij het moeten doen met herinneringen aan onze lieve kleinzoon die we door corona lange tijd niet in het echt konden zien. Klein van stuk is hij zeker niet meer. Hij is nu weer op vakantie hier en we wisten niet wat we zagen toen hij hier binnenkwam.
Het is voor zijn vader zeker geen "kleine zoon" , maar voor ons een grote kleinzoon. Spelen met woorden is gewoon fijn tussendoor. Het is gewoon erg fijn dat hij op dit moment bij ons thuis is. We zijn beiden nu op de computer bezig is.
Het voelt gewoon weer als vanouds op dit moment. Ik moet wel wennen aan het leeftijdsverschil van toen en nu.
Voor mij blijft hij mijn kleinkind, maar ik moet er nog steeds aan wennen dat hij geen klein kind meer is. Een echte jongeman intussen.
Qua postuur lijkt hij op zijn vader en op jou.
Ik blijf het zo jammer vinden dat jij hem nooit persoonlijk hebt meegemaakt. Maar wel fijn dat hij af en toe meegaat om met ma de bloemen bij jou te helpen verzorgen.
Ik heb nog zoveel dingen te vertellen, maar dat kan onmogelijk allemaal hier.
Je vriendin uit Borculo zal vandaag ook wel weer bellen.
Vorige week zag ik een mooie foto rondgaan van haar waarin stond dat ze 18 jaar gelukkig was met haar nieuwe liefde. Je vriendin vindt het nog altijd jammer dat jij haar nieuwe relatie niet meer persoonlijk hebt gekend. Maar tussen ons is het wel wel echte vriendschap geworden. En dat voelt fijn.
Lieve Maurice, ik sluit nu af.
Ma en ik gaan nu een broodje eten samen met onze kleinzoon.
Heel veel liefs en een dikke knuffel van ma. Tot andere keer.
Vandaag weer de 21ste. Nu van maart. Begin van de lente dus. Maar maart roert zijn staart behoorlijk af en toe. Het ging van sneeuwbuien naar zon.
Als je rondom je rustplaats kijkt, is het op het pleintje echt lente.
Jammer dat ik hier geen foto's kan laten zien. Het pleintje staat vol met prachtig gekleurde voorjaarsbloemetjes die samen met de bloemen die ma bij jou neerzet, in harmonie zijn. Persoonlijk vind ik het plekje waar jij je laatste rustplaats hebt, het mooiste van de hele begraafplaats.
Nu helemaal met die voorjaarsbloemenpracht.
De 21ste van de maand blijft wel heel speciaal. Vandaag precies 4 weken geleden, 21 februari dus, nam mijn zus afscheid van deze wereld.
Volgende maand, 21 april, is het precies een jaar geleden dat Roel afscheid van deze wereld nam en op 21 mei jij. Het blijft ongelooflijk. 2004 zit voor altijd in mijn hoofd. Net als het getal 28. Jouw leeftijd toen. Maar wat zijn getallen? Voor mij zijn bepaalde getallen dus herinneringen die dan altijd bij me opkomen.
Heel lang hebben wij het moeten doen met herinneringen aan onze lieve kleinzoon die we door corona lange tijd niet in het echt konden zien. Klein van stuk is hij zeker niet meer. Hij is nu weer op vakantie hier en we wisten niet wat we zagen toen hij hier binnenkwam.
Het is voor zijn vader zeker geen "kleine zoon" , maar voor ons een grote kleinzoon. Spelen met woorden is gewoon fijn tussendoor. Het is gewoon erg fijn dat hij op dit moment bij ons thuis is. We zijn beiden nu op de computer bezig is.
Het voelt gewoon weer als vanouds op dit moment. Ik moet wel wennen aan het leeftijdsverschil van toen en nu.
Voor mij blijft hij mijn kleinkind, maar ik moet er nog steeds aan wennen dat hij geen klein kind meer is. Een echte jongeman intussen.
Qua postuur lijkt hij op zijn vader en op jou.
Ik blijf het zo jammer vinden dat jij hem nooit persoonlijk hebt meegemaakt. Maar wel fijn dat hij af en toe meegaat om met ma de bloemen bij jou te helpen verzorgen.
Ik heb nog zoveel dingen te vertellen, maar dat kan onmogelijk allemaal hier.
Je vriendin uit Borculo zal vandaag ook wel weer bellen.
Vorige week zag ik een mooie foto rondgaan van haar waarin stond dat ze 18 jaar gelukkig was met haar nieuwe liefde. Je vriendin vindt het nog altijd jammer dat jij haar nieuwe relatie niet meer persoonlijk hebt gekend. Maar tussen ons is het wel wel echte vriendschap geworden. En dat voelt fijn.
Lieve Maurice, ik sluit nu af.
Ma en ik gaan nu een broodje eten samen met onze kleinzoon.
Heel veel liefs en een dikke knuffel van ma. Tot andere keer.
Op 21 maart 2023
om 12:34 getekend door:
J.e. .v.a.d.e.r.,.
Dit is niet ok
om 12:34 getekend door:
J.e. .v.a.d.e.r.,.
Dag mijn lieve jongen,
Vandaag een bijzondere dag. De verjaardag van ma dus. We hadden gedacht dat Matthew vandaag weer zou komen na een aantal jaren van afwezigheid, maar je broer had weer een verrassing voor ons in petto en totaal onverwacht voor ons stond ons "sterretje" zaterdagavond laat bij ons voor de deur. Dat was een echte verrassing zoals je zult begrijpen. Het "sterretje" van eerder is na de coronaperiode getransformeerd tot een "ster".
Ma en ik hadden hem natuurlijk wel via beeldbellen of chatten gezien, maar nu hij in werkelijkheid voor de deur stond, kwam er een grote, stevige jongeman bij ons thuis binnenlopen. Ongelooflijk gewoon.
Vandaag een redelijk rustige verjaardag in vergelijking met eerder.
We proberen nu te genieten van de aanwezigheid van Matthew. Thuis vaak druk met studeren, hier maar lekker wat relaxen.
Thuis een temperatuur van 34 graden en hier net 3 graden met gevoelstemperatuur van -1.
Maar hij vindt dit prettiger. Ik kan me dat prima voorstellen Maurice.
Mijn zus vandaag twee weken geleden van de aardbodem vertrokken. Is ze ook bij jou ondertussen? Dat is en blijft de vraag waarover de meningen verdeeld blijven en waar de mensheid zich vaak mee bezighoudt.
Extra dikke verjaardagsknuffel van ma.
Dag Maurice. Tot gauw.
Vandaag een bijzondere dag. De verjaardag van ma dus. We hadden gedacht dat Matthew vandaag weer zou komen na een aantal jaren van afwezigheid, maar je broer had weer een verrassing voor ons in petto en totaal onverwacht voor ons stond ons "sterretje" zaterdagavond laat bij ons voor de deur. Dat was een echte verrassing zoals je zult begrijpen. Het "sterretje" van eerder is na de coronaperiode getransformeerd tot een "ster".
Ma en ik hadden hem natuurlijk wel via beeldbellen of chatten gezien, maar nu hij in werkelijkheid voor de deur stond, kwam er een grote, stevige jongeman bij ons thuis binnenlopen. Ongelooflijk gewoon.
Vandaag een redelijk rustige verjaardag in vergelijking met eerder.
We proberen nu te genieten van de aanwezigheid van Matthew. Thuis vaak druk met studeren, hier maar lekker wat relaxen.
Thuis een temperatuur van 34 graden en hier net 3 graden met gevoelstemperatuur van -1.
Maar hij vindt dit prettiger. Ik kan me dat prima voorstellen Maurice.
Mijn zus vandaag twee weken geleden van de aardbodem vertrokken. Is ze ook bij jou ondertussen? Dat is en blijft de vraag waarover de meningen verdeeld blijven en waar de mensheid zich vaak mee bezighoudt.
Extra dikke verjaardagsknuffel van ma.
Dag Maurice. Tot gauw.
Op 7 maart 2023
om 13:16 getekend door:
J.e. .v.a.d.e.r.,.
Dit is niet ok
om 13:16 getekend door:
J.e. .v.a.d.e.r.,.
Dag mijn lieve jongen,
Het lukt me toch nog om je een berichtje te sturen op deze 21ste.
Het was vandaag een heel speciale dag.
Ik hoef het je niet uit te leggen.
Ik heb voor nu even geen nieuws meer en daarom nu eerst een dikke knuffel van ma. Dag Maurice.
Het lukt me toch nog om je een berichtje te sturen op deze 21ste.
Het was vandaag een heel speciale dag.
Ik hoef het je niet uit te leggen.
Ik heb voor nu even geen nieuws meer en daarom nu eerst een dikke knuffel van ma. Dag Maurice.
Op 21 februari 2023
om 22:54 getekend door:
J.e. .v.a.d.e.r.,.
Dit is niet ok
om 22:54 getekend door:
J.e. .v.a.d.e.r.,.
Dit register is aangemaakt door:
Staring College
op 23 mei 2004
en blijft zichtbaar tot:
1 januari 2029
Contact met beheerder >
Staring College
op 23 mei 2004
en blijft zichtbaar tot:
1 januari 2029
Contact met beheerder >
Contact met Staring College:
Voor dit register is het helaas niet mogelijk een boekje te maken.
Hou me op de hoogte
Wilt u op de hoogte gehouden worden als er nieuwe (nationale) registers geopend worden? Condoleance.nl biedt verschillende mogelijkheden om op de hoogte te blijven, zoals e-mail, Twitter en SMS.