Edo Scholten

Lieve familie van Edo,

Wat een ontzettend verdrietig verlies hebben jullie te dragen.

Ik wens jullie heel veel sterkte en kracht, nu en later.

Liefs,
Stephanie Koot 

Lieve familie van Edo,

In 2020 heeft Edo de overstap gemaakt van de afdeling Rechtshulp naar het Juridisch Servicecenter. Sindsdien was ik zijn leidinggevende.

De overstap van inhoudelijke dossier behandeling naar de eerstelijns advisering was voor Edo eerst even wennen maar al snel ontdekte hij dat het werk juist goed bij hem paste en dat hij het erg naar zijn zin had op het Juridisch Servicecenter. Hij moest een nieuw vak gaan leren: dekkingsbeoordeling. Hij sprak altijd over leuke verzekerings-technische puzzeltjes die hij wilde oplossen. Met zijn enorme juridische kennis en ervaring was hij een goede vraagbaak voor collega’s. Ze wisten hem goed te vinden. Edo was verbaal heel sterk. Hierdoor kon hij ook zeer goed overweg met de meest veeleisende klanten en daarom werd hij al snel klachtbehandelaar op het JSC.

In de goede jaren op het JSC was Edo echt een vrolijke optimist die met veel inzet en toewijding klanten zo goed mogelijk wilde helpen.

We moesten hem af en toe wel afremmen in zijn enthousiasme. Meerdere malen heb ik Edo gevraagd om gewoon simpel de vraag te beantwoorden en dat het niet de bedoeling was dat hij college ging geven tijdens beldiensten. Daar is ook de metafoor “mand” uit voortgekomen. Edo wist dat hij af en toe wat te enthousiast was. Het woord “mand” was dan de trigger om even wat gas terug te nemen. Tijdens zijn 12,5 jarig jubileum hebben we hem ook een klein mandje gegeven. Uiteraard met heel veel snoep/chocola er in. Edo was een grootverbruiker.

Op de afdeling was Edo echt een sfeermaker. Je kon gewoon (letterlijk) niet om hem heen. Met teamuitjes en tennistoernooien deed hij altijd vol overgave mee (ook al kon hij echt niet tennissen). Ook in onze teamapp had hij vaak het hoogste woord.

Edo was wars van Engelse management termen. Daar kon hij helemaal op los gaan. Als er in mails te veel gesproken werd over Essential Growth, Winning Spirit of een Roadshow, dan kwam hij daar in een bila altijd even over klagen.

Helaas heb ik zijn enthousiasme langzaam zien overgaan in somberheid. Sinds 9 december 2024 was hij ziek thuis. In 2025 heeft hij echt nog serieuze pogingen gedaan om weer aan het werk te gaan maar helaas ging dat op een gegeven moment echt niet meer. Ongeveer 1 keer in de 2 a 3 weken kwam hij nog naar kantoor om even met mij een kopje koffie te drinken. Hij zei dat hij dat wel fijn vond maar ik zag aan hem dat het steeds zwaarder werd.

Wij hebben veel gesproken over zijn therapieën en zijn worsteling met zichzelf. Edo was daarover heel open. Ook over de liefde die hij voor jullie voelde. Ik vind het diep triest dat hij uiteindelijk het licht echt niet meer kon zien. Tot het laatst toe heb ik gehoopt dat we de vrolijke Edo nog weer terug zouden zien.

Edo heeft een speciaal plekje in mijn hart gekregen. Hij was een uniek persoon die ik niet meer zal vergeten. Heel veel sterkte met het verwerken van dit enorme verlies.

Leontine Hilhorst 

Lieve familie,

Voordat Edo bij ons op de afdeling Juridisch Servicecenter kwam werken, werkte hij op de afdeling Rechtshulp. En hoewel hij toen dus geen directe collega was, wisten wij wel allemaal wie Edo was.

Die grote, luidruchtige man, met de harde stem en het grote gevoel voor humor. Hij liep bij feestjes altijd voorop in de meest belachelijke glitterpakken en zorgde ervoor dat de stemming erin bleef en niemand om hem heen kon.

Toen hij later bij ons op het Juridisch Servicecenter kwam werken, leerden wij ook de andere kant van Edo kennen. Naast kennis van schuine moppen, had hij ook grote juridische kennis en bleek hij van onschatbare waarde op een afdeling die voor een groot gedeelte uit jonge, startende juristen bestaat.

Hij kon met engelengeduld de meest complexe juridische problemen begrijpelijk maken voor stagiaires en klanten. Hij was altijd bereid om je te woord te staan. Om je op te vrolijken met een grap of als je behoefte had aan een serieus gesprek. Want Edo liet af en toe ook zijn gevoelige kant zien.

Als Edo meedeed aan de Ride4Kids, wist hij de afdeling te mobiliseren om gul te geven. Niet alleen om hem te steunen, maar zeker ook om het goede doel te steunen. En We hebben met Edo altijd ontzettend veel lol gehad tijdens zelf georganiseerde tennistoernooien en afdelingsborrels.

Ik ga Edo missen. Ik herinner mij hem als een lieve, deskundige collega, vol humor en collegialiteit. Ik kan mij jullie verdriet nauwelijks voorstellen. Heel veel sterkte met de verwerking van het verlies.

Reinout Dirks 

Wat een enorm groot verlies. Edo zal gemist worden.

Edo heeft veel indruk gemaakt toen ik kwam werken bij het JSC. Als je een korte vraag stelde dan kreeg je er een heel college voor terug. Met de benen omhoog achter zijn bureau, wild tekenend op een notitieblok, maaltijdsalades van de Jumbo voor de lunch, altijd een reep chocolade mee, tandenstoker in de mond en een leesbril op het hoofd. Dat is wat ik voor mij zie als ik aan Edo denk. Met Edo kon je flink kibbelen maar ook heel goed lachen. Edo bracht mij naar huis toen ik een lekke band had, wikkelde mijn polis in toen ik was gevallen en sneed de volgende dag mijn kip in stukjes toen ik met een gekneusde pols aan tafel zat. Ik zal zijn behulpzaamheid en betrokkenheid altijd koesteren.

Ik wens jullie heel veel sterkte en steun. 

Lieve familie van Edo,

Wat een gemis, ik heb enkele jaren samengewerkt met Edo op het JSC bij ARAG en hij was een topper.

Altijd bereid om mee te denken met juridische vraagstukken, en betrokken en geïnteresseerd op persoonlijk vlak.

En tegelijkertijd was hij ook iemand die de draak kon steken met de mooie functietitels die wij binnen projecten gebruiken, Edo zorgde er zo voor dat je wel altijd met beide benen op de grond bleef staan.

Veel sterkte de komende tijd, maar ook zeker de tijd daarna. 

Lieve familie van Edo,

Wat is er een mooi mens heen gegaan.

Ik heb jaren zijn collega op het JSC mogen zijn en ik denk met zoveel plezier aan deze periode terug. Edo kende, ook op het werk, zijn hoogte- maar ook zijn dieptepunten maar voor mij staan zijn kleurrijke aanwezigheid en humor op de voorgrond als ik aan hem denk.

Wat heb ik met hem gelachen. Hij kon het niet laten altijd een grappige opmerking te maken als je bij hem in de buurt kwam.
Edo was er een ster in om mijn outfits te vergelijken met iets wat in hem opkwam. Zo verscheen ik een keer in een groene wijde jurk en Edo vond met sprekend een kerstboom. In mijn zilveren glittertrui was ik volgens hem net een schuurspons. En hij had gelijk :):).

En wat kon hij vol liefde over jullie praten. Hoe jullie waren, wat er allemaal gebeurde, hoe trots hij op jullie was enzovoort. Voor mij staat als een paal boven water dat hij ontzettend veel van jullie heeft gehouden.

Ik wens jullie heel veel sterkte om het verlies van Edo te verwerken en een plek te geven. 

Lieve familie van Edo,

Wat een ontzettend gemis nu jullie lieve Edo er niet meer is.

We hebben een tijd samen op de unit Vastgoed gewerkt, maar als ik aan Edo denk, denk ik vooral aan de kerstfeesten. We waren allebei niet vies van een goede verkleedpartij. Maar waar ik dacht aardig mee te kunnen komen, moest ik toch ieder jaar weer mijn meerdere erkennen.

Want Edo kwam niet verkleed, Edo wás zijn personage. Van top tot teen uitgedost, tot in de kleinste details verzorgd en altijd origineel. Geen half werk, geen veilige keuze; hij ging er vol voor. En eerlijk is eerlijk: die wedstrijd won hij glansrijk.

Sterker nog, vóór het kerstfeest ging het niet eens meer over de vraag óf Edo verkleed zou komen, maar over de vraag: "Wat heeft Edo dit jaar nu weer uit de kast getrokken?" Dat was elk jaar weer een hoogtepunt op zich.

Dat typeert voor mij ook iets van wie Edo was: aanwezig, enthousiast, vol humor en niet bang om zichzelf te laten zien. Hij bracht kleur, letterlijk en figuurlijk.

We gaan je missen, man.

Lieve groet Monique 

Lieve familie van Edo,

Ik kende Edo als de altijd vrolijke en goedlachse collega bij het JSC, die ontzettend enthousiast kon vertellen over het bouwrecht. Wij gaan zijn aanwezigheid hier enorm missen. Ik wens jullie alle sterkte toe de komende tijd. 

Lieve Familie,

Ik heb Edo leren kennen als supervisor bij het JSC van ARAG.

Ik vergeet nooit meer dat ik op één van mijn eerste werkdagen mee mocht luisteren met Edo. Na drie telefoontjes te hebben geluisterd, Zei Edo dat ik het zelf wel kon. Ik dacht daar toen iets anders over, maar door het vertrouwen van Edo heb ik het toch gedaan. Edo was iemand die je altijd even zelf liet nadenken, voordat je om hulp vroeg.

Daarnaast kon je altijd bij hem terecht met de vragen die je had. Hij nam er dan ook goed de tijd voor en maakte altijd een gezellig praatje voordat je de vraag stelde.

Hij zal enorm gemist worden. Ik wens jullie veel sterkte en kracht toe komende tijd

Liefs Emma 

Met honderden collega's weet je niet altijd wie wie is. Maar Edo was een uitzondering, wie kende hem niet! Altijd benieuwd wat hij dit jaar weer aan zou doen bij het kerstfeest. Enthousiast, benaderbaar en hij stelde iedereen op het gemak. Wat een verdriet dat jullie hem moeten missen.. 

Lieve familie van Edo,

Ik heb Edo leren kennen als collega op het JSC bij ARAG. Als supervisor was hij het aanspreekpunt wanneer je met een juridische kwestie zat. Dan begon je aan je verhaal en voordat je halverwege was zei hij vaak: "Ho, wacht eens". Vervolgens pakte hij zijn notitieblok erbij en begon hij de situatie uit te tekenen. Er ontstonden lijnen, pijlen en kruisjes. Daarna volgde een uitgebreide uitleg. Je ging niet alleen weg met een antwoord, maar ook met zijn notities. Die mocht je immers boven je bed hangen ;). Hij heeft ons allemaal geholpen en veel kennis gedeeld.

Ik wens jullie heel veel sterkte met het verlies. 

Gecondoleerd kinderen, familie, vrienden, collega’s van Edo.

Ik kende Edo ook al heel wat jaar. Vanaf het moment dat hij bij Arag kwam werken. Markant persoon met n klein hart. Je kon er niet omheen. En dat wilde ik ook niet. Ik vond hem grappig en lief en zag ook wel de kant die misschien te uitbundig was. Mooie man. Veel sterkte met het verlies. 

Lieve Elles, Dagmar en Marit en verdere familie.
Gecondoleerd met het verlies van jullie lieve Edo.
Een leuke anekdote wil ik jullie niet onthouden.
Edo zat tegelijkertijd met mij in het bestuur van de Personeelsvereniging van ARAG.
Wij gingen met elkaar een GPS tocht wandelen in Amersfoort.
Ik had een blessure aan mijn knie en dus mocht ik Edo een arm geven zodat ik niet zou vallen. Hij zei: "Mevrouw Bouman doe rustig aan ik zal U vanavond beschermen".
De hele tocht liepen wij gearmd en ben niet gevallen terwijl het nog steeds sneeuwde.
Naderhand op kantoor tot op de dag dat ik met pensioen ging heeft hij mij altijd "Mevrouw Bouman" genoemd. Het was een grapje tussen ons dat nooit verveelde.

Ik wens jullie alle kracht toe met elkaar om dit verlies te verwerken.
Lieve Groet, Ver@
'Mevrouw Bouman" 

Elles, Dagmar en Marit,

Ik zat met Edo in het bestuur van de Personeelsvereniging. We hebben veel leuke dingen georganiseerd met elkaar en een hoop lol gehad. Later kwam hij bij mij in het team op het Service Center. We kennen elkaar dus al wel een paar jaar. En dus heb ik ook al een paar jaar foto's van zijn mooie dames gezien en verhalen van en over zijn grote liefdes gehoord. Want dat zijn jullie altijd geweest. Zijn trots, zijn grote liefdes.

Zijn overlijden is intens verdrietig. Ik kan me niet voorstellen hoe dit voor jullie moet zijn. Ik had hem zoveel meer gegund - en daarmee jullie.

Ik wens jullie heel veel sterkte om dit verlies een plek te geven.
En bovenal hoop ik dat jullie met dezelfde liefde op Edo / papa terugkijken als hij altijd naar jullie keek en over jullie praatte.

Christine 

Als ik aan Edo denk, krijg ik spontaan een lach op mijn gezicht. Wat een man was hij. Ik heb het genoegen gehad om met hem samen te werken. In februari 2024 begon ik mijn stage bij ARAG, en al snel viel het mij op hoe aanwezig, vrolijk en ontzettend slim Edo was. Dat maakte het best spannend toen ik voor het eerst met hem mocht meeluisteren, maar het bleek de beste meeluisterdienst die ik tijdens mijn dienstverband heb gehad. Het was gezellig, leerzaam en ik heb zoveel tips van hem gekregen die ik tot het einde heb gebruikt.

Ook als supervisor was hij altijd gezellig, soms misschien iets té gezellig. Als ik met een vraag kwam, tekende hij de hele situatie uit. De tekening mocht je altijd houden, mét zijn handtekening. “Hang maar boven je bed,” zei hij dan, en we lachten samen.

Edo maakte altijd tijd voor je. Hij dacht mee, luisterde echt en nam de tijd voor goede gesprekken. Samen met een mede‑stagiair konden we altijd met hem lachen. Als wij weer samen ergens stonden (wat vaak gebeurde), zei hij: “Oh, daar heb je de tandem weer.” Mijn mede‑stagiair heeft me later zelfs een mok gegeven met die tekst. Ik waardeerde die mok al, maar nu nog meer. Ik heb hem met trots aan Edo laten zien, en zoals altijd kon hij er hartelijk om lachen.

Edo was er voor ons, en we konden altijd bij hem terecht. Toen er een tennistoernooi werd georganiseerd, twijfelden we of we moesten gaan, we kenden namelijk nog niet veel mensen. Edo overtuigde ons om toch te komen en bleef lange tijd bij ons zitten. Toen ik tegen hem moest dubbelen, stond hij bij het net met zijn lange lengte, terwijl ik met mijn 1.68m ongeveer even hoog was als het net. We hebben daar zó om gelachen. Hij kon er immers bijna over stappen en ik kwam er net bij. Hij probeerde me nog te intimideren zodat ik zou verliezen, maar uiteindelijk wonnen wij, iets wat hij nog vaak heeft moeten horen.

Edo was altijd op kantoor. Toen hij er niet meer was, merkte je dat meteen. En toen hij af en toe wél kwam, zag je hoe zwaar hij het had. De Edo die hij was, zag je bijna niet meer. Als je met hem praatte, zag je soms weer een glimp van de ‘oude’ Edo. Hij bedankte me altijd voor het gesprek. Het was fijn als hij er was.

Sinds 1 juni 2026 ben ik officieel uit dienst. Samen met mijn oude mede‑stagiair wilden we hem nog een kaart sturen om hem te bedanken voor alles. Helaas heeft dat niet meer mogen gebeuren.

Lieve Dagmar, Marit, familie en vrienden: heel veel sterkte met jullie verdriet en verlies. 

Lieve familie,

Ook ik was geen directe collega van Edo. Maar net als velen aangeven was hij denk ik bij iedereen wel bekend vanwege zijn persoonlijkheid en voorkomen. Het was eigenlijk onmogelijk dat hij niet bij je opviel.

Het bericht van vorige week is intens verdrietig. Ik wens jullie heel veel sterkte en kracht toe de komende tijd. In jullie herinneringen leeft hij voort. 

Lieve familie, vrienden en bekenden van Edo,

Wat was het een enorme schok om te horen dat Edo is overleden. Wat moet dat enorm moeilijk zijn voor jullie allemaal.
Edo was geen directe collega die ik kende als een vrolijk en aanwezig persoon met veel humor, ik zag hem vaak bij onze printer en koffiecorner. Toen hij bij JSC ging werken is hij voor mij wat buiten beeld geraakt behalve bij feesten en partijen. Dat Edo ook een neerslachtige kant had is daarom aan mij voorbij gegaan. De schok van het overlijdensbericht was daarom voor mij ook groot.
Ik hoop dat jullie vrede kunnen hebben met zijn overlijden en de mooie herinneringen aan hem kunnen blijven koesteren boven de verdrietige. Heel veel sterkte gewenst. 

Lieve dochters en verdere familie van Edo,
Niemand kon om Edo heen: te groot en altijd veel te luid. Maar ook te lief en een veel te groot hart. Ik kon met Edo heel veel lol hebben maar ook hele diepgaande gesprekken. Beide zijn mij dierbaar en zal ik nooit vergeten.

Ik wens jullie heel veel kracht maar vooral veel liefde met en voor elkaar in deze moeilijke tijd. 

Lieve familie,

Gecondoleerd met dit grote verlies.

Ik ken Edo vanaf dag 1 dat hij bij Arag werkt. Wat hebben we veel meegemaakt.

Hij wordt enorm gemist.

Heel veel sterkte!

gr Linda 

Gecondoleerd voor iedereen die hem lief had op wat voor manier dan ook.

Ik was geen directe collega, maar door zijn bijzondere persoonlijkheid kende vrijwel iedereen Edo.

Koester de mooie herinneringen, ik hoop dat ze een bron van troost mogen zijn in moeilijke tijden. Heel veel sterkte.