Edo Scholten

Lieve Dagmar en Marit,

Met groot verdriet heb ik kennisgenomen van het overlijden van jullie vader, Edo.

Toen ik begon bij ARAG was Edo mijn supervisor. Hij was iemand naar wie ik opkeek. Zijn juridische kennis was indrukwekkend en voor mij een voorbeeld. Van hem heb ik ontzettend veel geleerd.

Maar wat Edo voor mij echt bijzonder maakte, was wie hij was als mens. Hij was altijd aanwezig op kantoor. Warm, betrokken en oprecht geïnteresseerd in de mensen om hem heen. Hij had aandacht voor anderen en wist mensen op hun gemak te stellen.

Wanneer ik tijdens de beldienst vastliep in een dossier, kon ik altijd bij Edo terecht. Hij nam de tijd om mee te denken en ingewikkelde juridische vraagstukken begrijpelijk te maken. Vaak maakte hij daarbij tekeningen om een situatie uit te leggen. Daarna zei hij steevast: "Hang maar boven je bed." Waarop ik altijd antwoordde: "Dat ga ik doen." Die tekeningen en die momenten zal ik nooit vergeten.

Ik ben dankbaar voor de gesprekken die we hebben gehad, voor alles wat hij mij heeft geleerd en voor de mooie herinneringen die hij heeft achtergelaten.

Het doet mij veel verdriet dat hij er niet meer is. Ik zal hem herinneren als een lieve, warme man en geweldige collega met een hart van goud.

Ik wens jullie, en iedereen die van hem hield, heel veel liefde, kracht en steun toe voor de komende tijd.

Rust zacht, Edo. Ik zal je nooit vergeten. 

Wat is het lastig om dit verdriet onder woorden te brengen, maar ik zal het toch proberen.

Jullie papa werd in 2021 mijn directe collega en al snel hadden we een klik. Wat een fantastische tijd heeft hij gemaakt van de tijd dat ik met hem heb mogen samenwerken!

Jullie papa had een fantastische vorm van humor, die niet iedereen altijd begreep. Dat maakte ons niets uit; wij lachten dan gewoon extra hard om zijn grappen, ook namens anderen. Edo maakte van iedere werkdag een feestje voor mij. Zelfs een tennistoernooitje van de afdeling wist hij om te toveren tot een waar verkleedfeest. Met een glitterjasje, een fietshelm en kniebeschermers toverde hij opnieuw bij velen een glimlach op het gezicht. Dat we amper ook maar één punt scoorden, maakte ons niets uit; we hadden de grootste lol.

Het kon dan ook bijna niet anders dan dat hij dé hoofdprijs won tijdens het ARAG 60-jarig jubileumfeest: een rit naar de feestlocatie in een limousine. Niemand anders dan Edo kon daar nog een groter festijn van maken. Ik was één van de gelukkigen die hij uitkoos om mee te rijden. Van de rit zelf heb ik weinig meegekregen, want jullie papa was opnieuw de absolute showsteler met zijn outfit en zijn aanwezigheid in de limo.

Jullie papa kon ook fantastisch uitleggen. Als je een kleine vraag stelde, waarop eigenlijk een kort antwoord volstond, kon je erop rekenen dat je alsnog een compleet college kreeg. Iets waarvan je dacht dat je het nooit zou begrijpen, wist hij op een dusdanige manier uit te leggen dat het ineens heel logisch werd. Het was duidelijk dat hij genoot van het delen van zijn kennis. En veel collega's genoten op hun beurt van zijn uitleg.

We konden ook enorm botsen, om elkaar vervolgens vijf minuten later alweer op te zoeken en keihard te lachen om hoe boos we op elkaar konden worden en hoe lelijk we daarbij keken. Daarop volgde steevast een voorstelling waarin we elkaars boze gezicht nadeden.

Naast zijn humor en zijn enorme berg aan juridische kennis was hij ook ontzettend lief. Zo kwam hij in maart 2024 op kraambezoek en had hij, helemaal zelf, kleine meisjeskleertjes uitgezocht. In die heftige en onzekere periode met een pasgeboren baby verzekerde hij mij dat kinderen het mooiste zijn wat er bestaat.

Hij was altijd zó intens trots op jullie. Gevraagd of ongevraagd schoof hij weer een foto van jullie onder mijn neus. Jullie papa was al een lange man, maar als hij over jullie vertelde, leek hij nog twee meter verder de lucht in te schieten van trots.

Dit is slechts een kleine greep uit de talloze herinneringen die ik met jullie papa heb mogen maken. Het zijn stuk voor stuk dierbare herinneringen. Ik gun het jullie van harte dat ook jullie, juist in deze moeilijke tijd, de mooie herinneringen aan hem zullen blijven koesteren.

Lieve Dagmar en Marit,ik wens jullie heel veel kracht, liefde en sterkte toe bij het dragen van dit grote verlies van jullie fantastische papa. 

Lieve familie,
Wat een intens verdrietig bericht ontving ik vorige week. Ik kan het nog steeds niet geloven. Edo was mijn (niet directe) collega. Die markante Edo, waar je nooit omheen kon op feestjes en PV uitjes. Altijd in voor een praatje.. Hij zal zo gemist worden. Heel veel sterkte met het verwerken van dit tragische nieuws. 

Lieve familie, wat een groot verlies voor jullie,Edo is voor mij een collega geweest bijzonder energiek die altijd aanwezig was,je kon niet om hem heen.zodra hij binnenkwam voelde je gelijk zijn aanwezigheid en was er altijd een fijn gesprek aan de balie.Edo sprak graag over zijn dochters en hobby's en zij. Betrokkenheid bij goede doelen.vooral tijdens de pv uitjes en de arag feestjes bracht hij altijd sfeer en gezelligheid een herinnering die mij altijd zal bijblijven is hoe Edo altijd tijd nam voor een praatje.
De laatste periode heb ik Edo nog maar kort gesproken en merkte ik dat hij het moeilijk had. Heel verdrietig
Ik zal Edo blijven herinneren als een mooi en bijzonder persoon die een onuitwisbare indruk heeft achter.
Ik denk aan jullie in deze zware en moeilijke periode en wens jullie veel sterkte ,liefde en kracht toe.
Ik hoop dat jullie steun bij elkaar vinden. 

Lieve familie,

Wat een intens verdrietige en heftige tijd maken jullie door. Ik koester de fijne herinneringen die ik heb aan Edo als collega. Ik denk aan jullie en wens jullie alle kracht, sterkte en liefde toe die nodig is om met dit verlies om te gaan. Liefs, Bianca 

Lieve mensen
Edo en ik woonde in de barakken waar we de eerste jaren hebben doorgebracht. En waar Edo altijd de nachtrust wist te verstoren als hij 's nachts thuis kam en riep: ik ben thuiuiuis! Jaren later ben ik Edo weer tegengekomen toen we samen de beroepsopleiding voor advocaten deden. Weer jaren later hebben we Edo nog gesponsored voor een fietstocht voor zieke kinderen. De laatste keer sprak ik Edo op een reünie van de opleiding. Een markant mens is heengegaan en ik wens jullie veel sterkte en kracht toe. Femke en Arjan 

Ik herinner me Edo nog zo goed, met warmte en nu ook met een traan. Edo die een collega op een bureaustoel door de gangen van Vereniging Eigen Huis sleurde en dat niet deed zonder geluid. Edo die in de kantine boven iedereen uittorende en luidkeels omriep wat de soep van de dag was, en Edo die als een van de weinige juristen die jonge redacteur die juridische dossiers nodig had voor het Eigen Huis Magazine meteen vertrouwde en hielp. Die redacteur, dat was ik. Er waren meerdere Edo’s ontdekte ik snel. Net als van ons allemaal meerdere versies zijn. Meestal zag ik de uitbundige Edo, regelmatig ook de deskundige Edo. Als hij het dossier juridisch toelichtte, deed hij dat rustig. Alles wat ingewikkeld leek, werd volkomen helder. En ik schreef het op en de drukkerij drukte. Na hem volgden ook de andere juristen met dossiers en het werd een mooie samenwerking.
Toen ik in 2010 na een jaar Melbourne terugkwam bij Vereniging Eigen Huis zag ik ook de andere Edo. Een droevige Edo, die zelfs dan vroeg hoe het met me was, geduldig de wet uitlegde en ook eerlijk vertelde hoe zijn jaar was geweest. Een jaar later vertrok hij naar ARAG. Ik weet nog hoe jammer ik dat vond, maar via social media kan je elkaar blijven volgen. En zo zag ik de sportieve Edo met een racefiets. Die heb ik ook, dus waren er weleens comments over tochten, likes op Strava, tot zijn tocht vorige week stopte. In al die fases was er 1 stabiele factor. Edo de familieman. Hij hield van jullie, zijn dochters, zijn vrouw. En hij was supertrots. Dit zal onbeschrijflijk veel pijn doen en ik wens jullie heel veel sterkte met het verlies van die grote man, met dat mooie hart en die mooie meerdere gezichten. 

Lieve familie,

Wat een verdriet en gemis. Ik wens jullie heel veel sterkte en kracht toe. Hopelijk vinden jullie steun bij elkaar in deze moeilijke tijd. Ik denk aan jullie en via deze weg geef ik jullie een hele dikke knuffel!

Liefs,
Astrid 

Lieve familie van Edo,

Wat een heftig verdriet en pijn moeten jullie doormaken. Hopelijk zijn er veel lieve mensen om jullie heen voor steun en ook wat afleiding.

Ik ben een aantal jaar geleden met Edo en een paar andere collega's naar het hoofdkantoor in Duitsland gefietst. Ik kende hem toen nog niet zo goed, maar Edo was gelijk heel open en toegankelijk. Juist Edo wist me met zijn enthousiasme door de zware fysieke momenten te slepen. Dat was ook Edo!

Op het Juridisch Servicecenter, waar we directe collega's werden, was hij iemand die van heel veel juridische onderwerpen veel wist. Mede daarom gaf hij verschillende cursussen bij ons op de afdeling en was hij vraagbaak voor verschillende rechtsgebieden. Hij vond het ook heel leuk om te helpen bij het inwerken van nieuwe collega's. Met zijn prachtige verhalende manier van vertellen wist hij zo de nieuwe collega's gelijk enthousiast te maken voor het werk op de afdeling.

Ik wens jullie heel veel sterkte in deze zware tijd.

Liefs Mirte 

Lieve familie van Edo,

Wat een verlies, zo intens oneerlijk en verdrietig.
We denken aan jullie.

Liefs Inge (collega en oud-buurvrouw van Edo) 

Lieve dochters van Edo,

Ook al was Edo niet mijn directe collega, ik wil jullie laten weten hoe diep het mij raakt dat jullie afscheid hebben moeten nemen van jullie vader.
Ik hoop dat hij de rust heeft gevonden waar hij naar op zoek was, en dat jullie in de herinneringen aan hem kracht en troost kunnen vinden in deze moeilijke tijd! 

Lieve familie,

Wat een verdriet en wat een leegte laat hij achter. Ik wens jullie als familie heel veel sterkte nu jullie zo'n intens verdriet moeten meemaken.

Groet,
Esmée