Willem Scharrenberg

Heel veel sterkte voor familie en vrienden. Ik kende Wim natuurlijk van de Bolle waar ik werkte, maar we zijn ook nog tijdje buren geweest. Ik heb altijd met veel bewondering naar hem gekeken, echt een pracht kerel. 

Vandaag staan wij hier met gebogen hoofd, een strijder verloren, maar zijn geest nooit gedoofd.

Wim Scharrenberg, naam van eer,
een meester in hart en ziel, keer op keer.

Mijn eerste leraar in het spel,
in de ring waar ik mezelf vond, fel.
Daar leerde ik vechten, maar meer dan dat,
discipline, respect het levenspad.

Geen woorden van haat, maar van kracht,
geen snelle winst, maar geduld en macht.
Hij leerde ons vallen en weer opstaan,
niet klagen, maar doorgaan, blijven gaan.

Voor velen een trainer, voor velen meer,
een vaderfiguur, keer op keer.
Voor wie een vader had, en wie niet,
hij zag je staan, hij zag je verdriet.

Met strenge blik maar warm hart,
vormde hij jeugd, gaf hij kracht bij de start.
Hij bouwde karakters, geen alleen maar spier,
maakte jongens en meiden sterker hier.

In elke groet, in elke buiging laag,
hoor ik nog steeds zijn stem vandaag.
“Respect eerst, techniek daarna,”
die woorden blijven voor altijd bestaan.

Aan Koen, zijn tweelingbroer, zo nauw verbonden,
aan zijn kinderen, diep in het hart gewonden.
Aan familie, vrienden, leerlingen groot en klein,
moge kracht en liefde om jullie heen zijn.

Dit verlies is zwaar, dit gemis zo groot,
maar een meester als Wim gaat nooit echt dood.
Hij leeft in ons door wat hij gaf,
in elke stoot, in elke straf.

Wim, jij gaf ons meer dan sport alleen,
jij gaf ons ruggengraat, hart en been.
Wij dragen jouw lessen, elke dag weer,
in ons leven, in de ring, telkens meer.

Rust zacht, meester, rust in eer,
jouw geest staat naast ons, keer op keer.
Wij buigen diep, uit liefde en trouw,

Wim… we love you forever, wij houden van jou.

Osu. 

Osu. Beste familie van Wim en Koen in het bijzonder. Heel veel sterkte met dit verlies. Al weet je dat het komt en soms als verlossing, het blijft pijn doen.
Nogmaals heel veel sterkte
Arnold en Judith. 

Wim,

Als jong jochie werd ik door mijn ouders richting Zutphen gestuurd om mijn temperament en gedrag wat te sturen. Mijn vader kende jou en je broer Koen van vroeger en hij vond dat ik wel wat discipline kon gebruiken.

Ik begon met kyokushin karate en kwam al snel bij jou terecht om ook te kickboksen. Je persoonlijkheid en manier van trainen heeft me altijd geraakt en is me bij gebleven. Ik heb zoveel meer van je geleerd dan alleen 'vechten'. Doorzetten, afzien en vooral inzien dat je veel maar dan ook veel meer kan als je maar wilt.

Na een tijd verloren we elkaar wat uit het oog omdat mijn leven een andere richting op ging en ik geen tijd meer kon vinden om te blijven trainen in Zutphen. Eens in de zoveel spraken we elkaar kort via Whatsapp of als we elkaar ergens zagen.

Toen mijn vader overleed op een vreselijke manier 4 jaar geleden. Stonden jij en Koen voor me en gaf jij me jouw in Japan gehaalde zwarte band.
De band was bedoeld als steun en om me eraan te helpen herinneren dat ik sterk moest blijven zijn en moest blijven vechten in de donkere en zware tijd die voor me lag. We spraken elkaar daar en na al die jaren was je nog steeds de sensei die zijn leerling nog wat wijze lessen mee wilde geven. Voor dat je ging gaf je me nog een laf leverstootje en zei: "altijd scherp blijven he". Dat moment heeft mij diep geraakt en mijn respect voor je nog zoveel groter gemaakt.

Wim, bedankt voor alle training, wijze lessen en voor de manier waarop je hebt bijgedragen aan het vormen van de persoon die ik vandaag de dag ben. Ik neem je lessen mee in alles wat ik doe en zal je nooit vergeten. Until we meet again sensei.

Osu 

Lieve familie van Wim, ruim 20 jaar geleden werd ik collega van Wim op de Cloese. Vanaf het eerste moment noemde hij mij "Broekie" en is dit altijd blijven doen (zelfs tijdens ons laatste gesprek in december). Het was nooit saai in de docentenruimte als Wim er was, hij zat vaak vol anekdotes en mooie verhalen. Altijd met een grap. Veel gelachen met hem. Als docent had hij altijd een goed contact met de studenten en werd enorm gewaardeerd. Wim stond altijd het liefst in t zonnetje les te geven, maar naarmate hij wat ouder werd had hij de behoefte om ook af en toe te zitten. Wim had zijn eigen grote kei,vanwaar hij, met z'n gezicht in de zon, zittend de studenten commando's gaf. Wat een fijne man en ik ga hem missen, hij blijft voor altijd in m'n hart. Heel veel sterkte gewenst. 

Een Goed mens en Kyokushin legende is heen gegaan. Willem was een twee eenheid met Koen.Wim heeft superveel betekend voor de vechtsport in het algemeen, en voor het Kyokushin in het bijzonder. Ik ben blij dat ik Wim heb leren kennen. Ongetwijfeld gaat dit een gemis zijn voor zijn naasten. Ik wens een ieder veel sterkte om dit verlies te dragen, ik hoop dat men troost vindt in de fijne berichten over Wim. 

Het voelt onwerkelijk een gemis.
Familie en vrienden gecondoleerd en heel veel sterkte met dit grote verlies
Osu 

I meet Wim back in 1984 in Zutphen.
Imidertily I realized that here is a man with a big heart and kindness.
Also I saw a man who dedicated his life to marshal art and to help and support students.
I remember when Wim decided to go for the Shodan black belt.
Wim and I stood behind the sports hall to prepare Wim in Kata which was not his favorite. Wim passed of-course because he was always fit and strong.
During all the years I visit Wims brother Koen we have been in contact. We often meet in private and I will miss those times a lot.

My big condolences to Wim’s family ❤️❤️❤️ 

Heb Willem leren kennen via zijn broer Koen. Er was eigenlijk best wel snel een klik tussen ons zowel sportief als vriendschappelijk.
Wat mij in die tijd opviel aan Willem, was het meer dan sympathieke en ook best zachte karakter. Het spijt mij dan ook heel erg dat Willem is overleden, want er is een meer dan goed mens heen gegaan. Willen rust in vrede en We will meed again, waar dan ook!!! Bedankt dat ik je heb mogen leren kennen!!!

Familie heel veel sterkte met dit enorme verlies.

Gr. Bertus Goudriaan 

Er zijn teveel mooie herinneringen en verhalen te vertellen om hier neer te zetten.

Ik ben dankbaar dat ik Wim al in de eind jaren 70 heb leren kennen, en via voetbal, judo, kickboksen, karate en privé met elkaar verbonden zijn gebleven.

Ik ga hem missen en wens Ilse, de kinderen, familie en vrienden heel veel sterkte om dit verlies te dragen.

Bedankt voor alles Wim. 🙏🏻♥️💫🥋 Osu 

Met veel verdriet neem ik afscheid van Wim, een bijzondere man die meer was dan alleen mijn trainer, hij was ook mijn mentor en een vriend.

Bijna 45 jaar geleden was ik bij zijn eerste kickbokstraining bij Kleinhuis. In die tijd gaf hij mij niet alleen training en begeleiding, maar vooral wijze en waardevolle levenslessen die mij hebben gevormd tot wie ik geworden ben.

vlak voor een wedstrijd, toen ik gespannen in de ring stond, zei hij tegen mij: “Zwaarder dan dit wordt het in je leven niet. Die gozer daar wil je KO slaan.” Die woorden zijn me altijd bijgebleven. Ik heb ze later nog vaak in mijn hoofd gehoord bij lastige gesprekken en moeilijke beslissingen. Het gaf me houvast en moed.

Een andere dierbare herinnering is dat we bijna tegelijk voor het eerst vader werden. Nick en Jade lagen naast elkaar in de box en terwijl we naar ze stonden te kijken zei Wim lachend dat ze later best met elkaar konden trouwen. Typisch Wim.
Zulke momenten blijven goud waard.

Wat ook bijzonder is, is wat er uit het kickboksen is ontstaan. Het was meer dan trainen alleen. Er zijn daar vriendschappen voor het leven uit voortgekomen, gebouwd op respect en vertrouwen. We zien elkaar misschien niet vaak, maar als we elkaar tegenkomen is het meteen goed. Vol herinneringen, verhalen en oprechte interesse in wat iedereen in zijn leven doet. Er is trots naar elkaar en het gevoel dat je op elkaar kunt rekenen als het nodig is. Dit is ook een deel van zijn nalatenschap: mensen bij elkaar brengen en een hechte groep neerzetten waarin je leert vechten, maar vooral ook leert om voor elkaar klaar te staan.

Het is moeilijk te bevatten dat hij er niet meer is. Hij leeft voort in alles wat hij mij en veel anderen heeft meegegeven. Ik zal hem nooit vergeten.

Rust zacht vriend. Dank je wel voor alles wat je mij hebt geleerd en voor wie je voor mij bent geweest.

Wij wensen Ilse en de kinderen en familie veel kracht en steun bij dit grote verlies en de leegte die hij achterlaat. In gedachten zijn we bij jullie.

Liefs Gerard & Sheryl 🌷 

In 1978 liep ik jou en je broer tegen het lijf bij de aanvang van onze CIOS opleiding in Overveen. Twee markante mannen met een verhaal en unieke persoonlijkheid. In de dojo werden jullie een ander mens met een fight modus die indruk maakte. Tot op de dag van vandaag gebruik ik die bij mijzelf en mijn sporters. Bedankt voor de levensles 

Wim, ik heb zoveel herinneringen aan jou…
KB Zutphen voelde als een familie waarin ik mij thuis voelde. Trainingskampen in Denemarken, de vele lessen bij Kleinhuis, de gymzaal, de dojo ergens boven en later Rocky Fit…En dan de lessen op de politieacademie, jij veelal als duo met Remmert.

Je kon scherp en precies zijn, altijd met de intentie om ons beter te maken als sporter én als mens. Veel van jouw (levens)lessen draag ik nog altijd met mij mee.

Dankbaar dat ik jou heb mogen leren kennen en van je heb mogen leren.

Familie en naasten, gecondoleerd met dit enorme verlies. Veel sterkte.

OSU! 

Gone but not forgotten, sterkte voor de familie en vrienden voor de komende tijd 🙏 

Gecondoleerd ... bedankt sensei voor de Budo lessen! 

Osu Sensei Wim

Met veel ongeloof kreeg ik het bericht dat je niet meer onder ons bent. Met veel verdriet en een leegte in het hart zullen we jou blijven herinneren tijdens iedere stoot of trap die we geven.

Voor mij was je een groot voorbeeld samen met jou tweeling broer Koen een gevestigde naam binnen de full contact sport.

Ik heb veel van je mogen leren gedurende de jaren waaronder het ijzeren doorzettingsvermogen en mogen zien wat een echt leeuwenhart echt is.

Je zal altijd in ons hart blijven doorleven Sensei🙏 

Een strijder, een lieve man en vader, een coach, een voorbeeld voor velen.

Rust zacht.

Krista 

Lieve Wim,

Ik heb zoveel mooie herinneringen. Maar een van de grootste is in Rio de Janeiro. Jo en Frits waren daar gestationeerd. Ik was daar met m’n zusje en mijn ouders en jij was daar ook. Er was een deur met een spiegel waar jij de hele, maar ook echt de hele dag oefeningen stond te doen, en nog meer, en nog meer, en nog meer oefeningen. Het was gaaf om naar te kijken en ik was trots op jou!

Buiten was het een ander verhaal: Ted en jij keken jullie ogen uit naar al die prachtige vrouwen. En terecht. Van mooie vrouwen heb je altijd gehouden, kijk maar.
Want je hebt vier prachtige kinderen dankzij deze mooie dames. Het is een gek idee dat jij met mijn moeder 14 jaar scheelt en jij en ik 12 jaar. Dat maakte het ook gaaf dat ik tegen iedereen kon zeggen dat jij mijn oom was. Beroemd en berucht in Zutphen en omstreken.
Jeetje man, wat was iedereen trots op jou,
en nog steeds.
Wat hebben we leuke weekenden gehad met de familie uitjes. Jij viel bij de bar en ik ving jou op….

Frits en Jo weet ik hoeveel jaar getrouwd en de hele kamer lag vol met ballonnen: hadden wij gedaan. Wat hebben we gelachen en wat hebben we gefeest.

Voor Koen: man man man. Wat een klote tijd. Ik weet dat je fijne mensen om je heen hebt. Ik ben er ook. Altijd!

Nick, Indy, Kick en Storm
En vooral Ilse: Liefde!
❤️❤️❤️❤️❤️ 

Gecondoleerd en veel kracht voor de familie.

Wim, ik kwam als een 15 jarige puber voor het eerst bij jou in de les. Jij, Ruud en Robert waren degenen waar ik tegenop keek. Je nam me onder je hoede en was streng, rechtvaardig en zorgzaam. De lessen die ik van je kreeg waren nodig om me op het juiste pad te krijgen en houden. Het kamp in Denemarken, de wedstrijden en trainingen gaven mij de kracht om door te gaan. Het was 1 familie. Jij stond altijd voor me klaar en dat heb ik altijd gewaardeerd. Wim ik ga je missen. 

In de jaren “90 veel getraind met de jongens uit Zutphen en Wim was daar ook regelmatig bij, ook met wedstrijden in buitenland. Wim leren kennen als een sportieve leuke gezellige gast. We hebben veel gelachen, hard gewerkt en mooie resultaten bereikt. Mooie herinneringen.