Willem Scharrenberg
19 januari 1956 - 13 februari 2026
Condoleer de familie, deel een herinnering of vertel een verhaal over Willem Scharrenberg
“Een vechter in hart en ziel.In de dojo en in de ring vastberaden,
in het leven vol liefde.
Wim leerde ons dat ware kracht
schuilt in doorzetten én in zachtheid.
De laatste bel heeft geklonken.
Zijn gevecht is voorbij, zijn liefde blijft.
Met pijn in ons hart, maar omringd door liefde,
laten wij hem los.”
1 t/m 20 van 108
Volgende >
Wim,wij leerden elkaar 50 jaar geleden kennen via jouw broer Koen met wie ik in de zorg werkte op het zgroot Graffel.Het waren de eerste schreden met Karate. Eerst bij Lumalessil en later in Eefde bij Koen. Bij de eerste zomerkampen in SC Papendal met Japanse instructeurs was het soms behoorlijk pittig en vooral in de hete kopen. Voor 1e en 2e dan ging ik bij jou ook kickboxen en heb nog geholpen met zomerkampen in Renesse en Beekbergen. Jij leerde mijn combi stoten naar met name hoofd verbeteren en de scherpte in de lowkick.Ik hielp jou naar je 1e dan en later 2e dan ivm kata exameneisen. Ook gingen we vaak naar toernooien in Denemarken Engeland en naar de WK's in Japan en niet te vergeten samen met zichzelf naar Fukuoka en Okinawa. Jij hebt een formidabele bijdrage geleverd aan de vele grote successen van onze jongens met vele titels nationaal als internationaal zoals John Kleijn Andre Visch Remmert de Wit Anthony Klein Michiel Gerritsen waar zij je zeer dankbaar voor zijn.
Toen ik hoorde dat jij je laatste lange gevecht niet meer kon winnen heb ik nog heel veel WhatsApp contact met je gehad en zoveel mogelijk gekkigheid naar je gezonden om je bij de les scherp te houden en je smeuïg laten genieten met jouw nooit aflatende humor tot 2 weken voor je overlijden!
Rust zacht grote inspirerende krijger, ik zal je blijven roemen in mijn dojo in Amstelveen! Osu!
Heel veel sterkte Ilse en aan jullie kinderen en familie!
Toen ik hoorde dat jij je laatste lange gevecht niet meer kon winnen heb ik nog heel veel WhatsApp contact met je gehad en zoveel mogelijk gekkigheid naar je gezonden om je bij de les scherp te houden en je smeuïg laten genieten met jouw nooit aflatende humor tot 2 weken voor je overlijden!
Rust zacht grote inspirerende krijger, ik zal je blijven roemen in mijn dojo in Amstelveen! Osu!
Heel veel sterkte Ilse en aan jullie kinderen en familie!
Op 7 maart 2026
om 12:03 getekend door:
R.o.e.l. .d.e. .L.a.n.g.e.
Dit is niet ok
om 12:03 getekend door:
R.o.e.l. .d.e. .L.a.n.g.e.
Door omstandigheden is het niet gelukt om deze speech tijdens de uitvaart te geven. Echter, na veel gesprekken met vrienden en familie van Wim gaven ze mij de tip om het hier online te zetten. Dus bij deze:
Scharre
Bijnamen was je gek op. ‘Tsjeu’, ‘de Knoest’ ‘de Rooie’ ‘Boekie’ ‘de Manke’ een paar voorbeelden die uit jouw koker kwamen, en nog steeds dagelijks gebruikt worden.
In de jaren ’80 kwam jij terug van Vitesse, waar je in het C-elftal speelde, nu heet dat Jong Vitesse. Je zat dicht tegen het eerste aan. Ik weet uit betrouwbare bron dat de toenmalige keeper Gert Bals jou als zijn opvolger zag. Maar gelukkig voor Be-Quick kwam je terug. Ik kwam ook terug op het oude nest, daar is de vriendschap begonnen. In dat vriendenteam hebben we een geweldige tijd gehad. We speelden in de 1e klas, dat was het op één na hoogste niveau van Nederlands amateurvoetbal, o.a. tegen Quick Nijmegen, SC Enschede, HSC ’21. Jij trainde vaak maar één keer in de week vanwege jouw passie voor karate en kickboksen, dus dan trainde je donderdagavond en dat was nou nét de gezelligste avond na de training. In de kantine een biertje en biljarten - niet dat je kon biljarten - maar het bekende 'kasje' stoten. vond je ook nog wel leuk. En dan na sluitingstijd van de ‘ketine’ naar Kokkie wat eten en daarna nog de stad in. Het werd vaak nachtwerk. Naast het voetbal gingen we ook naar leuke feestjes her en der.
Onder andere Sinterklaas bie de Bolle, het carnaval in Zutphen in de Buitensoos was ook altijd een gekkenhuus. En het carnaval in ’s-Heerenberg, daar gingen we met een grote groep van Be-Quick heen. En als er een speler ging trouwen deden we altijd een stukje, o.a. van een speler waar we als een aerobic-meidengroep optraden en dan werd op donderdagavond na het trainen geoefend om 23.00 uur in jouw sportschool. Dus met de nodige biertjes op stonden al die jongens in die aerobicpakjes dansjes te oefenen. En dan de wintersport in St. Luc, waar we in twee huizen, eerst zonder kinderen en een aantal jaren later met kinderen, gingen skiën. Het skiën was geweldig, maar de après-ski waren onvergetelijk: drinken en eten o.a. bij René (Allo-Allo) en dan in het donker de “idiotenhügel” op. Dat was de klim naar het huis van 10 tot 15 procent. Tijdens de klim werden er heel wat verhalen ‘uut de olde deuze’ verteld, onder anderen ‘het is wel weer gebeurd’. Als je dan boven was, was je weer bijna nuchter en dus werd er in het huisje nog het nodige ingenomen onder het kaarten en het legendarische kaartje blazen met de nodige flessen Apfelkorn die buiten in de sneeuwmuur stonden.
Na jaren samen in het eerste, toen dat stopte, gingen we zaalvoetballen. Eerst bij de Mettray, later in de Stuw. Dat waren wedstrijden op leven en dood waar de nodige opstootjes ontstonden, en waar menig speler boos wegliep. En dat met voetballers uit Zutphen die elkaar allemaal kenden. Maar na afloop werd er gezamenlijk een lekker biertje gedronken en dan zakte je af naar de Sluis in Eefde en dan vaak laat op de fiets terug naar Zutphen. Daarna kwam de periode dat we op zondagochtend gingen voetballen. We werden met 'het derde' in het eerste jaar direct kampioen. Jij kreeg toen last van je knie en heup en ging stoppen. Wij gingen door en je kwam nog vaak kijken op zondagochtend en daarna uiteraard weer de legendarische derde helft, waar de legendarische bijnamen werden geboren.
In 2019 werd ik ziek. Jij hoorde bij dat vriendengroepje dat gelijk voor ons klaarstond. 'Ik ga samen met jou zorgen dat je fit de stamceltransplantatie ingaat.' We gingen trainen in de gym van Jan, soms drie keer in de week. Toen kwam de coronaperiode, en de gym en alles ging dicht. Maar dat was voor jou geen enkel probleem. We gingen heel Eefde door om te trainen: speeltuin Oranjelaan, speeltuin Schurinklaan, trapjes Twentekanaal, bosje Boedelhofweg, bij de sluis langs het Twentekanaal, op het voetbalveld van Eefde en de Gorsselse Hei. En vaak gingen Kick, Storm en Guy ook mee. Zul je denken, 'speeltuin… daar trainen?' Jazeker, over de picknicktafel klimmen, tijgeren door het zand en toestellen beklimmen. Toen ik in Zwolle kwam voor de transplantatie zeiden artsen dat ze nog maar weinig zulke fitte patiënten hadden gezien. Ik was ook met 11 dagen alweer thuis. Ze moesten eens weten hoe dat kwam.
Na de coronaperiode gingen we trainen in de gym op het Helbergen. Jij begon te sukkelen met je heup en was wat vaker thuis. En in oktober 2023 begonnen de onderzoeken in Nijmegen. Toen ik je op een dag ophaalde om te trainen, zat je aan tafel met Ilse. Toen zei je dat je dementie had. Dat is de enige keer dat ik jou heb zien huilen. Je wilde nog zoveel leuke dingen en reisjes maken met de kinderen en kleinkinderen. Verschrikkelijk om te zien, zoveel verdriet. Je mocht toen niet meer autorijden, dus Ilse kwam je vaak brengen of ik haalde je op. We appten elkaar altijd in het plat Zutphens: “Sé hoes noe. Kom ie mie mergen halen.” “Se” was de begroeting van de Bolle, die hielden we er altijd in.
Eind september ging je naar het Spijk. Je had daar een mooie kamer waar je veel bezoek kreeg van vrienden. Ik haalde je de woensdagochtend op om te gaan trainen in de gym. Bij binnenkomst kwam je vele bekenden uit de sportwereld tegen die allemaal een praatje wilden maken en advies gaven voor de training. Dus stond je weer als vanouds les te geven. Ook was ik je wel eens kwijt. Dan stond je uitgebreid voor de spiegel je eigen lichaam te bekijken. Want je moest je bijnaam ‘de Schöne’ natuurlijk wel eer aandoen. Voor die spiegels liepen niet geheel toevallig ook vrouwelijke sportschool-bezoekers in strakke sport leggings. Als ik dan vroeg ‘wat ben je aan het doen, Scharre?’ zei je alleen maar: ‘mooi hè?’. Voordat ik je naar huis bracht gingen we een 'ballekun' gehakt èten bij De Sluis. Voor je de auto instapte naar de gym zei je altijd: “Gaan we nog een ballekun èten.” Op 19 januari hebben we nog taart gegeten op jouw 70e verjaardag. Op 21 januari nog naar de gym. Dat was de laatste 'ballekun' bij De Sluis samen. Bedankt vriend.
Appetjo
Vlekke
Scharre
Bijnamen was je gek op. ‘Tsjeu’, ‘de Knoest’ ‘de Rooie’ ‘Boekie’ ‘de Manke’ een paar voorbeelden die uit jouw koker kwamen, en nog steeds dagelijks gebruikt worden.
In de jaren ’80 kwam jij terug van Vitesse, waar je in het C-elftal speelde, nu heet dat Jong Vitesse. Je zat dicht tegen het eerste aan. Ik weet uit betrouwbare bron dat de toenmalige keeper Gert Bals jou als zijn opvolger zag. Maar gelukkig voor Be-Quick kwam je terug. Ik kwam ook terug op het oude nest, daar is de vriendschap begonnen. In dat vriendenteam hebben we een geweldige tijd gehad. We speelden in de 1e klas, dat was het op één na hoogste niveau van Nederlands amateurvoetbal, o.a. tegen Quick Nijmegen, SC Enschede, HSC ’21. Jij trainde vaak maar één keer in de week vanwege jouw passie voor karate en kickboksen, dus dan trainde je donderdagavond en dat was nou nét de gezelligste avond na de training. In de kantine een biertje en biljarten - niet dat je kon biljarten - maar het bekende 'kasje' stoten. vond je ook nog wel leuk. En dan na sluitingstijd van de ‘ketine’ naar Kokkie wat eten en daarna nog de stad in. Het werd vaak nachtwerk. Naast het voetbal gingen we ook naar leuke feestjes her en der.
Onder andere Sinterklaas bie de Bolle, het carnaval in Zutphen in de Buitensoos was ook altijd een gekkenhuus. En het carnaval in ’s-Heerenberg, daar gingen we met een grote groep van Be-Quick heen. En als er een speler ging trouwen deden we altijd een stukje, o.a. van een speler waar we als een aerobic-meidengroep optraden en dan werd op donderdagavond na het trainen geoefend om 23.00 uur in jouw sportschool. Dus met de nodige biertjes op stonden al die jongens in die aerobicpakjes dansjes te oefenen. En dan de wintersport in St. Luc, waar we in twee huizen, eerst zonder kinderen en een aantal jaren later met kinderen, gingen skiën. Het skiën was geweldig, maar de après-ski waren onvergetelijk: drinken en eten o.a. bij René (Allo-Allo) en dan in het donker de “idiotenhügel” op. Dat was de klim naar het huis van 10 tot 15 procent. Tijdens de klim werden er heel wat verhalen ‘uut de olde deuze’ verteld, onder anderen ‘het is wel weer gebeurd’. Als je dan boven was, was je weer bijna nuchter en dus werd er in het huisje nog het nodige ingenomen onder het kaarten en het legendarische kaartje blazen met de nodige flessen Apfelkorn die buiten in de sneeuwmuur stonden.
Na jaren samen in het eerste, toen dat stopte, gingen we zaalvoetballen. Eerst bij de Mettray, later in de Stuw. Dat waren wedstrijden op leven en dood waar de nodige opstootjes ontstonden, en waar menig speler boos wegliep. En dat met voetballers uit Zutphen die elkaar allemaal kenden. Maar na afloop werd er gezamenlijk een lekker biertje gedronken en dan zakte je af naar de Sluis in Eefde en dan vaak laat op de fiets terug naar Zutphen. Daarna kwam de periode dat we op zondagochtend gingen voetballen. We werden met 'het derde' in het eerste jaar direct kampioen. Jij kreeg toen last van je knie en heup en ging stoppen. Wij gingen door en je kwam nog vaak kijken op zondagochtend en daarna uiteraard weer de legendarische derde helft, waar de legendarische bijnamen werden geboren.
In 2019 werd ik ziek. Jij hoorde bij dat vriendengroepje dat gelijk voor ons klaarstond. 'Ik ga samen met jou zorgen dat je fit de stamceltransplantatie ingaat.' We gingen trainen in de gym van Jan, soms drie keer in de week. Toen kwam de coronaperiode, en de gym en alles ging dicht. Maar dat was voor jou geen enkel probleem. We gingen heel Eefde door om te trainen: speeltuin Oranjelaan, speeltuin Schurinklaan, trapjes Twentekanaal, bosje Boedelhofweg, bij de sluis langs het Twentekanaal, op het voetbalveld van Eefde en de Gorsselse Hei. En vaak gingen Kick, Storm en Guy ook mee. Zul je denken, 'speeltuin… daar trainen?' Jazeker, over de picknicktafel klimmen, tijgeren door het zand en toestellen beklimmen. Toen ik in Zwolle kwam voor de transplantatie zeiden artsen dat ze nog maar weinig zulke fitte patiënten hadden gezien. Ik was ook met 11 dagen alweer thuis. Ze moesten eens weten hoe dat kwam.
Na de coronaperiode gingen we trainen in de gym op het Helbergen. Jij begon te sukkelen met je heup en was wat vaker thuis. En in oktober 2023 begonnen de onderzoeken in Nijmegen. Toen ik je op een dag ophaalde om te trainen, zat je aan tafel met Ilse. Toen zei je dat je dementie had. Dat is de enige keer dat ik jou heb zien huilen. Je wilde nog zoveel leuke dingen en reisjes maken met de kinderen en kleinkinderen. Verschrikkelijk om te zien, zoveel verdriet. Je mocht toen niet meer autorijden, dus Ilse kwam je vaak brengen of ik haalde je op. We appten elkaar altijd in het plat Zutphens: “Sé hoes noe. Kom ie mie mergen halen.” “Se” was de begroeting van de Bolle, die hielden we er altijd in.
Eind september ging je naar het Spijk. Je had daar een mooie kamer waar je veel bezoek kreeg van vrienden. Ik haalde je de woensdagochtend op om te gaan trainen in de gym. Bij binnenkomst kwam je vele bekenden uit de sportwereld tegen die allemaal een praatje wilden maken en advies gaven voor de training. Dus stond je weer als vanouds les te geven. Ook was ik je wel eens kwijt. Dan stond je uitgebreid voor de spiegel je eigen lichaam te bekijken. Want je moest je bijnaam ‘de Schöne’ natuurlijk wel eer aandoen. Voor die spiegels liepen niet geheel toevallig ook vrouwelijke sportschool-bezoekers in strakke sport leggings. Als ik dan vroeg ‘wat ben je aan het doen, Scharre?’ zei je alleen maar: ‘mooi hè?’. Voordat ik je naar huis bracht gingen we een 'ballekun' gehakt èten bij De Sluis. Voor je de auto instapte naar de gym zei je altijd: “Gaan we nog een ballekun èten.” Op 19 januari hebben we nog taart gegeten op jouw 70e verjaardag. Op 21 januari nog naar de gym. Dat was de laatste 'ballekun' bij De Sluis samen. Bedankt vriend.
Appetjo
Vlekke
Op 28 februari 2026
om 18:04 getekend door:
J.a.n.-.W.i.l.l.e.m. .M.e.e.r.d.i.n.k.
Dit is niet ok
om 18:04 getekend door:
J.a.n.-.W.i.l.l.e.m. .M.e.e.r.d.i.n.k.
Wim,
Wie jij bent, wat jij bent, hoe jij bent…
Alles wat mensen zeggen die jou beter kennen dan ik, is waar. De kansen die jij niet alleen de vechters wilde geven, maar ook hun lesgevers en coaches (ongeacht man of vrouw) zegt iets over jou als sportman en docent.
Het was altijd oprecht en vol energie zonder eigen belang. Ik vergeet nooit meer onze gedeelde energie over lesgeven en jouw teambuilding activiteiten op sc Papendal en andere karatekampen.
Veel sterkte voor de familie met dit verlies.
Patrick en Inge.
Darren.
Wie jij bent, wat jij bent, hoe jij bent…
Alles wat mensen zeggen die jou beter kennen dan ik, is waar. De kansen die jij niet alleen de vechters wilde geven, maar ook hun lesgevers en coaches (ongeacht man of vrouw) zegt iets over jou als sportman en docent.
Het was altijd oprecht en vol energie zonder eigen belang. Ik vergeet nooit meer onze gedeelde energie over lesgeven en jouw teambuilding activiteiten op sc Papendal en andere karatekampen.
Veel sterkte voor de familie met dit verlies.
Patrick en Inge.
Darren.
Op 28 februari 2026
om 10:23 getekend door:
I.n.g.e.
Dit is niet ok
om 10:23 getekend door:
I.n.g.e.
Ergens in de jaren negentig heb ik Wim via mijn collega en goede vriend Koen leren kennen. Ik was meteen onder de indruk van Wims mooie, bescheiden en wijze persoonlijkheid. Mooie tijden gehad, daar in Zutphen. Willems overlijden is een groot gemis voor iedereen, maar zijn charisma en levenslessen zullen niet vergeten worden.
Op 27 februari 2026
om 10:30 getekend door:
H.e.n.k. .S.t.r.o.o.t.m.a.n.
Dit is niet ok
om 10:30 getekend door:
H.e.n.k. .S.t.r.o.o.t.m.a.n.
Beste Familie en Vrienden,
Gecondoleerd met dit enorme verlies en heel veel sterkte!! 🙏
Osu
Gecondoleerd met dit enorme verlies en heel veel sterkte!! 🙏
Osu
Op 26 februari 2026
om 9:32 getekend door:
H.a.r.r.y. .G.o.r.t.e.r.
Dit is niet ok
om 9:32 getekend door:
H.a.r.r.y. .G.o.r.t.e.r.
Lieve familie van Wim, ik wens jullie heel veel sterkte met dit verlies. Wim is helaas te jong gestorven.
Met Wim heb ik veel meegemaakt. We hebben prachtige buitenlandse avonturen beleefd. Je was een oprechte man waar je buiten de sport ook gezellig een biertje mee kon drinken. Dat hebben we ook vaak genoeg gedaan.
Helaas houdt het hier op.
Het afscheid was indrukwekkend. Mooi gesproken door Storm, Nick en Koen.
Zoveel mensen die jou de laatste eer kwamen bewijzen.
Daar zou je trots op geweest zijn.
🙏
Met Wim heb ik veel meegemaakt. We hebben prachtige buitenlandse avonturen beleefd. Je was een oprechte man waar je buiten de sport ook gezellig een biertje mee kon drinken. Dat hebben we ook vaak genoeg gedaan.
Helaas houdt het hier op.
Het afscheid was indrukwekkend. Mooi gesproken door Storm, Nick en Koen.
Zoveel mensen die jou de laatste eer kwamen bewijzen.
Daar zou je trots op geweest zijn.
🙏
Op 24 februari 2026
om 16:59 getekend door:
H.e.n.r.i. .B.r.i.l.
Dit is niet ok
om 16:59 getekend door:
H.e.n.r.i. .B.r.i.l.
In elke pijn zit de wortel van groei
Op 24 februari 2026
om 15:11 getekend door:
W.i.l.l.e.m.
Dit is niet ok
om 15:11 getekend door:
W.i.l.l.e.m.
Beste Koen en familie van Wim.
Allereerst gecondoleerd met dit verlies.
Daar ik geboren Zutphennees ben ken ik Wim en Koen al jaren. Hoewel ik meer heb meegemaakt met Koen, herinner ik Wim als een heel plezierig mens die ik in de tijd van Kleinhuis regelmatig tegenkwam. Ik wens de familie dan ook veel kracht en sterkte toe.
Allereerst gecondoleerd met dit verlies.
Daar ik geboren Zutphennees ben ken ik Wim en Koen al jaren. Hoewel ik meer heb meegemaakt met Koen, herinner ik Wim als een heel plezierig mens die ik in de tijd van Kleinhuis regelmatig tegenkwam. Ik wens de familie dan ook veel kracht en sterkte toe.
Op 24 februari 2026
om 10:12 getekend door:
J.o.h.n. .N.e.n.g.e.r.m.a.n.
Dit is niet ok
om 10:12 getekend door:
J.o.h.n. .N.e.n.g.e.r.m.a.n.
Beste Eric Wentink en Roel,
Onderstaande condoleance is ook voor jullie sensei Kyokushin bedoeld.
Van jullie beide heb ik veel kunnen leren tijdens het trainen en sparren gezien jullie vaak meetrainde in de lessen van Wim. Om te sparren op hoog niveau moest je bij Eric zijn om zo je dekking te verbeteren en je aanval technieken op wedstrijd niveau te trainen.
Roel was sensei in Eefde bij de sluis waar ik af en toe mee mocht trainen met zijn leerzame karate lessen.
Oprechte deelneming gewenst, Arnoud, Hitomi, Maaya Julia en Niki Naruhito Thomasse
Onderstaande condoleance is ook voor jullie sensei Kyokushin bedoeld.
Van jullie beide heb ik veel kunnen leren tijdens het trainen en sparren gezien jullie vaak meetrainde in de lessen van Wim. Om te sparren op hoog niveau moest je bij Eric zijn om zo je dekking te verbeteren en je aanval technieken op wedstrijd niveau te trainen.
Roel was sensei in Eefde bij de sluis waar ik af en toe mee mocht trainen met zijn leerzame karate lessen.
Oprechte deelneming gewenst, Arnoud, Hitomi, Maaya Julia en Niki Naruhito Thomasse
Op 23 februari 2026
om 8:13 getekend door:
A.r.n.o.u.d. .T.h.o.m.a.s.s.e.
Dit is niet ok
om 8:13 getekend door:
A.r.n.o.u.d. .T.h.o.m.a.s.s.e.
Beste Ilse, Koen, Merel, Nick, Indy, Kick, Storm en alle bekenden van Wim,
Wij wensen jullie veel sterkte toe met het zeer spijtige nieuws dat Wim helaas veel te vroeg is overleden.
Toen ik in 1984 bij Kleinhuis op 15 jarige leeftijd startte met Kickboksen werd er hard getraind en de groep werd steeds wat kleiner, maar toen Wim uit Thailand weer terug kwam in september 1985 waren de lessen meer dan verdubbeld in aantal doordat er meer op techniek, plezier en wederzijds respect werd getraind waar hard trainen voor de wedstrijden vechters nog steeds mogelijk was. Een mooie combinatie van zowel Kickboksen als Karate werd mogelijk gemaakt door Wim en Koen, die hun vechters met elkaar samen lieten trainen en de wedstrijd vechter niet alleen op nationaal niveau maar ook op Europees en Wereld niveau kansen bood.
Wim heeft vele vechters kampioen gemaakt en was dat zelf ook. Bijzonder knap om trots op te zijn.
Wim’s kickboks training stond als een huis en als je een goede conditie had, kon je de lange technische combinaties perfect uitvoeren om daarna tijdens het sparren uit te kunnen voeren.
De lessen van Wim vormen voor mij een goede basis, zowel in de 15 jaar dat ik ondernemend docent aan
5 verschillende HBO scholen les heb kunnen geven, maar nu mogelijk des te meer met de begeleiding van mijn zoontje 13j op landelijk niveau (en in 2024 op WK niveau) in de kartsport, die ook bij Rocky fit goed aan zijn conditie werkt met Kickboks training. Wim gaf altijd met oprechte interesse respect aan iedereen inclusief de tegenstanders dat in de kartsport een professionele indruk achterlaat en in Japan vrolijke Japanners oplevert.
Jammer dat we Wim niet meer tegen kunnen komen in b.v. de heen en terugweg naar kartbaan Eefde of op een reünie, maar zijn levenslessen, humor en warme gevoel aan de sporter zullen altijd bij ons blijven. Oprechte groeten aan iedereen gewenst, Arnoud, Hitomi, Maaya Julia en Niki Naruhito Thomasse
Wij wensen jullie veel sterkte toe met het zeer spijtige nieuws dat Wim helaas veel te vroeg is overleden.
Toen ik in 1984 bij Kleinhuis op 15 jarige leeftijd startte met Kickboksen werd er hard getraind en de groep werd steeds wat kleiner, maar toen Wim uit Thailand weer terug kwam in september 1985 waren de lessen meer dan verdubbeld in aantal doordat er meer op techniek, plezier en wederzijds respect werd getraind waar hard trainen voor de wedstrijden vechters nog steeds mogelijk was. Een mooie combinatie van zowel Kickboksen als Karate werd mogelijk gemaakt door Wim en Koen, die hun vechters met elkaar samen lieten trainen en de wedstrijd vechter niet alleen op nationaal niveau maar ook op Europees en Wereld niveau kansen bood.
Wim heeft vele vechters kampioen gemaakt en was dat zelf ook. Bijzonder knap om trots op te zijn.
Wim’s kickboks training stond als een huis en als je een goede conditie had, kon je de lange technische combinaties perfect uitvoeren om daarna tijdens het sparren uit te kunnen voeren.
De lessen van Wim vormen voor mij een goede basis, zowel in de 15 jaar dat ik ondernemend docent aan
5 verschillende HBO scholen les heb kunnen geven, maar nu mogelijk des te meer met de begeleiding van mijn zoontje 13j op landelijk niveau (en in 2024 op WK niveau) in de kartsport, die ook bij Rocky fit goed aan zijn conditie werkt met Kickboks training. Wim gaf altijd met oprechte interesse respect aan iedereen inclusief de tegenstanders dat in de kartsport een professionele indruk achterlaat en in Japan vrolijke Japanners oplevert.
Jammer dat we Wim niet meer tegen kunnen komen in b.v. de heen en terugweg naar kartbaan Eefde of op een reünie, maar zijn levenslessen, humor en warme gevoel aan de sporter zullen altijd bij ons blijven. Oprechte groeten aan iedereen gewenst, Arnoud, Hitomi, Maaya Julia en Niki Naruhito Thomasse
Op 22 februari 2026
om 17:31 getekend door:
A.r.n.o.u.d. .T.h.o.m.a.s.s.e.
Dit is niet ok
om 17:31 getekend door:
A.r.n.o.u.d. .T.h.o.m.a.s.s.e.
Beste Koen, Ilse en kinderen,
Gecondoleerd met het verlies van Wim, je broer, man en vader. Reden dat ik Koen het eerste noem, is dat alleen Koen mij kent: ik ken Wim en Koen van de middelbare school (o.a. 2gym1). Ik heb, zeker achteraf, altijd gewaardeerd dat Koen en Wim mij accepteerdem zoals ik was.
Toen ik veel later Wim en ik elkaartijdens een soort reünie van school elkaar even spraken, zei hij toen hij het had over zijn omzwervingen en ik al kinderen in de pubertijd had (geloof ik) nadenkend: ja, ik ben er nu wel achter gekomen dat een vrouw en kinderen toch ook wel heel belangrijk zijn.
Het ga jullie allen goed!
Gecondoleerd met het verlies van Wim, je broer, man en vader. Reden dat ik Koen het eerste noem, is dat alleen Koen mij kent: ik ken Wim en Koen van de middelbare school (o.a. 2gym1). Ik heb, zeker achteraf, altijd gewaardeerd dat Koen en Wim mij accepteerdem zoals ik was.
Toen ik veel later Wim en ik elkaartijdens een soort reünie van school elkaar even spraken, zei hij toen hij het had over zijn omzwervingen en ik al kinderen in de pubertijd had (geloof ik) nadenkend: ja, ik ben er nu wel achter gekomen dat een vrouw en kinderen toch ook wel heel belangrijk zijn.
Het ga jullie allen goed!
Op 22 februari 2026
om 14:45 getekend door:
R.o.b. .K.e.m.p.e.r.
Dit is niet ok
om 14:45 getekend door:
R.o.b. .K.e.m.p.e.r.
Beste familie, via deze weg wens ik jullie heel veel sterkte met dit grote verlies. In 1987 heb ik Wim en Koen leren kennen, Wim altijd vol belangstelling altijd vragen hoe het met je gaat. Een warme man, altijd aandacht voor een ander. Rust zacht lieve Wim.
Op 22 februari 2026
om 7:57 getekend door:
B.i.e.n. .d.e. .V.o.o.g.d.
Dit is niet ok
om 7:57 getekend door:
B.i.e.n. .d.e. .V.o.o.g.d.
Meerdere keren de eer gehad om Wim als coach achter me te hebben staan. Hij had een uniek talent om een wedstrijd te lezen en daar snel op te anticiperen.
Buiten de mat op bij de Bolle en de vele buitenlandse tripjes goede gesprekken gevoerd onder genot van een (bock)biertje. Een uniek mens is niet meer!
Ilse, kids en familie: heel veel sterkte met dit verlies.
Buiten de mat op bij de Bolle en de vele buitenlandse tripjes goede gesprekken gevoerd onder genot van een (bock)biertje. Een uniek mens is niet meer!
Ilse, kids en familie: heel veel sterkte met dit verlies.
Op 21 februari 2026
om 21:33 getekend door:
J.e.r.o.e.n. .W.e.i.s.t.r.a.
Dit is niet ok
om 21:33 getekend door:
J.e.r.o.e.n. .W.e.i.s.t.r.a.
Gecondoleerd met het verlies van Wim. Heel veel sterkte allen. Osu.
Piet Nipius
Piet Nipius
Op 21 februari 2026
om 20:41 getekend door:
P.i.e.t. .N.i.p.i.u.s.
Dit is niet ok
om 20:41 getekend door:
P.i.e.t. .N.i.p.i.u.s.
Gecondoleerd 🙏🏿
Op 21 februari 2026
om 14:35 getekend door:
K.e.n.n.e.t.h. .F.e.l.t.e.r.
Dit is niet ok
om 14:35 getekend door:
K.e.n.n.e.t.h. .F.e.l.t.e.r.
Ilse, Nick, Indy, Kick, Storm en kleinkinderen, Koen, Merel, overige familie en vrienden,
Gecondoleerd met het verlies van Wim.
Wim is een belangrijke inspirator geweest voor mij.
Door zijn manier van trainen, omgaan met zijn leerlingen, legendarische (Cruijffiaanse uitspraken😊) tijdens het coachen in de ring. Het uitdragen van de vechtsport in de meest positieve zin. Die hebben mij mede gevormd en daar put ik nog vaak en soms dagelijks moed en doorzettingsvermogen uit als het soms tegenzit of bij andere belangrijke momenten in het leven.
Rust zacht Wim🙏🏼
Osu
Ronnie Berendsen
Gecondoleerd met het verlies van Wim.
Wim is een belangrijke inspirator geweest voor mij.
Door zijn manier van trainen, omgaan met zijn leerlingen, legendarische (Cruijffiaanse uitspraken😊) tijdens het coachen in de ring. Het uitdragen van de vechtsport in de meest positieve zin. Die hebben mij mede gevormd en daar put ik nog vaak en soms dagelijks moed en doorzettingsvermogen uit als het soms tegenzit of bij andere belangrijke momenten in het leven.
Rust zacht Wim🙏🏼
Osu
Ronnie Berendsen
Op 21 februari 2026
om 10:10 getekend door:
R.o.n.n.i.e. .B.e.r.e.n.d.s.e.n.
Dit is niet ok
om 10:10 getekend door:
R.o.n.n.i.e. .B.e.r.e.n.d.s.e.n.
Een, in alle opzichten,pracht mens is heen gegaan. Familie veel sterkte.
Op 20 februari 2026
om 20:53 getekend door:
K.e.e.s. .S.a.m.u.e.l.s.
Dit is niet ok
om 20:53 getekend door:
K.e.e.s. .S.a.m.u.e.l.s.
Toen ik als 16 jarige voor het eerst mee trainde bij KB Zutphen was ik meteen verkocht.
In de jaren die volgde probeerde ik bij iedere training te zijn die er was, in de dojo, posbank, "de bult" in Warnsveld en bij Wim thuis. Soms loodzwaar maar altijd met lach.
Er zijn teveel verhalen om te delen. Maar een blijft mij zeker bij. Toen wij samen naar Denemarken reden voor een trainingskamp stond Maria Callas op. Ilse belde: "ach Wim, dat kan je die jongen toch niet aandoen...". Wim droog " oh dat vind hij helemaal niet erg hoor". Laten we zeggen dat ik nog wel eens ben wakker geschrokken van de gedachte aan een rit met 8 uur lang Maria Callas...
De vele gala's, toernooien, trainingskampen en seminars die we in de jaren daarop bezochten was ik in het vervolg verantwoordelijk voor de muziek. Want zoals Wim zei, "wat mijn ogen zien, maken mijn handen kapot", doelend op het aan de praat krijgen van de radio.
De mooie herinneringen aan de trainingen, humor en warme persoonlijkheid zullen blijven. Ik ga hem missen.
Veel sterkte aan de familie in deze zware tijd.
In de jaren die volgde probeerde ik bij iedere training te zijn die er was, in de dojo, posbank, "de bult" in Warnsveld en bij Wim thuis. Soms loodzwaar maar altijd met lach.
Er zijn teveel verhalen om te delen. Maar een blijft mij zeker bij. Toen wij samen naar Denemarken reden voor een trainingskamp stond Maria Callas op. Ilse belde: "ach Wim, dat kan je die jongen toch niet aandoen...". Wim droog " oh dat vind hij helemaal niet erg hoor". Laten we zeggen dat ik nog wel eens ben wakker geschrokken van de gedachte aan een rit met 8 uur lang Maria Callas...
De vele gala's, toernooien, trainingskampen en seminars die we in de jaren daarop bezochten was ik in het vervolg verantwoordelijk voor de muziek. Want zoals Wim zei, "wat mijn ogen zien, maken mijn handen kapot", doelend op het aan de praat krijgen van de radio.
De mooie herinneringen aan de trainingen, humor en warme persoonlijkheid zullen blijven. Ik ga hem missen.
Veel sterkte aan de familie in deze zware tijd.
Op 20 februari 2026
om 20:22 getekend door:
R.u.b.i.n. .D.e.l.l.i.n.k.
Dit is niet ok
om 20:22 getekend door:
R.u.b.i.n. .D.e.l.l.i.n.k.
Sincerely Condolences to the Family ! Rip my martial friend Wim an honor to be your friend rip Jm
Op 20 februari 2026
om 19:10 getekend door:
V.i.e.i.l.l.e. .J.e.a.n.-.M.a.r.c.
Dit is niet ok
om 19:10 getekend door:
V.i.e.i.l.l.e. .J.e.a.n.-.M.a.r.c.
Lieve Ilse en familie,
gecondoleerd met het verlies van jullie man en vader.
Wij wensen jullie heel veel kracht en sterkte toe!
Wim is voor mij belangrijk en vormend geweest, zeker toen ik jong was. We hebben zoveel samen getraind, wedstrijden gevochten, gereisd en gelachen. Dat draag ik altijd met me mee.
Helaas konden wij er met de uitvaart niet bij zijn maar we horen van veel kanten dat het een prachtig afscheid is geweest en dat Wim er trots op geweest zou zijn hoe jullie het met elkaar gedaan hebben .
We denken aan jullie en hopen jullie als we terug zijn sneleen keer te zien om samen stil te staan bij hem en mooie herinneringen op te halen.
Veel liefs van Michiel en Daniëlla ❤️
gecondoleerd met het verlies van jullie man en vader.
Wij wensen jullie heel veel kracht en sterkte toe!
Wim is voor mij belangrijk en vormend geweest, zeker toen ik jong was. We hebben zoveel samen getraind, wedstrijden gevochten, gereisd en gelachen. Dat draag ik altijd met me mee.
Helaas konden wij er met de uitvaart niet bij zijn maar we horen van veel kanten dat het een prachtig afscheid is geweest en dat Wim er trots op geweest zou zijn hoe jullie het met elkaar gedaan hebben .
We denken aan jullie en hopen jullie als we terug zijn sneleen keer te zien om samen stil te staan bij hem en mooie herinneringen op te halen.
Veel liefs van Michiel en Daniëlla ❤️
Op 20 februari 2026
om 8:58 getekend door:
M.i.c.h.i.e.l. .G.e.r.r.i.t.s.e.n.
Dit is niet ok
om 8:58 getekend door:
M.i.c.h.i.e.l. .G.e.r.r.i.t.s.e.n.
Dit register is aangemaakt door:
Indy Scharrenberg
op 18 februari 2026
en blijft zichtbaar tot:
18 april 2026
Contact met beheerder >
Indy Scharrenberg
op 18 februari 2026
en blijft zichtbaar tot:
18 april 2026
Contact met beheerder >
Contact met Indy Scharrenberg :
Een blijvende herinnering aan:
Willem Scharrenberg
U kunt van dit register en de toegevoegde condoleances zelf een boekje maken en laten drukken. Meer info >Hou me op de hoogte
Wilt u op de hoogte gehouden worden als er nieuwe (nationale) registers geopend worden? Condoleance.nl biedt verschillende mogelijkheden om op de hoogte te blijven, zoals e-mail, Twitter en SMS.