Paulien Cornelisse

Ik wilde eigenlijk opschrijven dat ik er geen woorden voor heb, maar dat is natuurlijk niet waar, want ik schrijf er nu hier al een heleboel op.
En 'gecondoleerd' vind ik ook zo’n woord dat gaandeweg zijn betekenis heeft verloren. Alsof je een soort officieel stempeltje zet.
Wat ik eigenlijk wil zeggen: het is gewoon heel erg jammer dat Paulien er niet meer is. Ze was een fijn mens, die ook nooit 'zeg maar' zei als dat niet nodig was. Of juist wel, maar dan op een leuke manier, zeg maar.
Al haar geliefden en dierbaren wens ik veel sterkte met het verwerken. Wat eigenlijk best ook wel weer een gek woord is, alsof het over een computer gaat. Maar jullie begrijpen wel wat ik bedoel.
Als fan ga ik Paulien missen of nee ik mis haar nu al.
Voor Chris, Wiek, Joep en Teun, en iedereen die heel dichtbij haar leefde zal het gemis duizend maal groter zijn. Ik hoop dat jullie veel steun bij elkaar vinden. 

Lieve Paulien
Dank voor je humor, je uitleg en spitsvondigheid.
Het was geweldig om je bezig te zien tijdens de Slimste Mens.
We gaan je missen 

Zonder u heeft u heel hard toegewerkt maar we gaan u zeer missen. 

Veel sterkte voor familie en naasten van Paulien !
Ik denk aan Paulien. Elke dag had ik haar bij me, om letterlijk uit elke door mij geschreven zin, even het woord even te schrappen. En waarom dan toch steeds opnieuw dat woord ‘even’. Gewoonte … ik doe als Paulien … ‘gewoonte’ … hé verwondering … Waarom zeg je wel gewoonte, gekte en stilte. En niet mooite, knapte en stomte ? Paulien kan het niet meer uitleggen. Wat een droevigte dat zij er niet meer is. Voor taal, helemaal haar ding. En veel meer natuurlijk nog voor haar naasten. 

In verwarring

Heeft iemand ergens nog misschien
mijn Verwarde cavia gezien?
Waarin ze voorin
had geschreven
'De groeten van Paulien'
Ik deed er ook de mijne bij
En gaf het boek cadeau
Geef jij het ook weer door? zei ik
dan maak je mensen blij
Nu hoop ik op een hele rij
voorin met (hartelijke) groeten
van haar en aan elkaar gegeven
Dat de Verwarde cavia niet
gekoesterd als kostbare schat
op mijn boekenplank is gebleven
het zij mij vergeven 

Wat een bijzondere lieve creatieve taalkunstenaar was Paulien. Ik vind haar de grappigste vrouw van het land. Sterkte voor haar familie en vrienden gewenst in deze zware tijd. Ze zal gemist worden door velen.. Paulien rust zacht. 

Geceondoleerd voor de familie en al die dichtbij haar staan veel sterkte toegewenst. 🙏🏻. Maakt me des te meer nieuwsgierig naar haar en naar wat Taal dan zo mooi is wat Pauline, Pauline maakt! R.I.P 🕊️🕯️ 

Dankjewel lieve wijze vrolijke Paulien. Je hebt me geraakt met alles wat je creëerde💙
Ik ga je ontzettend missen, in het bijzonder je 150 woorden die de dinsdag, donderdag en zaterdag een blije start hebben gegeven. 

Column Joop.nl 02/10/2026

Taal was, zeg maar, écht haar ding.

Een ode.

Paulien Cornelisse is dood. De besten gaan altijd het eerst, in heden en verleden. Maar hoe duidelijk is die taal?

‘Toekomst’ is een prachtig Nederlands begrip, echter boud gesteld, bestaat zoiets als een verondersteld tijdsgewricht als ‘de toekomst’ natuurlijk helemaal niet. Is er dan een ander begrip om de aankomende tijd te duiden? Verder dan ‘morgen’ komen we niet, althans niet in taal.

Het lijkt zo zonneklaar en toch heeft het niets te maken met zaken die ons ‘toe’ zouden komen. De tijd die nog komt, voor ons ligt, behoeft een benaming, maar zoals zoveel begrippen die met de onbestaande tijd te maken hebben kwamen wij niet verder dan een holle omschrijving als ‘toekomst’. De mensheid heeft tenslotte geen flauwe notie van tijd. Tijd is een afspraak.

Er is alleen een heden én een verleden, en van alles wat in het verleden is gebeurd kunnen we alleen maar vaststellen dat we gevangenen zijn in allerlei perpetua mobilia. Beschavingen, culturen, systemen, hele werelden stonden op en vergingen na verloop van tijd. Niets bleef, niets had ooit ‘toekomst’ en het bewijs daarvoor ligt paradoxaal genoeg, in het verleden. Onze geschiedenis.

Alle gestelde en geplande ‘toekomstperspectieven’ bleken hopeloze fata morgana’s, zuiver en alleen gebaseerd op onze diepmenselijke verwachtingen over zekerheden die we al hadden. Gemankeerde verwachtingen derhalve van een soort dat nauwelijks buiten zijn eigen bestaansperiode kan denken, en zich dat van zijn medemens al helemaal niet kan invoelen. Diezelfde mens die op z’n hoogst zo’n jaar of vijftig vooruit kan denken (dénken, niet kíjken) met als enige kinderlijke wijsheid die in zijn bestaan zekerheid biedt is: ‘ hier zullen over honderd jaar allemaal andere mensen leven’.

Dat lijkt een knoepert van een open deur (‘Vandaag is morgen gisteren’ zo u weet) maar ondertussen drijven maatschappij en politiek grotendeels op invulling en planning voor een periode die volledig buiten ons bereik ligt.

Moeder aarde kent immers geen prognoses en hoeft nog maar eens met haar warrige haardos te schudden en het is afgelopen met alles dat over haar barre huid voortkrabbelt.

Tenzij men ‘korte termijn’ met ‘toekomst’ verward klinkt het begrip poëtisch maar blijft het een lege dop. Natuurlijk ligt de zeer menselijke behoefte aan controle, en enigszins grip hebben op eigen bestaan, hieraan ten grondslag. De menselijke aard, zijn zelfgeschapen werkelijkheid en de realiteit staan immers nogal eens op gespannen voet met elkaar. Zonder dat vermaledijde ‘toekomstperspectief’ vervallen de meeste (zekere) bestaanswaarden en zou een samenleving tot chaos vervallen. Een pleidooi voor tijdloos leven bied ook al geen soelaas, onze maatschappij loopt immers op de klok en menigeen zou zonder die duiding reddeloos vergaan in een zee van onhanteerbare vrije tijd.

Lastige paradox dus, maar zouden de mensen die zich, al dan niet beroepsmatig, wél met dat niet bestaand vacuüm bezighouden zich dat wel realiseren of zou werkelijk inzicht hun bestaan ondraagbaar ondermijnen?

Een interessante these die op doemdenken noch zuiver theoretische waarde kan worden afgeserveerd. Zonder toekomstbesef leeft een mens in ongekende vrijheid, een vrijheid waar de mensheid sinds het begin van zijn bestaan naar hunkert maar, sinds de ontwikkeling van zijn intellect en daarmee zijn beschaving, helemaal geen raad mee weet. Vrijheid en toekomstbesef raken in conflict zodra onze intellectuele vermogens dergelijke begrippen proberen te kaderen.

Toch bijzonder dat industrie, bedrijfsleven en overheden in een existentiële zeepbel opereren en zuiver bestaan bij de gratie van die niet bestaande toe-komst. Rest dus inderdaad geen andere conclusie dat er niets anders is dan de dag van vandaag. Met de kennis van gisteren uiteraard.

We gaan je verschrikkelijk missen Paulien. Zeg maar. 

Hier zijn geen woorden voor die de "lading" dekken. Rust zacht lieve Pauline en sterkte aan de naasten. 💝 

Lieve Pauline, door jouw verwondering over je waarnemingen voelde ik een band met je, ook al kenden we elkaar niet. Ik vind het echt heel erg voor jou en jouw mensen dat jullie elkaar hebben moeten loslaten. 😔 

De wereld is vol mensen. Velen zijn bijzonder, maar er was maar één Paulien.

Ik wens familieleden en vrienden veel moed en liefde toe.

Anna Veerkamp 

Lieve Paulien,

Jij had altijd en overal leuk en gevat commentaar op. Wat laat jij een enorme leegte achter!

Heel veel sterkte voor je nabestaanden. Volgens mij heeft onze taal zijn belangrijkste ambassadrice verloren. Er zijn maar twee woorden, die op dit moment van toepassing zijn: gepaste stilte. Bekijk alles van boven met een glimlach en rust zacht. 

Lieve.leuke,slimme,,humorvolle Pauline,,

Je hebt me bewust
gemaakt om anders de wereld in te kijken, we gaan je ontzettend missen.

Heel veel sterkte voor je naasten., en een ieder die je lief is 

Geniale Taal
Gebracht door een geniaal mooi mens 

Door hoe jij was had ik meer vertrouwen in de schoonheid van de wereld.
Veel liefs voor alle dierbaren. 

Lieve pauline, ik leerde je kennen door de slimste mens… wat ff wennen was maar al gauw vond ik je een bijzonder en grappig mens… die het zoveel leuker deed dan Maarten van Rossem!! Ik ga jou missen… tis oneerlijk…. lieve groet, sandra uit amsterdam!! 

Dank voor wie je was, prachtig mens.
Veel liefs en sterkte voor je dierbaren. 

Één woord hangt nu groots in de lucht "gemis" en dat woord zal de eeuwige verbinding zijn met jou 

Genoten heb ik van al jouw optredens op tv, ik ga het ècht missen. Sterkte gewenst voor de familie !