Tom Kuijpers

Zo opa,

Ik heb lang nagedacht waar ik het beste kon beginnen, maar telkens kom ik uit bij oma. Oma was er altijd, ze bracht rust en creëerde een thuis. Ze luisterde, gaf advies, was degene waar we op terug konden vallen en wist altijd precies wat we nodig hadden om alles een beetje lichter te maken. Dankzij oma kan ik nu de woorden vinden om te vertellen wie u was en wat u heeft betekend voor mij.

Opa, we konden samen lachen, samen huilen en niet te vergeten samen schelden. Elke dag belden we elkaar, om te horen hoe het ging en om gewoon even een praatje te maken. Afgelopen week heeft u dan ook nog uw vocabulaire uitgebreid, want als u iets niet kon verdragen was het onrecht of iemand verdriet zien hebben.
U heeft me iets meegegeven wat ik nooit zal vergeten: ga voor niemand aan de kant en pas je aan niemand aan als je dat zelf niet wilt. Achteraf besef ik me dat u me dit vroeger al leerde, elke keer als we ons liedje samen zongen in de auto.
En opa…. ik heb het u al eens gezegd dat we het nu voor de laatste keer zouden gaan luisteren
- Eerste 15 seconden van loat ze mar komme! (pap en pudding)

U heeft mij veel geleerd, ik leerde op de Zuidrand fietsen, daarna volgde wekelijks een rondje afgebrande hoef of even in de haven bij Monique een ijsje eten. Zo zal ik ook altijd als ik in de auto rijd, denken aan hoe u me zei dat ik tegen ‘het’ as van de weg aan moet rijden, want ze gaan maar gewoon aan de kant voor de grote auto, zelfs de vrachtwagens. Autorijden is iets wat u prachtig vond, dit gevoel deelden we. We hebben samen mijn rijbewijs opgehaald en zijn in de periode dat ik nog niet alleen mocht rijden overal samen heengegaan, even de boekhouding wegbrengen, dat was een mooi ritje voor Mila. We zouden nog samen gaan oefenen met de trailer, maar dat zal er helaas nooit meer van komen.

Afgelopen week reed ik vanaf de Spessart naar Koller, u had ons verteld dat dat een mooi stuk was om te oefenen. Ik had mijn locatie met u gedeeld, zodat u ons kon volgen. Dit deed u dan ook zeker, zo stuurde u bijvoorbeeld ‘koffietijd’ en nog geen minuut nadat papa en ik bij de Spessart waren gewisseld, belde u. Papa zat ondertussen lekker te zeuren over hoe ik moest rijden. We hebben hierom gelachen, want zo deed u het ook bij hem vroeger, precies hetzelfde.

We keken het hele jaar uit naar de vakantie in Brixen, we keken dan ook iedere dag op de webcams of er al sneeuw lag. Vorig jaar beleefden we een mooi moment: Met zijn drieën keken we boven bij Nieding uit over het dorp, en samen spraken we uit dat dit echte rijkdom is. Opa u heeft de vakantie nog bijzonderder gemaakt dan dat het eerst al was. Als we nu bij Nieding zijn, zullen we naar de sterren kijken, een biertje drinken (want daar genoot u net zo van) en proosten op alle prachtige momenten die we samen met u hebben beleefd. Ik heb u ooit beloofd dat ik ook naar Brixen zou gaan met mijn kinderen, zo zal ik uw liefde voor deze plek doorgeven aan de volgende generatie net zoals ik die zelf liefheb.
We hebben nog meer bijzondere vakanties beleefd, zo zijn Oma, u en ik eropuit gegaan met de camper, u genoot altijd zichtbaar van het rijden en om op pad gaan. We hebben een rondje door Nederland gedaan, zijn naar Luxenburg geweest, waar we samen in het hoge bed sliepen en genoten van de regen die op het dak viel terwijl het hard onweerde. De laatste keer met de camper was naar de Moezel. Het jaar erna gingen we ’s zomers met de auto naar Brixen, hier leerde ik dat jullie vakantie al begon zodra jullie in de auto stapten, want op het gemakje naar Oostenrijk, lekker ontbijten, regelmatig koffie drinken en genieten van het uitzicht, dat was al vakantie. De laatste keer gingen we met de trein naar Berlijn. Het waren vakanties die altijd speciaal zullen blijven.

We hadden een gezamenlijke passie, de paarden. Dit is al veel eerder begonnen, want u was er vroeger bij papa altijd bij en voor zolang als ik me kan herinneren, miste u van mij ook nooit een wedstrijd. Het maakte u niet uit of we goed of slecht hadden gereden, u vond het altijd goed. We konden de zowel goede en slechte prestaties met u delen. U gaf ons vertrouwen. Wat zijn we u dankbaar voor alle ritjes met de paarden. U bent overal geweest, van Nederland, tot Spanje, tot Luxemburg, tot Noorwegen. En de mooiste, misschien wel kleine momenten, maar voor mij onvergetelijk, was dat ik altijd bij u in bed kroop als u in de vrachtwagen sliep. Opa u liet ons zien hoe belangrijk het is om te genieten van het moment en om hoe dan ook trots te zijn. Dit zal nooit meer hetzelfde zijn.

Woorden zullen de warmte en liefde die u ons gaf nooit kunnen omschrijven. Ik denk bijvoorbeeld aan de keren dat ik niet kon slapen, tja dan ging u ook maar naar bed, even kroelen en ik viel gelijk in slaap. Of aan de keer dat ik ging bloedprikken dat mocht ik namelijk echt niet alleen doen, en toen ik flauwviel, ving u mij op en zei u: ‘het is maar goed he dat opa erbij was’. Ook bij de grote momenten, bijvoorbeeld tijdens de diploma-uitreiking, hier deed u zo uw best niet te hoesten, om er echt volop te zijn. We zullen nooit vergeten hoe u altijd klaarstond om iedereen overal heen te brengen. Of het nu naar het vliegveld was, naar de kapper of ergens anders, het maakte u niets uit. Voor u was dit vanzelfsprekend.

Opa, u leerde ons zoveel waardevolle lessen. Zoals dat je, als je iets graag wilt doen, je niet moet wachten, maar het gewoon moet doen, zo bent u de afgelopen 2 jaar een reis gaan maken met de scooter naar Luxemburg.

Opa, ik ben u dankbaar voor alles wat u ons hebt gegeven. Voor uw liefde, uw zorg, uw geduld en uw aanwezigheid in ons leven. Die dankbaarheid draag ik iedere dag bij me. Voor de tijd die we samen hadden, voor alles wat u ons heeft geleerd en voor de warmte die u ons altijd gaf. Het is iets wat we nooit zullen vergeten, iets wat in ons allen doorleeft.

Opa, bedankt dat u onze wereld zoveel mooier heeft gemaakt. We dragen u altijd bij ons, in ons hart, in onze verhalen, in alles wat we doen.

Opa, ik ga je missen………. met alles 

Papa,

Er zijn nooit genoeg woorden die kunnen vertellen wat je voor mij betekent, maar zoals ik jou altijd heb gezegd, hoop ik dat ik hetzelfde mag betekenen voor mijn dochter en eventuele kleinkinderen als wat jij voor ons hebt betekend. Je zal altijd mijn beste maatje zijn.

Leon 

Wij hebben een gedicht voor u gemaakt:

Waar ben je nu, daarboven?
Kijk je stiekem mee?
Of moet je ook nog wennen
Net als ik aan het idee

Waar ben je nu, daarboven?
En zie je ons nu hier
Moet je lachen, tranen in je ogen
van verdriet of van plezier

Waar ben je nu, daarboven?
Ken jij ook het missen van
Of weet je ook dat in je hart
Je iemand nooit vergeten kan

Waar ben je nu, daarboven?
Denk je ook aan al ‘t fijne
Zodat je net als ik weet
Dat je nooit echt zult verdwijnen…

Waar ben je nu, daarboven?
Denk je aan de leuke, mooie dingen
die we samen hebben gedaan
Die voor altijd blijven nabestaan

Waar ben je nu daarboven?
Mis je ons
Of denk je aan de uitjes naar Van der Valk waar we vaak hebben gegeten
Wij zullen je nooit vergeten!

Liefs Teun en Indy 

Papa, papa Tom, opa Tom, al vroeg leerden wij dat zeker in grotere groepen papa sneller reageerde op Tom dan op papa. Maar wat een trotse papa en opa was hij. Hij vertelde maar wat graag over wat zijn kinderen en kleinkinderen allemaal deden. Hij stimuleerde Leon, Adrie en mij, maar zeker ook zijn kleinkinderen om vooral te doen wat je wilde. Papa zorgde ervoor dat je daarvoor kreeg wat nodig was en dat was bij ons allemaal iets anders. Precies dat om te ontdekken wie je zelf bent. Waar hij kon bood papa een helpende hand, zijn agenda lag altijd op tafel, alles werd opgeschreven en voor alles werd tijd gevonden. Het was soms passen en meten, maar nee moeten verkopen naar jouw kinderen of kleinkinderen, dat wilde je zeker niet. En hoe vol zijn agenda ook was, hij was altijd zeker een kwartier te vroeg.

Leon, Adrie en ik, drie heel verschillende kinderen met eigen interesses en eigen bezigheden. Toen wij jong waren, was je door de week van huis vanwege jouw werk. Hoe je het deed, weet ik nog steeds niet, maar altijd een kwartier nadat je thuis was uit school ging de telefoon om te vragen hoe het was en wat je gedaan had. ’s Avonds na het eten belde je nog een keer voor het slapen gaan, waarbij wij dan zeker met enige regelmaat naar mama riepen dat we je al aan de telefoon hadden gehad, maar toch je wilde ons allemaal gesproken hebben voordat we gingen slapen. Zelfs toen ik op kamers zat in Tilburg, belde je trouw iedere middag, je wist precies wat wij deden en waar we mee bezig waren. Tot op de dag van vandaag verbaas ik me daar nog over!

Je had als één van de eersten een mobiele telefoon, waardoor je ook voor ons altijd bereikbaar was. Waarvoor we ook belden en hoe vaak achter elkaar, je was er altijd. En als er ook maar iets was, was je zo onderweg. Ik herinner me nog goed die keer dat opa Jongmans in het ziekenhuis in Breda werd opgenomen, jij was er vanuit Nijmegen eerder dan wij vanuit Etten-Leur. Dat toonde en toont jouw betrokkenheid bij ons gezin. Je was er voor ons en liet ons altijd merken hoe trots je op ons was.

In het buitenland kwam je voor werk en vakanties. Oostenrijk vond je fantastisch, voor het werk kwam je regelmatig in Duitsland, Luxemburg, België, Frankrijk en Denemarken. Diverse hoofdsteden heb je samen met mama bezocht, maar ook fietsen langs de Moezel deed je graag. Het spreken van vreemde talen was niet aan jou besteed, maar met zelf aangeleerd Duits aangevuld met het Brabantse dialect kwam je verrassend ver. Wat je op jouw bord had, was niet altijd wat je verwachtte, maar het was wel goed voor levendige verhalen die je regelmatig vertelde. Bovendien haalde je veel werk in het buitenland binnen waardoor het je zakelijk ook goed afging. Als je maar een goede auto had en goed werk leverde, dan lukte alles!

Er was nog iets wat je heel belangrijk vond, een goede fles ruuk zoals die zelf altijd noemde. Hugo Boss werd veelvuldig gebruikt. Als de kleinkinderen ook maar in jouw buurt waren geweest, roken ze de rest van de dag naar opa.

De laatste weken in het ziekenhuis waren niet de weken waarin je zelf kon bepalen wat je wilde doen en hoe je jouw tijd indeelde. Er werd veel gepland, het eten was niet wat je zelf kookte, maar die tijd had ook zeker zijn mooie momenten. Mama en wij als kinderen, maar ook de kleinkinderen wisselden onze bezoeken aan jou vaak af, waardoor er veel één-op-één tijd was waarbij over heel veel verschillende dingen gesproken is. Zo herinner ik me een keer dat een verpleegkundige niet echt met een glimlach binnenkwam, waarna jij zei dat je nog nooit een dag met tegenzin naar je werk gegaan was. Hetzelfde plezier in het werk zag je terug bij Leon, Adrie en mij, maar ook bij Mila, Quinty en Indy. Mila, Quinty en sinds kort ook Indy vroeg je altijd of ze nog gewerkt hadden en als ze vertelden over hun werk, glunderde je van trots. Ook zij hebben al meegekregen dat plezier in wat je doet het meest belangrijke is. En als je iets doet wat je heel leuk vindt, gaat het vanzelf!

Het moment waarop we moesten besluiten over wel of niet gaan op wintersport stelde je steeds uit. Toen het besluit viel om de wintersport te annuleren, was je boos. Het zou toch zeker niet gebeuren dat je met kerst thuis zou zijn. Dat was je al 50 jaar niet meer geweest en dit jaar zou niet het eerste zijn. Je hebt zelfs nog gekeken voor overnachtingen bij Van der Valk, want met kerst was je niet thuis. Dit was zeker niet wat je bedoelde, maar jouw overlijden op Eerste Kerstdag past daarbij. Je hebt het Leon ook gemakkelijk gemaakt, want deze dag gaat hij zeker niet vergeten. Het is de periode in het jaar waar je zo van genoot, en zoals je zelf de afgelopen weken zelf al vaak zei: “Als het mijn tijd is, dan ga ik ….”. 

Lieve familie Kuijpers,

Dank u wel voor het overlijdensbericht en voor het delen van dit moment met mij.

Het bericht van het overlijden van Tom heeft mij diep geraakt. Tom is voor mij van grote betekenis geweest. In een periode waarin ik zakelijk én persoonlijk door een zwaar dal ging, stond hij naast mij. Hij hielp mij bij de overname van Personeel Service Twente B.V., gaf mij vertrouwen toen ik een faillissement meemaakte en bood mij – op zijn eigen, stille manier – een persoonlijke lening aan die meer betekende dan alleen financiële steun. Het was een blijk van vertrouwen in mij als mens en ondernemer.

Veel van de keuzes die ik vandaag de dag maak binnen mijn ondernemingen, draag ik mede dankzij hem. Tom dacht niet in woorden, maar in daden. Een groot man door wat hij deed, en een kleine man in postuur – precies zoals hij was.

Ik ben dankbaar voor de tijd die ik met Tom heb mogen doorbrengen en voor alles wat hij voor mij heeft betekend. Ik wens u, zijn vrouw en kinderen, heel veel sterkte en kracht toe bij het dragen van dit verlies.

Met oprechte deelneming en warme groet,
Emile Bakkum 

Lieve ome Tom,

Wat een mooi afscheid heb jij vandaag gehad. Met prachtige woorden voor een geweldig mens, want dat ben jij!
Bedankt voor alle wijze adviezen, je hulp en gezelligheid. De gezellige praatjes als we elkaar tijdens de boodschappen tegen kwamen, de fijne herinneringen aan mijn verhuizing Wat ga ik dat missen. Dat we samen klem zaten tussen mijn bank en de voordeur want oh nee hij past toch niet en wat een lol we toen hadden, dat we samen alvast mijn bed in elkaar zette en toen we klaar waren hadden we nog 1 onderdeel over waarvan jij toen zei "ach die heb je niet nodig". Het gezellige ritje naar Breda om mijn kast op te halen, want daar had je nog wel even een gaatje voor. Ook de ene keer dat ik vroeg Wat ik het beste kon gebruiken tegen het onkruid zei jij Oh ik kom wel even langs want ik heb toch een spulletje en daar kwam je met de vuilspuit. Bij de vraag wat voor spul het was lachte je en zei das gewoon goed spul. Ik had je graag nog wat langer in ons leven willen hebben maar wat je zei "als het mijn tijd is, ga ik..." Lieve ome Tom ik ga je missen! Liefs Natascha 

Heel veel sterkte
Rian en de kinderen,kleinkinderen 

Woorden schieten tekort bij dit grote verlies. Wij wensen jullie heel veel kracht, liefde en steun in deze moeilijke tijd. Moge de mooie herinneringen een troost zijn en jullie helpen om dit verdriet te dragen. Wij denken aan jullie. 

Tom,

De eerste keer dat ik u tegen kwam was in het door uw zo geliefde Oostenrijk. Op een jolige manier ben ik daar in contact gekomen met Adrie, jullie jongste dochter. Vanaf kort daarna mag ik onderdeel zijn van jullie familie. Een hecht gezin daar kwam ik in terecht.

Ik weet nog dat Adrie stage ging lopen bij het logeerhuis, een logeerhuis voor mensen met een beperking. Op zondag zei ze tegen mij “kom we gaan even voorrijden”. “Voorrijden, wat gaan we doen” ja “voorrijden” dat doet papa ook altijd met me. Als ik ergens naar toe moet waar ik niet weet waar het is gaan we een dag van tevoren even voorrijden. Ik dacht das raar, dat was voor mij de eerste ervaring met de liefde voor auto rijden van Tom en de controle die Tom graag had over het op tijd zijn. Ze gingen voorrijden samen in de auto lekker een rondje rijden met ook nog een doel.

Schik hebben we gehad in ons café. Als het druk was kwam je helpen, met feesten, carnaval en het tentfeest op het plein. Vooral met carnaval als er weer eentje zat was had je schik “hadde dun dieju gezien, o wa waar die zat zeg” en lachen om de schunnigste liedjes van sommige artiesten die zongen over van alles wat god verboden had, cd’s heb je grijs gedraaid

Man van de tijd, want als er iemand altijd op tijd was dan was het Tom. Tom was de eerste die belde als je jarig was, Tom was de eerste die er was op een afspraak, als eerste op een feestje. Altijd de eerste, ik had u graag nog wat tijd gegund met ons en met uw kleinkinderen “Tom was alweer de eerste”

Tom ga proberen net zo veel liefde aan mijn gezin te geven zoals u dat gedaan heeft voor het uwe. Tom bedankt voor alles………. 

Beste familie, gecondoleerd met jullie verlies.

Met droefheid hebben wij kennisgenomen van het overlijden van Tom. Tom was jarenlang een trouwe klant, maar vooral iemand met wie wij altijd prettig en persoonlijk contact hadden. Wij zullen hem missen.

Wij wensen jullie veel sterkte en kracht toe bij dit verlies.

Henk Schoone (Autobedrijf Schoone)
Rijs Schoone
Annie Schoone 

Opa Tom, omdat wij hem ook altijd zo noemden… samen met een volle vrachtwagen naar de kliniek in Telgte, altijd de interesse hoe het is, “even” heen en weer naar Lier om paarden te wisselen. Niks was te gek en hij stond altijd klaar voor iedereen. Met rust en zoveel humor! Een groot gemis. Veel sterkte, liefs Carola, Michelle en Fabiënne 

Lieve familie van tom
Gecondoleerd met het verlies van julie man, pa en opa. We herinneren hem als de vliegende kiep tijdens de carnavalsdagen in Rick en Adrie hun café in het Ammerooise. Heel veel sterkte met het verlies van Tom. We denken aan jullie.

Robert en Eugenie 

Lieve familie,
Wij wensen jullie heel veel sterkte toe met het grote verlies van uw man, jullie geweldige vader en super trotse opa.
Wij hebben Tom leren kennen als een altijd vriendelijke, geïnteresseerde en gezellige man, die altijd in was voor een gezellig praatje. Op zoveel plaatsen zal hij enorm gemist worden.
Wij hopen dat jullie kracht en steun kunnen vinden in de vele mooie en dierbare herinneringen aan hem.
Bas,Sabina, Thieu, Britt, Liv Pieter Jan, Maxim 

Lieve familie Kuijpers,

Gecondoleerd met het verlies van jullie geliefde Tom

De mooie herinneringen aan Tom z’n aanwezigheid en support op de wedstrijden zullen nooit vergeten worden, waar in het bijzonder zijn behulpzame houding uit het oog sprong; “als ik moet rijden bellen hè”!!

Wat mogen jullie trots zijn op hem en zal het grote gemis daar zijn…..
Ik wens jullie alle sterkte in deze moeilijke tijd !!

Rust zacht Tom 

Beste familie Kuijpers,
Van harte gecondoleerd,
wat een onverwacht verschrikkelijk nieuws ,het overlijden van Uw man,jullie vader en opa.
Wij kennen Tom als een betrokken vader bij de sportieve prestaties van zoon Leon en daarnaast als een aimabele, gezellige reisgenoot.
Leuke tijd met Tom gehad tijdens onze reizen met de paarden naar Spanje en Portugal!
Wij wensen de familie sterkte om dit verlies te verwerken.
Martin en Annette Lips 

Beste Rian en familie,
Van harte gecondoleerd met het overlijden van Tom. We weten dat hij het de afgelopen weken erg moeilijk had in het ziekenhuis. We zagen dat ook toen we hem even bezochten. Hij keek er toen naar uit om weer naar huis te gaan, dat was helaas maar voor korte duur.
Het is onvoorstelbaar dat hij er nu niet meer is.
We kenden hem als buurman in De Kijckert, altijd in voor een praatje of om even de handen uit de mouwen te steken bij een activiteit. En er waren zijn verhalen over de paarden en de ‘taxibus’, altijd met een brede lach.
We wensen jullie heel veel sterkte de komende tijd.
Marijke Wiskerke en Eric Wander 

Dank je wel, Tom.

Tom, of zoals velen hem kenden, Taxi Tom. Hij was voor veel mensen de gratis variant van Uber en deed dat altijd met zichtbaar plezier. Ook voor ons. Die ene keer dat we met de camper vanuit Italië strandden in de buurt van Stuttgart, in het weekend, met twee jonge kinderen. We moesten wachten tot maandag voordat iemand kon kijken wat er aan de hand was. Jij twijfelde geen moment en kwam onze kant op om ons uit de brand te helpen.

Vaak gingen wij met jouw camper op vakantie. Jullie kwamen dan aan het eind richting onze bestemming, zodat wij met de auto naar huis konden en jullie de camper rustig weer mee terugnamen naar huis.

Eén keer kwamen we aan op een camping en reden we naar onze plek. Midden op de weg stond een hele oude boom met mooie, grote takken die wijd uitreikten. Door een gebrek aan ervaring en misschien ook inzicht schatte ik de situatie niet goed in en reed ik met de uitstekende luifel vol tegen de boom aan, met schade als gevolg. Hoe je het ook deed, ik heb geen seconde het gevoel gehad dat je boos was.

Wat velen misschien niet weten, is dat Tom ook een uitstekende rijinstructeur was. Ik had nog maar net mijn rijbewijs en hij liet me hele stukken Autobahn rijden richting Brixen. Daarbij maakte hij meteen duidelijk dat een BMW niet begrensd was op 140 kilometer per uur en dat het best wat harder mocht. Bij aankomst volgde nog even een slipcursus op de besneeuwde parkeerplaats bij de lift. Tom liet zien wat er gebeurt als je rijdend aan de handrem trekt. De auto kwam tot stilstand, op slechts twee centimeter van een dikke paal.

Daarnaast hadden we ook een aantal onofficiële tradities. Zoals het wisselen van de wielen van Elsa’s auto in het voorjaar en najaar. Elke keer probeerden we het net iets sneller te doen, Red Bull zou er jaloers op zijn geweest. Of het halve haantje dat we traditiegetrouw in Oostenrijk aten op de laatste dag van de wintersportvakantie. En tijdens onze zomervakanties verschoonde je steevast het konijnenhok. Alsof het konijn het al voelde aankomen, overleed hij enkele weken geleden. Toen ik dat met je deelde, zei je nog dat dit eigenlijk een paar weken te vroeg was, anders hadden we hem met kerst kunnen opeten 😊

Tom, tegen jou gezegd, bedankt voor alles.

Heino 

Beste familie Kuijpers,

Gecondoleerd met het verlies van Tom.

Wij kennen Tom als een sympathieke en bescheiden man die altijd voor iedereen klaarstond. Met veel plezier was hij op wedstrijden om Leon en Mila te ondersteunen en supporteren. Een mooie herinnering was ook de wedstrijd in Roeser in Luxemburg.

Heel veel sterkte in deze moeilijke tijd.

Groet,

Marina, Sophie en Thomas van Bezouw 

Wij wensen jullie heel veel sterkte toe in deze moeilijke tijd.
Onze gedachten zijn bij jullie. 

Lieve Familie Kuijpers

Gecondoleerd met het verlies van Tom.

Veel sterkte gewenst voor de hele familie! Moge de mooie herinneringen aan jullie man, vader en opa troost bieden.

Liefs Brian en Nikki