Maurice Kip

Maurice Kip

12 juli 1975 - 21 mei 2004

NON SCOLAE SED VITAE DISCIMUS

Maurice Kip was als docent Engels werkzaam op het van Lutterveltplein en was op het Staring College een bekend en geliefd persoon die op geheel eigen wijze met leerlingen en docenten omging.
Condoleance toevoegen X sluiten
Uw naam:

Uw email (wordt niet gepubliceerd):


Gedenktekst:
 annuleren
Wilt u een SMS ontvangen direct als er een nieuw nationaal register geopend wordt? Stuur dan CONDO AAN naar 3010

We versturen nooit meer dan 5 berichten per week. Deze abonnementsdienst kost 25 cent per ontvangen bericht. U kunt zich afmelden door CONDO STOP te sms-en naar 3010.
        1 t/m 20 van 1773        Volgende >
Dag mijn lieve jongen,

Vandaag weer een 21ste. Drukke dag hier. En waarmee? Opruimen van de garage en dan komt er wat los. Zo ook weer spulletjes van jou nog. Dat hebben we natuurlijk bewaard. Waar ik maar snel fotootjes van heb gemaakt i.s de correspondentie die we vonden over je prijs bij Edwin Evers met de kuikensloffen. Ik ontdekte twee krantenartikeltjes en een brief met de mededeling van de KRO dat jij met je 2F klas de hoofdprijs had gewonnen. Voor jou een parachutesprong en met klas 2 F naar de studio om radioprogramma bij te wonen. Heel leuk weer te lezen hoe jij en de klas dat hebben ervaren. Ook was het leuk te lezen dat jij Ruud van Big Brother Engelse les gaf wat betreft zijn uitspraak bij een liedje dat hij zong. Jammer dat ik het documentje hier niet kan plaatsen.

Voordat ik hier aan mijn berichtje wilde beginnen, werd ik erg geraakt door Wilma's verhaaltje aan jou gericht. Zo fijn te lezen dat Annelies deze opmerking maakt met betrekking tot Robbie Williams met zijn Angels.
Zo meteen krijg ik vast nog weer telefoontje uit Borculo en ik zal je vriendin vertellen over de weer tevoorschijn gekomen krantenberichtjes en de brief van de KRO. Dat was gedateerd van januari 2000. Dus al 20 jaar geleden ondertussen. Jouw leerlingen waren toen 13-14 jaar en ik realiseer me nu dat die nu al tegen de 34 jaar zijn en al zes jaar ouder zijn dan jij werd.

Ik ga nu nog weer even aan het werk en wacht het telefoontje maar rustig af. Maar dat ze zal bellen, is zeker voor mij.

Heel veel liefs en dikke knuffel en kus van ma.
Dag Maurice. 
Op 21 juli 2020
om 18:45 getekend door:
J.e. .v.a.d.e.r.,.
Dit is niet ok
Vakantie!
Een beetje anders dan anders. Laatste weken steeds met een stuk of 10 leerlingen in de klas, rest thuis. Nog steeds ook online... ik wil er niet aan wennen hoor. Ik had me al voorgenomen om na 1 juli ervoor te zorgen dat we als mentorklas weer als geheel elkaar zouden ontmoeten. En dat lukte. Dinsdag in het klimbos in Ruurlo en vrijdag bij het uitreiken van het rapport. Vanwege een dankbrief uit Engeland van één van de twee nog levende veteranen. Jack is 100 inmiddels en had een persoonlijke noot voor de kinderen. Ik had ze eind maart verhaaltjes laten schrijven voor de veteranen omdat ze niet naar Lochem konden komen.
Vrijdagochtend reed ik in mijn auto, omdat ik van alles mee te nemen had, naar het Canadese restaurant. Op de parkeerplaats stonden, inmiddels oud-collega's, Annelies Borggreve en Frans van Dijk al te wachten. De laatste 100m werd ik via de autoradio vergezeld door jou. Althans dat bedavbedacht ik me zo: Angels van RW klonk... ik deed de deur open en Annelies zei: "ach, is ie er ook weer even bij"?

Natuurlijk was je erbij! Vaak en op bijzondere en onverwachte momenten.
Blijf dat doen hoor! 
Op 19 juli 2020
om 9:01 getekend door:
W.i.l.m.a.
Dit is niet ok
Lieve mensen,

12 juli,

De geboortedag van jullie lieve zoon.
We denken aan Maurice en jullie.

Lieve groet,
Jouk en Trees 
Op 12 juli 2020
om 12:37 getekend door:
J.o.u.k. .e.n. .T.r.e.e.s.
Dit is niet ok
Lieve Maurice, 45 jaar vandaag! Zou je nog altijd op het Staring hebben rondgelopen als het anders was gelopen? Zou je dan over een paar jaar mijn kinderen in de klas krijgen? Zou willen dat het zo zou zijn! 
Op 12 juli 2020
om 11:41 getekend door:
S.t.a.r.i.n.g. .L.o.c.h.e.m.
Dit is niet ok
Dag mijn lieve jongen,

Vandaag is het je verjaardag. Daarom mijn felicitatie voor jou. Gisteren heb ik al verteld wat ik voor nu graag kwijt wilde.
Liefs van ons en dikke knuffel en kus van ma. 
Op 12 juli 2020
om 8:20 getekend door:
J.e. .v.a.d.e.r.,.
Dit is niet ok
Dag mijn lieve jongen,

Morgen is het weer een speciale dag. Je verjaardag. 12 juli 1975 ben je geboren en op 28 jarige leeftijd overleden. Voor ons blijf je altijd 28, maar als je rekenkundig gaat denken, wordt het je 45ste verjaardag. In jouw geval blijven we het laatste beeld dat we van je hebben, ons altijd herinneren, maar we zien bijvoorbeeld aan je broer wel hoe hij in de loop van de jaren ook veranderd is en dat zal ook in mijn eigen geval zo zijn.
Vanavond kreeg ik van mijn jongste broer een berichtje met daarop een afbeelding van de achterkant van een kaartje dat jij hem vanaf Ameland had verstuurd. Dat je alles thuis al had voorbereid, was te zien aan de stickers van zowel de geadresseerde als van de afzender. Het stickertje van de afzender stond ook nog op de kop. Dus het moest wel snel allemaal gebeuren. Ik moest wel wat glimlachen toen ik het zo zag. Van Ameland kan ik me herinneren dat je daar ooit was toen je in de laatste klas van de basisschool zat en daar op schoolreis was. Voor het gemak zal ma wel wat stickers voor je hebben laten printen, zodat de familie er zeker van kon zijn dat ze een kaartje van je konden krijgen.
Maar dat dit kaartje vandaag bij het opruimen tevoorschijn kwam, beschouwen we maar als een vorm van een verjaardagscadeautje.
Behalve dat ze in Stadskanaal aan het opruimen waren, deed ik dat hier zelf ook maar weer eens vandaag. Tot mijn grote verbazing trof ik van jouw kamer ook een soort wandschilderijtje aan met daarop een soort van gedichtje in het Engels dat je mee had genomen uit Engeland waar je een poos hebt gestudeerd aan de universiteit van Bedford als onderdeel van je studie hier in Nederland. Het is handgeschreven en er staan ook wat leuke tekeningetjes bij ter illustratie, maar die ik hier helaas niet kan toevoegen.

Aan de achterkant van het schilderijtje staat op een klein stickertje.

22-3-1996

To Maurice,

True friends are very
hard to find.
Keep in touch.
Lots of love from Sarah xxx

Aan de voorkant staat als tekst geschreven:

a poem about

FRIENDS

Some people think that it's great
to be rich.

To be cool and keep up with
the trends

But riches looks just
don't matter at all

Cos what really counts is your friends

Jammer genoeg kan ik de illustratie met bijbehorende tekst niet overbrengen, maar de tekst zegt al veel voor me en dit schrijf ik dan voor jou ook maar als een symbolisch verjaardagscadeau.

Je echte verjaardagscadeau hebben ma en ik vandaag al bij je gebracht in de vorm van mooie bloemen. Ook van de buren kregen we alvast een mooi boeket voor je mee. Die hebben we vandaag ook maar bij je neergezet en we verwachten dat er morgen nog wel meer bloemen bij komen.

Tot dusver hebben we je verjaardag samen met veel mensen kunnen vieren die ons dan met een bezoek vereerden, maar door de huidige coronacris hebben we dit maar afgezegd, net als op 21 mei. Mensen mogen uit voorzorg niet te dicht bij elkaar zitten en om problemen te voorkomen moesten we van bezoek afzien.
Vandaag ook kwamen er weer kaarten via de post van familie en vrienden die ons daarmee een hart onder de riem steken. Natuurlijk ervaren ma en ik dit als heel erg waardevol.

Het is nu zaterdagavond tegen 21 uur. Ik eindig nu mijn bericht en morgen zullen we vaak aan je denken. Gelukkig hoef ik niet uit te leggen welke gedachten allemaal bij me boven kunnen komen. Maar op dit moment weet ik dat nu gelukkig ook nog niet.
Mocht je "hierboven" ook nog een "feestje" hebben, maak er maar wat moois van met alle bekenden die intussen ook al bij je "boven"zijn.

Heel veel liefs en extra kus en knuffel van ma.
Dag Maurice. 
Op 11 juli 2020
om 20:58 getekend door:
J.e. .v.a.d.e.r.,.
Dit is niet ok
Dag mijn lieve jongen,

Vandaag weer een 21ste. Nu de "langste"dag. De avonden zijn lekker lang en kun je heerlijk buiten zitten met mooi weer. Ma en ik komen net weer thuis van Fokke waar we de hele dag buiten hebben kunnen zitten. Genoeglijke temperatuur.
Afgelopen week was ik eens met de fiets op stap en kwam ik na enkele omzwervingen ook maar even bij jou langs. Normaal ben ik altijd in gezelschap van ma, maar nu dus niet. Ik had mijn fiets maar op het pleintje geparkeerd en was in gesprek geraakt met mensen die vlakbij jou een graf schoonmaakten. Terwijl ik daar zo stond te praten, zag ik een man en een vrouw aan komen lopen met een mooie bloem bij zich. Zij liepen ook richting het pleintje en ik dacht dat ze bij jouw "buurmeisje"moesten zijn, maar tot mijn verbazing zetten ze de bloem bij jou neer. Opeens kreeg ik in de gaten dat het Jelmer en Gretha waren. Ik had ze in jaren niet meer gezien en ik kreeg van Jelmer te horen dat hij mij ook niet meer herkende, maar we hebben daarna op een fijne manier met elkaar gesproken waarbij jij zeker in het middelpunt stond. We konden weer nieuwe dingen over jou aan elkaar vertellen. En ook de geplande reis naar Amerika kwam aan de orde en ook de beroemde boekenmarkt van Deventer die we samen bezocht hebben. Helaas konden ze niet met me mee naar huis vanwege andere verplichtingen, maar ze beloofden ons een andere keer thuis te bezoeken.
Vandaag is het Vaderdag. Geen staatslot dus voor mij.Gisteren was je broer bij ons op bezoek en dat was heel gezellig. Ook toen hebben we nog enkele jeugdherinneringen opgehaald en gesproken over jullie beelden op 8mm-filmpjes. Ik weet nog hoe graag jij daar als kind naar keek. Je kwam vaak op zondagmorgen bij ons in bed om op de deur van de kledingkast beelden te bekijken die we daar dan op projecteerden.
En zo verstrijkt de tijd. Ik las ook het verhaal van Jurgen die zich ook niet kon voorstellen dat hij nu al ouder was dan jij bent geworden.En dat de tijd dus vreselijk snel gaat als je op deze manier terugdenkt.
We leven nog steeds in de rare "coronaperiode". Jij kent dergelijke perioden uit de geschiedenisboekjes waarover de pest en de Spaanse griep werd gesproken. Wat de mensheid nu overkomt had ik nooit bedacht.
Lieve jongen, ik ga nog even buiten zitten bij je moeder. Ik verwacht zo meteen weer een telefoontje van je vriendin uit Borculo die voor ons als ouders goed zorgt door ons al zo lang aandacht te schenken. Elke 21ste belt ze weer en dan passeren weer veel dingen de revue en ook is er dan plaats voor jou. Je moet weten dat er momenten in ons leven zijn waarbij we graag over jou praten en waarbij je naam weer wordt genoemd. Zo blijf je voor ons nog altijd "aanwezig".
Dikke knuffel en kus van ma. 
Op 21 juni 2020
om 18:13 getekend door:
J.e. .v.a.d.e.r.,.
Dit is niet ok
De dag is voorbij, de 21e van Mei. Een vreemde dag, want wel vaker denk ik aan u, maar deze dag meer dan anders. Misschien omdat de Keidagen dit jaar niet doorgaan, normaal zorgt dat voor veel afleiding en sta ik minder stil bij bepaalde dingen.
Zestien jaar geleden alweer, nog steeds niet te bevatten. Inmiddels ben ik al ouder dan u op die bewuste dag, ook dat vind ik een vreemde gedachte. In mijn hoofd klopt dat niet, want ik keek als middelbare scholier op naar de "grote" (letterlijk en figuurlijk) Meneer Kip.
Het was een stralende, warme dag, met veel gedachten aan u. 
Op 22 mei 2020
om 0:14 getekend door:
J.u.r.g.e.n.
Dit is niet ok
Lieve mensen,

In gedachten bij jullie.

Lieve groet,

Jouk en Trees 
Op 21 mei 2020
om 21:59 getekend door:
J.o.u.k. .e.n. .T.r.e.e.s.
Dit is niet ok
Geen keidagen in Lochem, wellicht voor 1 jaar niet. Nou en denk ik nu... jou moeten we al 16 jaar missen!
En oooh wat ben ik nieuwsgierig naar jouw online-lessen... waren ook vast een feestje geweest!

Denk aan jou, je ouders, je broer en al die anderen... 
Op 21 mei 2020
om 10:42 getekend door:
W.i.l.m.a.
Dit is niet ok
Dag mijn lieve jongen,

Vandaag is het de zestiende keer dat het 21 mei is zonder jou. Normaal waren we al druk met de voorbereidingen voor het ontvangen van de mensen die ons op deze dag altijd bezochten en dat waren er altijd nog veel. Zij kwamen altijd om jou bloemen te brengen en daarna ons een bezoek brengen. Maar door het "Coronatijdperk" kan dit allemaal niet meer. Ik heb je al eerder verteld dat we in een heel vreemde tijd leven door een virus dat wereldwijd rondwaart.
We hebben al wel veel kaarten ontvangen en niet te vergeten de apps die we vandaag al binnenkregen. Je zult wel denken wat dat nu weer zijn. Ik heb je al vaker verteld over de ontwikkelingen die binnen de digitale wereld plaatsvinden. Tegenwoordig hebben de mensen het druk met "appen"met alle positieve en negatieve kanten die daarbij horen.Wat die vorm van communicatie betreft, is er veel veranderd. Mensen spreken elkaar veel minder vaak en communiceren vluchtig door middel van snelle boodschapjes. Omdat ik nogal vaak uitgebreid van stof ben of het menselijk contact mis, vind ik het jammer dat deze vorm van communicatie de overhand krijgt, maar het heeft ook vele voordelen. En jou kennende zou je het er ook druk mee hebben gehad.
Maar de appjes die wij vanmorgen binnenkregen maakten veel indruk. Zowel door de vorm als door de inhoud.Want ook hier zijn mensen heel creatief.

Gisteren zijn er door vrienden al weer bloemen gebracht bij je. We herkenden de vaas waarin ze stonden. Die gebruiken zij elk jaar en wij brengen deze later weer terug. Jammer dat wijzelf hun bezoek vandaag zullen missen. Je broer heeft aangekondigd wel te komen.Dat is natuurlijk fijn. Alleen moeten we letterlijk wat afstand houden van elkaar.
We wachten maar af hoe deze dag zal verlopen. Het is nu Hemelvaartsdag. De mensen zijn vrij, maar kunnen weinig beginnen. Bepaalde vormen van bewegingsvrijheid worden soms snel afgestraft met een flinke boete.Rare tijd dus. Ook zal het zonder jouw aanwezigheid voor ons altijd een rare tijd blijven.

Extra dikke knuffel van ma en veel liefs.
Dag Maurice, 
Op 21 mei 2020
om 9:32 getekend door:
J.e. .v.a.d.e.r.
Dit is niet ok
Wij wensen Harm & Hennie& François een sterke dag toe,wij gedenken mee,het zal weer een pracht van bloemen daar bij Maurice staan,hij heeft zeker geweten dat er zoveel mensen van hem en zijn Fam houden.het zijn maar een paar woorden wat wij kunnen doen,we denken aan jullie,en we denken aan lieve Fokke die heeft het ook moeilijk mee,altijd als wij het erover hebben dan komen de tranen,en dat blijft zo.liefs van ons . 
Op 21 mei 2020
om 8:29 getekend door:
I.r.m.g.a.r.d.&.M.a.g.g.i.e.
Dit is niet ok
Dag mijn lieve jongen,

Vandaag weer de 21ste. Nu al weer april. Volgende maand is het weer een jaar verder. Ongelooflijk.
De vorige keer schreef ik je al dat het een bijzondere tijd was die zeker een plek in de geschiedenisboekjes zal krijgen. Het Coronavirus-tijdperk.
Ongelooflijk wat dit voor gevolgen heeft. Rampzalig gewoon.
Vanmorgen kwam er hier een bericht binnen dat er een jonge vrouw die wij door het toneel hebben leren kennen, overleden is.
In dit geval niet door het virus, maar ze was al langer ziek.
Ma en ik schrokken allebei van dit bericht, omdat we haar en haar twee kinderen afgelopen zaterdagavond nog tegenkwamen bij een wandeling. Zij verplaatste zich met een soort elektrische zitstoel en haar kinderen waren bij haar met een step. We hebben nog een poosje met haar gesproken en het over haar gezondheidssituatie gehad.Ze vertelde daar toen over en ze kwam redelijk positief over maar vertelde wel dat ze hevige buikpijn had vaak. Daarna zijn we weer verder gelopen en later kwamen we elkaar nog keer weer tegen vlak bij haar huis. Toen vroeg Geertje, zo heet ze, aan ons of het mogelijk was dat ze een USB-stick kon krijgen van ons laatste toneelstuk, omdat ze wel aanwezig was geweest bij één van de toneelavonden, maar door haar ziekte eerder weg moest en het laatste gedeelte niet had kunnen zien.Natuurlijk kon dat en toen we bij ons eigen huis kwamen, hebben we gelijk een USB-stick gepakt. Ma deed deze in een envelop met een kaartje er bij in en die heb ik toen direct naar hun huis gebracht en afgegeven aan hun zoontje.
En nu vanmorgen het bericht dat ze al overleden is. Ma en ik kunnen er met ons verstand niet bij.
Ach Maurice, als ik dan denk aan de gang van zaken bij jouw begrafenis en hoe die verlopen is en het vergelijk met de situatie van nu, word je alleen maar verdrietig. Er mogen hooguit dertig personen bij aanwezig zijn en op anderhalf meter afstand van elkaar. Vreselijk als je dit overkomt. Afscheid nemen is al zwaar, maar op deze manier is het vreselijk zwaar voor de mensen die achterblijven. Daar zijn gewoon geen woorden voor.

Onze kleinzoon moest dit jaar ook verstek laten gaan wat zijn vakantie hier betreft. Allemaal door dat virus.Ook je broer komt niet op bezoek hier.
We komen als buren niet meer bij elkaar. Hier komt niemand meer op bezoek en wij gaan ook nergens meer naartoe en proberen op anderhalf meter afstand te blijven van mensen die we onderweg tegenkomen.

Zo kun je misschien een beetje de situatie waarin we nu leven, aanvoelen.

Veel liefs en een dikke knuffel van ma.
Dag Maurice. 
Op 21 april 2020
om 12:00 getekend door:
J.e. .v.a.d.e.r.,.
Dit is niet ok
Dag mijn lieve jongen,

De vorige keer schreef ik al over de rare toestand waarin we zijn terechtgekomen.
Heel de wereld is "overvallen" door een levensbedreigend virus.
Gelukkig hebben we tegenwoordig de beschikking over wat ze met een mooi woord "social media" noemen.
Ik heb het al vaker gezegd: het is ongelooflijk wat er in zo'n korte tijd op digitaal gebied is veranderd .
Zo hebben we o.a. de beschikking over Facebook. Ik heb dat niet, maar je moeder wel. Via dit medium wordt er heel veel over mensen verteld. "Big brother is watching you" is echt van toepassing Maurice.
En zo vertelde ma me net dat je oud-leerling Mustafa vandaag jarig is. Fijn om te weten natuurlijk. We hebben altijd een heel speciaal contact met hem gehad. Ik heb hier vaker over verteld aan je.
Ik vroeg me af hoe oud hij intussen zou zijn, maar moeder vertelde me heel snel dat hij 29 is geworden.Dus hij is intussen al ouder dan jij bent geworden. 28 blijft voor mij altijd een magisch getal. Op bijna twee maanden na zou jij ook 29 zijn geweest.
Zo zijn er al heel wat oud-leerlingen van je al veel ouder dan jij ooit bent geworden. Dat blijft een rare gedachte.
Als ik aan vroeger denk en dat associeer met Mustafa, dan moet ik altijd aan je begrafenis denken. Hij was het als één van de kleinste jongens die het grootste bloemstuk vanuit de dienstruimte meedroeg naar de begraafplaats en hij wilde onder geen beding dat bloemstuk even aan een ander afstaan wegens de warmte of het zware gewicht. Zo apart dat dat altijd bij me zal blijven. Hij liep vlakbij me in de stoet. Later hoorde ik wel van je oud-collega's hoe hij zijn verdriet heeft proberen te verwerken vlak na je overlijden.
Gelukkig heeft ma hem digitaal met zijn verjaardag kunnen feliciteren.
Verjaardagsfeestjes zijn er niet bij vandaag de dag. Ik ga daar maar niet op in. Ik kan alleen maar zeggen dat het echt een heel nare tijd is waar niemand van ons ooit van gedacht heeft dat dit zo heftig zou uitvallen.
Ik zou zoveel willen zeggen Maurice, maar ik weet gewoon niet waar ik zou moeten beginnen of eindigen.
Daarom krijg je veel liefs van ons en een heel dikke knuffel en kus van ma.
Dag Maurice. Na bijna zestien jaar denken we nog elke dag aan je. En in deze rare tijd misschien nog wel vaker. Nogmaals: dag mijn jongen. 
Op 2 april 2020
om 14:45 getekend door:
J.e. .v.a.d.e.r.
Dit is niet ok
Dag mijn lieve jongen,

Vandaag 21 maart. Een nieuwe lente en een nieuw geluid. Zo begint ook een bekend gedicht. Maar daar wordt vast een ander geluid mee bedoeld dan die we de laatste week horen en de komende tijd zullen gaan horen.
Er waart nu een onbekend virus rond dat de hele wereld op zijn kop zet.
Ik ga hier maar niet in op de gevolgen daarvan, want die staan in kranten en kun je via de media goed volgen. Kortom: rampzalige gevolgen.
Het heeft ook tot gevolg dat we ons "klein sterretje"(ondertussen al 13 jaar)ook niet zullen zien dit jaar.
Je begrijpt dat dit pijnlijk is, maar nu wel begrijpelijk.
Ik zou zoveel willen zeggen en kunnen schrijven wat er nu aan de hand is, maar is gewoon onbegonnen werk.Daarom laat ik het maar zo wat dat betreft.
Vanmorgen toch ook nog weer een telefoontje gehad van je voor ons altijd super lieve vriendin. Zij verloor haar zwager en als je eens wist hoe afscheidsdiensten tegenwoordig gehouden moeten worden, dan begrijp je dat dit gewoon een onmenselijke situatie is. Wat dat betreft was dat op het moment van jouw afscheid gelukkig anders. Daar hoef ik gelukkig niets over te zeggen, omdat dat heel waardig was.
Vandaag blijven we maar weer thuis.
Ik zou zoveel kunnen zeggen, maar dat komt later wel in de geschiedenisboekjes terecht.
Ik hoop dat deze periode maar heel kort zal zijn.
Dag mijn lieve jongen.
Extra dikke knuffel en een kus voor jou van ma.
Dag Maurice. 
Op 21 maart 2020
om 12:27 getekend door:
J.e. .v.a.d.e.r.,.
Dit is niet ok
Dag mijn lieve jongen,

Ma en ik zijn net terug van het toneelfilm kijken. Dat is traditie zoals jij ook nog wel weet.
Vandaag was ook de sterfdag van Randy. Voor zijn ouders ook een bijzondere dag. Ook hij is nu 15 jaar weg van hier.
Ik wilde je dit gewoon even laten weten.
Knuffel en kus van ma. 
Op 2 maart 2020
om 23:51 getekend door:
J.e. .v.a.d.e.r.,.
Dit is niet ok
Dag mijn lieve jongen,

Vandaag weer de 21ste. Ik was al vaker van plan om hier eerder iets te schrijven, maar door de drukte, op mijn manier dan, kwam er gewoon niets van.
Er waren verschillende momenten waarin jij ook een rol speelde, aanwezig. Dan dacht ik: "Dat moet ik ook aan Maurice vertellen." De laatste weken speelden zeven toneelvoorstellingen een grote rol in het leven van ma en mij.In vijftien dagen zeven voorstellingen voor uitverkochte zaal spelen was weer prachtig en maar wel slopend. Ma en ik regelen eromheen ook veel en we voelen ons verantwoordelijk voor de organisatie en het hele gebeuren. Voor mij persoonlijk is de vraag of het stuk aan zal slaan het allerbelangrijkste en gelukkig bleek de eerste avond al een schot in de roos. Dus uiteindelijk de andere avonden ook.
Op de laatste avond was er ook weer iemand van de gemeente aanwezig. Dit keer was het een wethouder. Ook dit jaar namen we de gemeentepolitiek op een leuke wijze weer even op de hak. We hadden dit weer ingebouwd binnen het toneelstuk en op Twitter bleek uit zijn reactie hoezeer hij weer had genoten. Je zult wel denken: "Twitter, wat is dat nu weer?" Ik heb het al vaker gezegd dat digitaal de wereld in heel korte tijd totaal is veranderd. Smartphones zegen jou niets. Onvoorstelbaar eigenlijk.
Afgelopen week zijn ma en ik naar de nieuwe film van Herman Finkers geweest. Een prachtige film. Ik weet zeker dat jij het ook erg leuk gevonden zou hebben. Meppel heeft een prachtige bioscoop met veel zalen. En weet je wat zo frappant was toen de film was afgelopen? Toen wij via het restaurant het complex wilden verlaten, klonk opeens behoorlijk hard "Angels"door deze ruimte. Ma en ik waren gewoon heel erg ontroerd. We zijn blijven luisteren tot dit liedje was afgelopen. Je was toch nog even weer bij ons.Bestaat toeval? Ik weet het nog steeds niet.

Vandaag ook telefoon gehad van je vriendin uit Borculo en ook weer over jou gepraat. De aanleiding hiervoor was dat ma en ik na ruim 15 jaar zijn begonnen met het "opruimen" van je kamer. Alles was nog altijd zo zoals het was nadat jij op 21 mei vertrokken was naar Lochem, maar helaas niet meer bij ons terugkeerde. je begrijpt vast dat dit daarom voor ma en mij een heel bewogen dag was. We waren gisteren al begonnen. Maa heeft dingen opgeruimd en ik heb er niets van gezien, omdat ik van mezelf altijd alles wil bewaren, maar nu natuurlijk helemaal. Vele herinneringen kwamen weer boven. Gisteren liet ma me nog een leuke beker zien en ook een soort fotolijstje waarin de foto van Heleen Bollen te zien was. Ook op de beker stond haar naam. Aan de binnenkant van de foto stond de mededeling: ter ere van twee en een halfjaar "huwelijk". Dat was weer één van je grapjes die je had met leerlingen zoals jij dat vaak had.
Je zult begrijpen dat het gewoon een zwaar emotionele dag was gisteren en vandaag. Ik ga verder maar niet meer op details in nu.
We weten zeker dat je het roerend met ons eens bent hoe we de boel nu verder aanpakken.
Met je vriendin Marian gaat het gelukkig steeds beter.Gelukkig maar. Als je de foto had gezien van het verkeersongeluk zou je niet geloven dat ze er levend uit is gekomen.
Het was een heel verhaal dit keer.
Dan ben je weer even op de hoogte.
Liefs, dikke knuffel en kus van ma.
Dag Maurice. Ik mis je nog elke dag. 
Op 21 februari 2020
om 21:13 getekend door:
J.e. .v.a.d.e.r.,.
Dit is niet ok
Dag mijn lieve jongen,
Vandaag weer een berichtje omdat het weer een 21ste is. Het is geen verplichting natuurlijk, maar meer een traditie. Zoals je vriendin uit Borculo ons elke 21ste belt, doe ik dat maar hier.
De vorige keer schreef ik al over het cadeautje dat ik via Coby van jou ontving.
Zondagavond hebben Coby en ik nog een telefoongesprek over dit gebeuren gehad en ook toen kwamen weer vele herinneringen over jou naar boven. Zij kon weer leuke anekdotes vertellen die voor ons zo leuk maar vooral kostbaar zijn. We spraken over verschillende dingen die jullie samen hadden meegemaakt en hoe zij zich als een soort "moeder" jou beschermde. Soms tegen de buitenwacht, maar zeker ook tegen jezelf.Dat snap ik helemaal. We hadden het ook nog over onze eigen beginperiodes waarin wijzelf ook nog jong waren en hoe we ons toen voor de klas voelden. Jij was ook nog maar 22 toen je in Lochem begon en alle begin is moeilijk. . In het begin was zelfhandhaving heel belangrijk.Dat je later in die korte periode zoveel kinderen hebt weten te stimuleren, vind ik achteraf best wel knap. Dat je niet voor niets hebt geleefd, heb ik vaker gezegd en dat je dat in zo korte tijd bereikt hebt, is wel iets om trots op te mogen zijn. Wie van ons twee daar trots op mag zijn, laat ik maar even in het midden. Laten we het toch maar op allebei houden.
Liefs, dikke knuffel en kus van ma.
Dag Maurice. 
Op 21 januari 2020
om 11:40 getekend door:
J.e. .v.a.d.e.r.,.
Dit is niet ok
Dag mijn lieve jongen,

Vandaag toch nog een mooi verjaardagscadeau ontvangen.Al was het niet direct van jou persoonlijk, maar wel indirect.
Vandaag ontvingen wij van je oud-collega Coby Stratingh een grote envelop met daarin een mooie foto van het uitje naar Hellendoorn. Een dagje uit voor de liefhebbers dat je samen met Jan had georganiseerd. Op de foto is heel duidelijk te zien dat jullie Coby letterlijk en figuurlijk op handen droegen, zoals ze zelf schreef. Dat het een plezierig moment was, is duidelijk op de foto te zien.
Behalve de foto had Coby er een mooie, begeleidende brief bijgedaan. Daarin vertelde ze dat ze bezig was met het opruimen van oude schoolspullen en toen vond ze naast de foto ook nog een briefje van jou aan haar gericht op een klein proefwerkpapier van het Staring College.
Natuurlijk beschouw ik dit als een verjaardagscadeau, omdat we jouw handschrift gelijk herkennen.
Uit de begeleidende brief blijkt jullie speciale band wel. Coby zegt daarin dat jij haar grote zoon was naast haar beide eigen zonen die van jouw leeftijd waren. Ik weet niet of ik haar woorden hier mag herhalen, maar ze zijn voor ons als ouders zo fijn te lezen en daarom doe ik het gewoon: "Maurice ademde Staring College.Altijd en overal aanwezig en energie voor tien". Ontroerend toch Maurice. Uit haar schrijven blijkt verder jullie goede verstandhouding in die tijd. Coby is intussen al negen jaar met pensioen, maar toch fijn dat ze zegt dat er nog altijd over je gesproken wordt. Dat jullie een "moeder-zoon relatie" hadden, blijkt uit het briefje dat jij aan haar had geschreven. Je begint de aanhef van het zakelijk bedoelde briefje tenminste met de veelzeggende woorden:"Lieve Cobi".
Jij vraagt Cobi of zij informatie aan jouw mentorklas wil doorgeven, omdat je bij de "hooggeleerden"op D mag zitten en daardoor je klas die dag niet ziet.
Je eindigt met het volgende:
Met vr.gr
Je liefhebbende schoolpleegzoon
Maurice.
Dit zegt ons nu heel veel over jullie relatie natuurlijk. Op momenten als deze komen bij ons ook weer vage herinneringen boven.
Natuurlijk heb ik contact opgenomen en zullen we Coby van harte bedanken. Via je andere "moeder" Annelies heb ik het telefoonnummer gekregen en zal ik morgen contact opnemen, omdat ze vandaag niet thuis is.
Wat een verhaal is dit toch weer Maurice. Ongelooflijk dat Cobi dit briefje na zoveel jaren weer terug heeft gevonden, maar het is heel erg fijn om ons dit alles op te sturen.Zo heb ik voor mijn verjaardag toch nog een door jou zelf geschreven briefje gekregen.
Liefs, dikke knuffel en kus van ma.
Dag Maurice. 
Op 17 januari 2020
om 20:44 getekend door:
J.e. .v.a.d.e.r.,.
Dit is niet ok
Dag mijn lieve jongen,

16 januari is een speciale dag zoals je weet.Op zulke dagen missen we jou natuurlijk extra.Gelukkig heeft ma ervoor gezorgd dat je traditionele cadeau op de juiste plaats terecht is gekomen.Dat riep natuurlijk wel emoties op zoals je zult begrijpen. Vandaag weer bezig geweest met voorbereidingen voor het toneel. Ik hoop een rustige avond.
Dikke knuffel en kus van ma.
Dag Maurice. 
Op 16 januari 2020
om 18:43 getekend door:
J.e. .v.a.d.e.r.,.
Dit is niet ok
       1 2 3 4 5 6 7 ... 89       Volgende >
Dit register is aangemaakt door:
Staring College
op 23 mei 2004
en blijft zichtbaar tot:
1 januari 2026
Contact met beheerder >
Contact met Staring College:


  annuleren

Register verlengen >
Voor dit register is het helaas niet mogelijk een boekje te maken.
Hou me op de hoogte
Wilt u op de hoogte gehouden worden als er nieuwe (nationale) registers geopend worden? Condoleance.nl biedt verschillende mogelijkheden om op de hoogte te blijven, zoals e-mail, RSS, Twitter en SMS. Foto
Condoleance.nl op je mobiel
Foto Speciaal voor iedereen die via de mobiele telefoon Condoleance.nl wil bekijken, hebben we een compakte mobiele versie van de site ontwikkeld.
Dit register op je site of blog
Wil je dit register op je eigen website of blog vermelden? Gebruik dan de code onder de knop.
Kopieer de code hieronder en plak deze in je blog of site: