Ben van Os

Lang geleden leerden we elkaar kennen. Mooie herinneringen aan avonden lang bomen en discussiëren, doorzakken met op de achtergrond de muziek van Yes en dan, heel laat of vroeg, nog even een stukje lopen voordat iedereen het bed opzocht of vertrok. Vakantie in Zweden in september met heel veel vogelaars, waar we elke avond een meertje bezochten met kraanvogels. De eerste keer in mijn leven dat ik ze zag. Ben’s boek staat nog altijd gesigneerd in mijn kast. We zijn elkaar uit het oog verloren, maar de mooie herinneringen zijn in mijn geheugen bewaard.

Gecondoleerd en heel veel sterkte met dit grote verlies. 

Mijn condoleances voor de familie. Ben was een gewaardeerd bestuurslid en gedreven waarnemer van Sovon. 

Dag lieve Ben 

Remembrance is a form of meeting (Khalil Gibran).

Ben heb ik voornamelijk professioneel leren kennen: een gedreven man met een flinke dosis gezond verstand.
Een bezadigde blik die nog de lange termijn omarmde, zonder op te gaan in allerhande vuurwerkcampagnes die vandaag de dag de actualiteit beheersen.
Open voor het nemen van berekende risico's, in tegenstelling tot de huidige administraties die zich maar al te graag verschuilen achter het prikkeldraad van de regelneverij.
En dan de warme zorg voor zijn dochter die in Vlaanderen studeerde. Sterkte aan de familie en iedereen die Ben lief had. 

Na Henk was het even wennen, Ben was een hele andere man.
Maar al snel kregen we een hele bijzondere band, hij had humor, was lief en heel positief.
Hij vertelde over de wandelingen in de vroegte en over de vogels, hij was heel bevlogen.
Hij blijft in onze herinnering en in ons hart als een hele fijne en lieve man!
Els en familie, heel veel sterkte.
We zijn er voor je, Els 

Aan Ben bewaar ik alleen maar goede herinneringen. Zijn positieve kijk op allerlei zaken, zijn gedrevenheid om van nbetekenis te zijn voor vogels, zijn grote betrokkenheid bij vogelaars. Twee gebeurtenissen springen er uit.
Bij een van zijn eerste vergaderingen van het Sovon bestuur had hij zijn auto geparkeerd in een redeljijk nabij gelegen parkeergarage. Met het o.v. terug van Nijmegen naar Drenthe was immers nogal omslachtig. Helaas had hij niet goed naar de openingstijden gekeken: toen hij zijn auto wilde gaan ophalen bleek de parkeergarage gesloten (waar kom je dat nog tegen?). Er zat niets anders op dan een hotelletje te boeken. Uiteraard baalde Ben maar hij zag er ook wel de humor van in.
De tweede herinnering was zijn initiatief om voortaan de Sovon Vrijwilliger van het Jaar bekend te maken bij de vogelwerkgroep waar de laureaat actief was. De eerste keer was dat bij de vwg Twente. Uiteraard wilde Ben daar bij zijn en uiteraard gingen we eerst gezellig een hapje eten. Op de avond zelf was het genieten van de verrassing bij de laureaat en van de warmte binnen de vwg. Ben zei weinig maar een grote glimlach was die avond nooit van zijn gezicht; dit was zijn wereld!
Hij was een heel fijne kerel die we zeer zullen missen. Ik wens Els en zijn andere geliefden veel sterkte bij dit verlies. 

Ben was een zeer gewaardeerd lid van het bestuur/de raad van toezicht van Sovon vogelonderzoek Nederland. Ben vertegenwoordigde daarin 'de vogelaars'. Een rol die erg goed bij hem paste. Ben was een gedreven teller en vogelaar en had een groot hart voor Sovon. Hij was trots op zijn omgeving, en vooral ook op de terugkeer van de kraanvogels en zijn Fochteloerveen.
In het bestuur was Ben doorgaans niet de eerste die sprak, maar hij had wel altijd een mening en gaf die ook. Naar zijn bijdrage werd altijd goed geluisterd.
Een paar jaar geleden zaten zijn bestuurs termijnen er op en zagen we Ben vooral nog op de Landelijke Dag.
Ik wens familie en vrienden veel sterkte bij het verlies van Ben.

Edwin Kok, vz RvT Sovon. 

Beste Els,
Gecondoleerd met het verlies van Ben. Hij was altijd een vertrouwd gezicht om hem met jullie hondje langs te zien komen. Soms een gesprekje over vogels. En over het Drentse vogelboek wat hij heeft geschreven.
Heel veel sterkte de komende tijd.