John Benjamin Raoefmohamed Ashruf
3 maart 1976 - 3 juli 2026
'Voor altijd in ons hart'
Met dit online condoleanceregister bieden wij u de gelegenheid om een persoonlijk bericht achter te laten.Wij waarderen uw medeleven en steun enorm. Uw woorden zijn voor ons van grote betekenis en bieden troost in deze moeilijke tijd.
Hartelijk dank dat u de moeite neemt om uw condoleance met ons te delen.
Familie Baal - Ashruf
1 t/m 20 van 77
Volgende >
Jah knows my Bro♥️💛💚 namens Balona pose ,laatste groet,Bar Zinga zoutje kreko ceasar en al de brada,s die ons voor zijn👊🏾 ,Je was een hele vrolijke en beleefde broer voor mij vooral hulpzaam luisterend oor en al ,Till we meet again .🫶🏾💪🏽🙏🏼
Op 17 juli 2026
om 13:31 getekend door:
V.i.n.c.e.n.t. .B.e.k.m.y.
Dit is niet ok
om 13:31 getekend door:
V.i.n.c.e.n.t. .B.e.k.m.y.
Lieve John,
Rust zacht, mijn oude vriend. Bedankt voor de mooie herinneringen. Je zult niet vergeten worden.
Mijn oprechte deelneming aan de familie en dierbaren.
Heel veel sterkte gewenst.
Love Cher Blokland
Rust zacht, mijn oude vriend. Bedankt voor de mooie herinneringen. Je zult niet vergeten worden.
Mijn oprechte deelneming aan de familie en dierbaren.
Heel veel sterkte gewenst.
Love Cher Blokland
Op 16 juli 2026
om 20:32 getekend door:
C.h.e.r. .B.l.o.k.l.a.n.d.
Dit is niet ok
om 20:32 getekend door:
C.h.e.r. .B.l.o.k.l.a.n.d.
Mi lobi brada John,
Je hebt ondertussen al een prachtig aards afscheid gehad en dat verbaast niemand. Want dat is wat mooie zielen minimaal krijgen en verdienen….de erkenning van hoe speciaal die zijn.
Helemaal afscheid nemen zullen we nooit doen, want je leeft voor altijd voort in de gedachten en harten van de mensen op wie jij een onvergetelijke indruk hebt achtergelaten.
Waka bun mi brada and thanks for all the sweet memories en vooral jouw altijd stralende persoonlijkheid en energie.
L❤️BI
Kara
Je hebt ondertussen al een prachtig aards afscheid gehad en dat verbaast niemand. Want dat is wat mooie zielen minimaal krijgen en verdienen….de erkenning van hoe speciaal die zijn.
Helemaal afscheid nemen zullen we nooit doen, want je leeft voor altijd voort in de gedachten en harten van de mensen op wie jij een onvergetelijke indruk hebt achtergelaten.
Waka bun mi brada and thanks for all the sweet memories en vooral jouw altijd stralende persoonlijkheid en energie.
L❤️BI
Kara
Op 16 juli 2026
om 14:15 getekend door:
R.o.g.e.r. .K.a.r.a.m.a.t. .A.l.i.
Dit is niet ok
om 14:15 getekend door:
R.o.g.e.r. .K.a.r.a.m.a.t. .A.l.i.
Lieve John,
Een mooi mens laat sporen achter die de tijd niet uitwist. Die sporen dragen wij mee in ons hart.
Wij wensen tante Yvonne, Joshua en alle dierbaren veel kracht, troost en vrede toe.
Rust zacht, John.
Met liefde, Monique, Glenn en Gabriel Smith.
Een mooi mens laat sporen achter die de tijd niet uitwist. Die sporen dragen wij mee in ons hart.
Wij wensen tante Yvonne, Joshua en alle dierbaren veel kracht, troost en vrede toe.
Rust zacht, John.
Met liefde, Monique, Glenn en Gabriel Smith.
Op 16 juli 2026
om 13:46 getekend door:
M.o.n.i.q.u.e.,. .G.l.e.n.n. .e.n. .G.a.b.r.i.e.l.
Dit is niet ok
om 13:46 getekend door:
M.o.n.i.q.u.e.,. .G.l.e.n.n. .e.n. .G.a.b.r.i.e.l.
Vandaag nemen we afscheid van onze John.
Onze vriend. Onze buurman. Onze familie, eigenlijk.
En eerlijk… het voelt nog steeds onwerkelijk.
Alsof hij straks gewoon weer binnen komt lopen met een drankje in zijn hand, een verhaal over Suriname, of helemaal klaar gemaakt voor een feestje.
Dat we straks weer horen: “Kleine Melissaaaa…”
En dat andere Melissa dan automatisch weer “Grote Melissa” werd.
Vrouw 1 en Vrouw 2.
Tipi 1 en Tipi 2.
De een kookte voor hem.
De ander maakte schoon.
De een deed boodschappen.
De ander pakte ze weer uit.
En John?
Die zat heerlijk met zijn voetjes omhoog op de bank, bordje eten op schoot, drankje erbij… alsof hij koning Filip zelf was.
En dan zei ik weer:
“Zo meneer, zit koning Filip goed? Nog wat nodig? Alles tot uw dienst?”
En geloof me… daar genoot hij volop van.
Maar dat was John ook.
Hij genoot van de kleine dingen.
Van samen zijn.
Van een drankje in de zon.
Van een dansje op een festival.
Van muziek, gezelligheid en mensen om hem heen.
John was iemand die altijd meeging.
Maakte niet uit waarheen.
Al sleepte ik hem winkel in, winkel uit… hij ging mee.
Dan stond hij buiten even een sigaretje te roken, want daarna gingen we “toch nog even een terrasje pakken.”
En ondertussen kon je uren luisteren naar zijn verhalen.
Over Suriname.
Over vroeger.
Over alles wat hij had meegemaakt.
Hij kon vertellen op zo’n manier dat je het gewoon voor je zag.
Maar wat John écht bijzonder maakte… was zijn hart.
Wat hield die man veel van de mensen om hem heen.
Van zijn jongens.
Joshua… zijn trots. Zijn alles.
Je zag het aan alles hoe gek hij op hem was.
En Rayan ook.
Voor John was dat gewoon zijn zoon. Punt.
Geen verschil. Geen “stief”.
Alleen liefde.
En zijn moeder… zijn koningin.
Hun band was iets bijzonders.
Onbreekbaar.
De liefde die hij voor haar voelde zat zo diep.
John zorgde voor iedereen.
Altijd.
Ook als hij zelf al zoveel droeg.
Hij stond voor ons klaar wanneer we hem nodig hadden.
Hij schreeuwde tegen me als ik weer eens met een stomme jongen praatte.
Hij zei altijd hoe mooi ik was.
Hoe goed ik was.
Hoe trots hij op me was toen ik mijn diploma haalde.
En ik hoor hem nog zeggen:
“Boyyyy, jouw toekomstige man gaat echt blij zijn met jou.”
Dat soort dingen vergeet je nooit meer.
En ja… wij konden ook botsen hoor.
John was koppig.
Ik ben koppig.
Dus geloof me, we konden flink mopperen op elkaar.
Maar vijf minuten later stond hij alweer te slijmen.
Want ja… hij had natuurlijk weer iets nodig.
Dat was John.
En ondanks zijn ziekte… ondanks alles wat moeilijker werd… bleef hij vechten.
Bleef hij scherp.
Bleef hij grappen maken.
Tot het allerlaatste moment.
Dat vind ik misschien nog wel het meest bijzonder.
Hoe iemand zó ziek kan zijn… en toch nog steeds anderen laat lachen.
Nog steeds liefde geeft.
Nog steeds John blijft.
We hebben gelukkig nog samen zijn 50ste verjaardag mogen vieren.
Met z’n allen.
En wat hebben we hem toen kunnen verrassen.
Dat moment neem ik voor altijd mee.
Eigenlijk waren het juist de simpele dingen die zo bijzonder waren met jou.
Niet groots.
Niet ingewikkeld.
John was er gewoon altijd.
En misschien ga ik dat nog wel het meeste missen.
Gewoon jou.
Dat je weer de deur uit liep en wij riepen:
“LOVE YOUUUU!”
En dat jij eerst gewoon doorliep alsof je ons niet hoorde…
Tot we nog harder gingen schreeuwen.
En dan kwam je toch terug.
Met dat lachje.
“Love youuuus.”
Wij zeiden elkaar altijd love you.
En dat zullen we altijd blijven doen.
En weet je John…
Als jij je weer helemaal mooi had gemaakt voor een feestje, zei ik altijd:
“Zoooo, waar gaan die mooie beentjes naartoe?”
En dan voelde jij je helemaal die meneer.
Ready voor je feestje.
Dus ik hoop echt…
Dat waar je nu bent…
De zon schijnt.
De muziek hard staat.
Er een drankje koud staat.
En dat jij daar weer loopt… met je mooie beentjes… klaar voor het volgende feestje.
Love you, John.
Voor altijd.
Onze vriend. Onze buurman. Onze familie, eigenlijk.
En eerlijk… het voelt nog steeds onwerkelijk.
Alsof hij straks gewoon weer binnen komt lopen met een drankje in zijn hand, een verhaal over Suriname, of helemaal klaar gemaakt voor een feestje.
Dat we straks weer horen: “Kleine Melissaaaa…”
En dat andere Melissa dan automatisch weer “Grote Melissa” werd.
Vrouw 1 en Vrouw 2.
Tipi 1 en Tipi 2.
De een kookte voor hem.
De ander maakte schoon.
De een deed boodschappen.
De ander pakte ze weer uit.
En John?
Die zat heerlijk met zijn voetjes omhoog op de bank, bordje eten op schoot, drankje erbij… alsof hij koning Filip zelf was.
En dan zei ik weer:
“Zo meneer, zit koning Filip goed? Nog wat nodig? Alles tot uw dienst?”
En geloof me… daar genoot hij volop van.
Maar dat was John ook.
Hij genoot van de kleine dingen.
Van samen zijn.
Van een drankje in de zon.
Van een dansje op een festival.
Van muziek, gezelligheid en mensen om hem heen.
John was iemand die altijd meeging.
Maakte niet uit waarheen.
Al sleepte ik hem winkel in, winkel uit… hij ging mee.
Dan stond hij buiten even een sigaretje te roken, want daarna gingen we “toch nog even een terrasje pakken.”
En ondertussen kon je uren luisteren naar zijn verhalen.
Over Suriname.
Over vroeger.
Over alles wat hij had meegemaakt.
Hij kon vertellen op zo’n manier dat je het gewoon voor je zag.
Maar wat John écht bijzonder maakte… was zijn hart.
Wat hield die man veel van de mensen om hem heen.
Van zijn jongens.
Joshua… zijn trots. Zijn alles.
Je zag het aan alles hoe gek hij op hem was.
En Rayan ook.
Voor John was dat gewoon zijn zoon. Punt.
Geen verschil. Geen “stief”.
Alleen liefde.
En zijn moeder… zijn koningin.
Hun band was iets bijzonders.
Onbreekbaar.
De liefde die hij voor haar voelde zat zo diep.
John zorgde voor iedereen.
Altijd.
Ook als hij zelf al zoveel droeg.
Hij stond voor ons klaar wanneer we hem nodig hadden.
Hij schreeuwde tegen me als ik weer eens met een stomme jongen praatte.
Hij zei altijd hoe mooi ik was.
Hoe goed ik was.
Hoe trots hij op me was toen ik mijn diploma haalde.
En ik hoor hem nog zeggen:
“Boyyyy, jouw toekomstige man gaat echt blij zijn met jou.”
Dat soort dingen vergeet je nooit meer.
En ja… wij konden ook botsen hoor.
John was koppig.
Ik ben koppig.
Dus geloof me, we konden flink mopperen op elkaar.
Maar vijf minuten later stond hij alweer te slijmen.
Want ja… hij had natuurlijk weer iets nodig.
Dat was John.
En ondanks zijn ziekte… ondanks alles wat moeilijker werd… bleef hij vechten.
Bleef hij scherp.
Bleef hij grappen maken.
Tot het allerlaatste moment.
Dat vind ik misschien nog wel het meest bijzonder.
Hoe iemand zó ziek kan zijn… en toch nog steeds anderen laat lachen.
Nog steeds liefde geeft.
Nog steeds John blijft.
We hebben gelukkig nog samen zijn 50ste verjaardag mogen vieren.
Met z’n allen.
En wat hebben we hem toen kunnen verrassen.
Dat moment neem ik voor altijd mee.
Eigenlijk waren het juist de simpele dingen die zo bijzonder waren met jou.
Niet groots.
Niet ingewikkeld.
John was er gewoon altijd.
En misschien ga ik dat nog wel het meeste missen.
Gewoon jou.
Dat je weer de deur uit liep en wij riepen:
“LOVE YOUUUU!”
En dat jij eerst gewoon doorliep alsof je ons niet hoorde…
Tot we nog harder gingen schreeuwen.
En dan kwam je toch terug.
Met dat lachje.
“Love youuuus.”
Wij zeiden elkaar altijd love you.
En dat zullen we altijd blijven doen.
En weet je John…
Als jij je weer helemaal mooi had gemaakt voor een feestje, zei ik altijd:
“Zoooo, waar gaan die mooie beentjes naartoe?”
En dan voelde jij je helemaal die meneer.
Ready voor je feestje.
Dus ik hoop echt…
Dat waar je nu bent…
De zon schijnt.
De muziek hard staat.
Er een drankje koud staat.
En dat jij daar weer loopt… met je mooie beentjes… klaar voor het volgende feestje.
Love you, John.
Voor altijd.
Op 16 juli 2026
om 13:46 getekend door:
M.e.l.i.s.s.a. .W.e.b.e.r.
Dit is niet ok
om 13:46 getekend door:
M.e.l.i.s.s.a. .W.e.b.e.r.
Rust zacht John🙏🏽
Veel te vroeg gegaan. Ik kon er helaas niet bij zijn afgelopen maandag, maar we hebben alleen maar goede herinneringen aan onze jeugd in Su... tot in Nederland. Blijf lachen!
Condoleances aan de familie.
Waka bun🙏🏽🤍
Veel te vroeg gegaan. Ik kon er helaas niet bij zijn afgelopen maandag, maar we hebben alleen maar goede herinneringen aan onze jeugd in Su... tot in Nederland. Blijf lachen!
Condoleances aan de familie.
Waka bun🙏🏽🤍
Op 16 juli 2026
om 13:46 getekend door:
A.l.a.i.n. .M.e.y.e.r.
Dit is niet ok
om 13:46 getekend door:
A.l.a.i.n. .M.e.y.e.r.
Ai boi neef John,na jaren kwamen we elkaar weer online tegen en we zouden in Delft afspreken zodat dat ook een andere herinnering zou krijgen dan aan ziek zijn... het zal even moeten wachten.. Brassa's aan alle familie daarboven.
Op 16 juli 2026
om 13:44 getekend door:
A.n.o.u.s.c.k.a. .V.a.n. .d.e.r. .K.u.y.p.
Dit is niet ok
om 13:44 getekend door:
A.n.o.u.s.c.k.a. .V.a.n. .d.e.r. .K.u.y.p.
Allerliefste John 🤍🕊️Wat een groot gemis voor al jouw vrienden en familie en voor ons. We gaan je warme stem en je levenslust missen. Ook al je goede adviezen. Zoals je altijd zei soso lobi van Ome John. Till we meet again gudu, rest easy. ♥️♥️♥️
Op 14 juli 2026
om 22:17 getekend door:
S.a.b.r.i.n.a. .S.i.m.o.n.s.
Dit is niet ok
om 22:17 getekend door:
S.a.b.r.i.n.a. .S.i.m.o.n.s.
Rust zacht John 🕊️. Wat een immens verlies. Heel veel sterkte en kracht toegewenst aan de gehele familie. Moge zijn ziel in vrede rusten🙏🏽
Op 14 juli 2026
om 17:34 getekend door:
R.a.q.u.e.l. .W.e.i.s.z.
Dit is niet ok
om 17:34 getekend door:
R.a.q.u.e.l. .W.e.i.s.z.
Lieve John, voor altijd in mijn hart. Tante Yvonne heel veel sterkte en kracht. Joshua heel veel sterkte en kracht. Alle andere familieleden ook veel sterkte kracht. Dierbaar zijn mijn herinneringen, voor altijd in mijn hart. Rust zacht. Liefs Jennifer en René ❤️🤍
Op 13 juli 2026
om 20:54 getekend door:
J.e.n.n.i.f.e.r. .e.n. .R.e.n.é.
Dit is niet ok
om 20:54 getekend door:
J.e.n.n.i.f.e.r. .e.n. .R.e.n.é.
Ik heb al een paar keer geprobeerd iets te schrijven maar elke stop ik omdat ik dan weet dat het echt is en ik stiekem nog steeds hoop dat het allemaal een slechte droom is…Rest Gently my soldier ❤️ I’m gonna miss you. Heel veel kracht toegewenst aan de familie en vrienden.
Op 13 juli 2026
om 17:12 getekend door:
M.e.r.c.e.d.e.s.
Dit is niet ok
om 17:12 getekend door:
M.e.r.c.e.d.e.s.
Mi lobi Nefo en jeugdvriend.Waka bung en always in my ❤️
Op 13 juli 2026
om 16:46 getekend door:
F.a.b.i.a.n.
Dit is niet ok
om 16:46 getekend door:
F.a.b.i.a.n.
Rust zacht lieve John, hope you will forever have that big smile on your face ♥️
Op 13 juli 2026
om 16:41 getekend door:
N.i.k.k.i. .D.o.r.n.
Dit is niet ok
om 16:41 getekend door:
N.i.k.k.i. .D.o.r.n.
John
Rust zacht!🙏🏻 👼
Mijn condoleances aan de familie & vrienden. Heel veel sterkte.
Rust zacht!🙏🏻 👼
Mijn condoleances aan de familie & vrienden. Heel veel sterkte.
Op 13 juli 2026
om 14:41 getekend door:
K.e.i.t.h. .K.a.r.s.o.
Dit is niet ok
om 14:41 getekend door:
K.e.i.t.h. .K.a.r.s.o.
Waka boeng 🙏🏻 👼
Mijn condoleances aan de familie & vrienden. Heel veel sterkte. Krakti en Lobi
Mijn condoleances aan de familie & vrienden. Heel veel sterkte. Krakti en Lobi
Op 13 juli 2026
om 14:24 getekend door:
J.a.i.m.e. .C.r.o.n.i.e.
Dit is niet ok
om 14:24 getekend door:
J.a.i.m.e. .C.r.o.n.i.e.
Aaaaj boi John. Wat een leegte ineens. We hebben de laatste tijd zoveel herinneringen aan onze schooltijd opgehaald met elkaar, ik ben daar super dankbaar voor. I’m gonna miss the phone calls and texts. Ze waren zo vanzelfsprekend, ik had er geen rekening mee gehouden dat je zo snel zou kunnen gaan. Rest in peace my friend, thanks for everything!!! See you at the crossroads 🤍
Op 13 juli 2026
om 13:43 getekend door:
L.a.T.o.y.a. .T.r.u.s.t.f.u.l.l.
Dit is niet ok
om 13:43 getekend door:
L.a.T.o.y.a. .T.r.u.s.t.f.u.l.l.
Lieve John,
Dank voor de mooie herinneringen, Fullhouze, festivals het was altijd lachen met jou!
Rust zacht..
Veel sterkte en kracht voor alle nabestaanden 🤍✨
Dank voor de mooie herinneringen, Fullhouze, festivals het was altijd lachen met jou!
Rust zacht..
Veel sterkte en kracht voor alle nabestaanden 🤍✨
Op 13 juli 2026
om 13:43 getekend door:
L.i.z. .C.a.r.o.l.i.n.a.
Dit is niet ok
om 13:43 getekend door:
L.i.z. .C.a.r.o.l.i.n.a.
Teman onze adem stopte ff toen we het nieuws hoorden. Een paar maanden geleden spraken we elkaar nog over hoe het met je ging. Je zei moeilijk en vroeg of we voor je wouden bidden. Nu ben je er niet meer. Wat een gemis. Zo vaak spraken we elkaar niet maar je had een plek in onze harten. Hoe je was als persoon en wat je voor ons betekende. Altijd die glimlach ook als dingen niet altijd goed gingen. Bedankt voor je aanwezigheid, de vele feestjes die we samen hebben meegemaakt en de gesprekken. Sterkte aan je familie en je zoon. Ik dacht echt dat komt wel weer goed met jou!
Maar helaas John. Ik ga je missen.
Maar helaas John. Ik ga je missen.
Op 13 juli 2026
om 13:27 getekend door:
J.a.c.k. .&. .C.h.r.i.s.t.e.l. .S.a.m.a.n.g.u.n.
Dit is niet ok
om 13:27 getekend door:
J.a.c.k. .&. .C.h.r.i.s.t.e.l. .S.a.m.a.n.g.u.n.
Mw.Yvonne Baal en familie, gecondoleerd met het heengaan van John. Heel veel sterkte toegewenst aan jullie allen.
Op 13 juli 2026
om 13:16 getekend door:
C.h.e.r.y.l. .D.j.a.j.a.d.i.
Dit is niet ok
om 13:16 getekend door:
C.h.e.r.y.l. .D.j.a.j.a.d.i.
Mi mati John, de zondagen op Badhoevedorp zullen mij voor altijd bij blijven. Het waren dagen waar ik altijd naar uitkeek. Samen met je op het voetbalveld hebben we zoveel leuke wedstrijden en momenten gehad. Na de wedstrijden liet je ons altijd lachen met je bluf en tories.
Je gaat gemist worden door velen, rust in vrede. Heel veel sterkte aan je moeder, zoon, de rest van de familie en goede vrienden. Soso Lobi John.
Je gaat gemist worden door velen, rust in vrede. Heel veel sterkte aan je moeder, zoon, de rest van de familie en goede vrienden. Soso Lobi John.
Op 13 juli 2026
om 12:45 getekend door:
N.e.i.l. .T.j.i.n. .A. .D.j.i.e.
Dit is niet ok
om 12:45 getekend door:
N.e.i.l. .T.j.i.n. .A. .D.j.i.e.
Dit register is aangemaakt door:
Tirzah Ashruf
op 8 juli 2026
en blijft zichtbaar tot:
8 september 2026
Contact met beheerder >
Tirzah Ashruf
op 8 juli 2026
en blijft zichtbaar tot:
8 september 2026
Contact met beheerder >
Contact met Tirzah Ashruf:
Een blijvende herinnering aan:
John Benjamin Raoefmohamed Ashruf
U kunt van dit register en de toegevoegde condoleances zelf een boekje maken en laten drukken. Meer info >Hou me op de hoogte
Wilt u op de hoogte gehouden worden als er nieuwe (nationale) registers geopend worden? Condoleance.nl biedt verschillende mogelijkheden om op de hoogte te blijven, zoals e-mail, Twitter en SMS.