Olaf Klaassen

Wij zagen al een poosje geen activiteit meer op internet als het gaat om "Kieken met Olaf" waar wij met hem in dat kader fantastische momenten hebben beleefd. Twee keer in een groep en één keer particulier. Wat een kennis had die man en laten we maar eerlijk zijn: wat een vriendelijke, sympathieke vogelaar. We hadden graag nog eens een tocht met hem meegemaakt. We ontdekten pas gisteren dat hij in mei j.l. is overleden. We zijn verslagen door dit enorme verlies. Het is weliswaar laat, maar we willen hierbij alle nabestaanden laten weten dat hij heel veel moois heeft achtergelaten. Wellicht een schrale troost. Vergeten kun je hem natuurlijk niet...

Geert Kalsbeek (mede namens mijn vrouw Mieke Hulscher) 

Aan de nabestaanden van Olaf,
Wat een onvoorstelbaar triest bericht dat Olaf er niet meer is. Ik herinner mij hem als een bijzonder zachtaardig mens. Ik kan alleen maar hopen dat het zijn naasten een heel klein beetje troost biedt dat zoveel mensen met warme gevoelens aan hem terugdenken.
Rob 

Bij het openslaan van de laatste Limosa zie ik tot mijn schok en ontzetting dat Olaf er niet meer is. Zo'n twintig jaar geleden hebben we heel plezierig samengewerkt, toen we vanuit Vogelbescherming het onderzoek aan blauwe kiek op de Wadden konden meefinancieren. Ik heb goede herinneringen aan de gesprekken en overleggen met Olaf, over de bevindingen van het onderzoek en de lotgevallen van onze gemeenschappelijke lievelingssoort. Olaf was altijd ontzettend vriendelijk, bedachtzaam - en tegelijk gepassioneerd voor zijn werk. Een zachtaardig type mens waarvan je denkt, daar zouden er meer van moeten zijn. Op de Landelijke Dagen spraken we elkaar meestal wel even. Wat een gemis, vooral natuurlijk voor naaste familie en vrienden. Heel veel sterkte gewenst. 

Ik hoorde net dat Olaf is overleden. Olaf schreef veel berichten van Grauwe Kiekendief op Nature Today en we hadden daarover altijd heel prettig contact. Het is een schok dat hij zo plotseling is overleden. Heel veel sterkte gewenst voor zijn familie en vrienden! 

Las pas net dat Olaf is overleden. Ik heb hem maar 2x ontmoet. Hij heeft me ontzettend geholpen met de slaapplaatstellingen (winterroesten) van ransuilen in Noord-Brabant. Een heel fijne en aardige man. Wat een verlies. Ik wens zijn familie en naasten heel veel sterkte en dat de mooie herinneringen aan hem het verdriet mogen verzachten.
Christien Hermsen. 

Hoorde door omstandigheden pas vanavond het zeer trieste bericht van het overlijden van Olaf.
Woorden schieten tekort.
Voor altijd rust Olaf….. 

Wat een verdrietig nieuws. De vogels vliegen door. Maar wij zullen je missen.
Veel sterkte voor vrienden en nabestaanden.

Rust zacht lieve Olaf. 

Wat een gemis! Ik miste hem deze week in de Rijnstrangen, juist hier. Maar ook op de Veluwe als straks de blauwe kieken weer terug zijn. We troffen elkaar geregeld in het veld i.v.m. de slaapplaatstellingen van die soort. Nu moeten we zonder hem verder... Het spijt me dat ik niet op zijn begrafenis kon zijn vanwege m'n verblijf op de Hondius. Ook aan die pelagische tocht op de Noordzee met hem koester ik goede herinneringen. Hij was van alle markten thuis. Rust zacht lieve beminnelijke man! 

Rust zacht Olaf.

In gedachten bij de nabestaanden. Veel sterkte gewenst. 

Verdriet en ongeloof: het overheerst bij mij nu Olaf er niet meer is. Onwerkelijk. Ik heb hem leren kennen op telpost Eltenberg maar vooral tijdens zijn onderzoek naar het voorkomen van Havik en Wespendief in het Bergherbos. Memorabel blijft het moment dat ik hem jaren geleden midden in het bos tegenkwam en we met elkaar aan de praat raakten. Het viel hem op dat hij zo weinig ruiveren van Haviken kon vinden. Ik gaf aan dat ik al jaren, ook als liefhebber van roofvogels, ruiveren in het Bergherbos verzamelde. Dus ook van Havik. "O, dat zal de reden dus zijn", was zijn antwoord. Terwijl ik ruiveren verzamelde omdat ik ze gewoon mooi vond, deed Olaf er veel meer mee. Hij kon op bais van ruiveren bepalen hoe oud een vogel was en of het al dan niet steeds om dezelfde vogel ging. Nadien heb ik al mijn gevonden ruiveren van een Havik in het Bergherbos aan Olaf gegeven. Ook het moment dat Olaf en ik onder een bezet Wespendievennest stonden, met in de directe nabijheid een dassenburcht, was heel bijzonder. Hij was daar ingetogen enthousiast over. Die ingetogenheid was typerend voor hem. Net zoals zijn vriendelijkheid, deskundigheid en beschaafdheid. Ik zal hem erg missen en wens de nabestaanden en iedereen die hem een warm hart toedragen heel veel sterkte toe. Olaf, rust in vrede. 

Poeh, wat een klap die de afgelopen weken meermaals per dag een dof gevoel oproept. Onwerkelijk, verdrietig...
Vooral de afgelopen najaren belden en appten we regelmatig over kieken en roofvogels die tp waren bij Dal van Deelen, de telpost waar ik in het najaar vertoef. Olaf kwam vaak even checken of er wat vloog ivm aanstaande excursies die hij zeer nauwgezet voorbereidde. We raakten regelmatig in gesprek over de stand van de wereld en onze plek daarin. Wederzijds begrip en herkenning... Door zijn oog voor detail, rust en kennis van zaken was het een lust om samen even in het veld te staan. Ik genoot er ontzettend van. Dat zal vanaf dit najaar niet meer gebeuren. Wat een gemis dat ik geen vragen meer kan stellen, geen haastelefoontjes meer kan plegen omdat er tijdens een excursie een rover op DvD zit en de geestverwant die je was er niet meer is. Heel veel sterkte aan eenieder die hem lief was... 

Beste nabestaanden van Olaf,

Denk ik aan Olaf, dan denk ik aan zijn mooie, markante ‘kop’ (vaak goed gebruind), zijn geïnteresseerde blik, zijn bedachtzame, weloverwogen vragen, zijn stimulans om nog meer en nog beter tellen. Slaap plaats tellen, natuurlijk. En er uiteraard over te publiceren.

Uit het voorgaande kunt u mijn relatie met Olaf opmaken: die van het vogels (op slaapplaatsen) tellen. We hadden regelmatig contact. Ik heb zelfs wel eens een presentatie van hem overgenomen, toen hij door omstandigheden verhinderd was. Olaf heeft me in de jaren ‘tien’ geholpen mijn data beter te analyseren. Ik ben hem daar tot op de dag van vandaag dankbaar voor.

Dat Olaf periodiek flinke mentale problemen had was me bekend. Toen ik enige tijd terug las dat Olaf redacteur van het blad Limosa was geworden interpreteerde ik dat als een signaal dat het (weer) beter met hem ging. Daar was ik oprecht blij om; voor hemzelf en ook voor zijn naasten.

Olaf heeft een worsteling doorgemaakt die hem tot een keuze gebracht heeft, die anderen nooit kunnen begrijpen. Dat moet voor jullie on-geloof-lijk moeilijk zijn (geweest). Ik wens jullie van harte toe dat jullie omringd worden door liefdevolle mensen en alle hulp en begeleiding kunnen krijgen om de positieve draad van jullie leven weer op te kunnen pakken. 

Heel veel sterkte voor zijn naasten en familie! 

Ontzettend zonde van een fijn, gepassioneerd persoon met veel betekenis voor de vogelwereld, gecondoleerd aan allen 

Olaf heeft jarenlang broedvogels geteld in de Rijnstrangen en heeft daarbij een zeer waardevolle bijdrage geleverd aan het in kaart brengen van de broedvogels van het gebied over de jaren heen. Staatsbosbeheer is hem daar zeer dankbaar voor. Namens het team Rivierengebied-Oost van Staatsbosbeheer heel veel sterkte aan zijn familie, vrienden en (oud)collega’s. 

Ik schrik hiervan en zit eigenlijk vol vragen en gevoel van onrecht.

Heel veel sterkte voor zijn naasten. 

Dit is echt schrikken… Ik ken hem als een fantastische gids, bevlogen vogelaar en geweldig mens.
Na een prachtreis in de Extremadura, zijn we ook in Nederland gaan kieken met Olaf. Niet alleen om de vogels die we samen met hem zagen, maar ook omdat het zo fijn was om met hem op stap te zijn: leerzaam en gezellig. Ik ga hem missen!
Ik wens iedereen veel sterkte, vooral zijn familie en naaste vrienden 

Wat een schokkend nieuws! Deelname en troost voor Olafs dierbaren. Daarbij denk ik ook aan de vogels die met zijn heengaan een hartstochtelijke beschermer verliezen. Hopelijk zijn er in Olafs hiernamaals heel veel vogels!
Gerard Ouweneel 

Overvallen van verdriet door het treurige nieuws . Olaf was meer als een ‘gids’. zo betrokken, warm, super aardig en ongelooflijk enthousiast. Zeker als we iets ‘heel’ bijzonders spotten. We gaan de privé excursies met hem ongelooflijk missen en bewaren de mooie herinneringen aan alle keren dat we met hem op pad zijn geweest. Zaterdag gaan we (helaas zonder Olaf) naar Ameland en zullen bij iedere vogel aan hem denken. Veel sterkte voor alle naasten. 

Enorm geschokt door het overlijden van Olaf! Olaf was zo'n geweldige gids, het was altijd een groot plezier om met hem op excursie te gaan. Een heel goede vogelaar, maar vooral ook een heel vriendelijk en sociaal man.
Ik zal hem heel erg missen.
Veel sterkte voor de nabestaanden en vrienden.