Olaf Klaassen

Rust zacht Olaf.

In gedachten bij de nabestaanden. Veel sterkte gewenst. 

Verdriet en ongeloof: het overheerst bij mij nu Olaf er niet meer is. Onwerkelijk. Ik heb hem leren kennen op telpost Eltenberg maar vooral tijdens zijn onderzoek naar het voorkomen van Havik en Wespendief in het Bergherbos. Memorabel blijft het moment dat ik hem jaren geleden midden in het bos tegenkwam en we met elkaar aan de praat raakten. Het viel hem op dat hij zo weinig ruiveren van Haviken kon vinden. Ik gaf aan dat ik al jaren, ook als liefhebber van roofvogels, ruiveren in het Bergherbos verzamelde. Dus ook van Havik. "O, dat zal de reden dus zijn", was zijn antwoord. Terwijl ik ruiveren verzamelde omdat ik ze gewoon mooi vond, deed Olaf er veel meer mee. Hij kon op bais van ruiveren bepalen hoe oud een vogel was en of het al dan niet steeds om dezelfde vogel ging. Nadien heb ik al mijn gevonden ruiveren van een Havik in het Bergherbos aan Olaf gegeven. Ook het moment dat Olaf en ik onder een bezet Wespendievennest stonden, met in de directe nabijheid een dassenburcht, was heel bijzonder. Hij was daar ingetogen enthousiast over. Die ingetogenheid was typerend voor hem. Net zoals zijn vriendelijkheid, deskundigheid en beschaafdheid. Ik zal hem erg missen en wens de nabestaanden en iedereen die hem een warm hart toedragen heel veel sterkte toe. Olaf, rust in vrede. 

Poeh, wat een klap die de afgelopen weken meermaals per dag een dof gevoel oproept. Onwerkelijk, verdrietig...
Vooral de afgelopen najaren belden en appten we regelmatig over kieken en roofvogels die tp waren bij Dal van Deelen, de telpost waar ik in het najaar vertoef. Olaf kwam vaak even checken of er wat vloog ivm aanstaande excursies die hij zeer nauwgezet voorbereidde. We raakten regelmatig in gesprek over de stand van de wereld en onze plek daarin. Wederzijds begrip en herkenning... Door zijn oog voor detail, rust en kennis van zaken was het een lust om samen even in het veld te staan. Ik genoot er ontzettend van. Dat zal vanaf dit najaar niet meer gebeuren. Wat een gemis dat ik geen vragen meer kan stellen, geen haastelefoontjes meer kan plegen omdat er tijdens een excursie een rover op DvD zit en de geestverwant die je was er niet meer is. Heel veel sterkte aan eenieder die hem lief was... 

Beste nabestaanden van Olaf,

Denk ik aan Olaf, dan denk ik aan zijn mooie, markante ‘kop’ (vaak goed gebruind), zijn geïnteresseerde blik, zijn bedachtzame, weloverwogen vragen, zijn stimulans om nog meer en nog beter tellen. Slaap plaats tellen, natuurlijk. En er uiteraard over te publiceren.

Uit het voorgaande kunt u mijn relatie met Olaf opmaken: die van het vogels (op slaapplaatsen) tellen. We hadden regelmatig contact. Ik heb zelfs wel eens een presentatie van hem overgenomen, toen hij door omstandigheden verhinderd was. Olaf heeft me in de jaren ‘tien’ geholpen mijn data beter te analyseren. Ik ben hem daar tot op de dag van vandaag dankbaar voor.

Dat Olaf periodiek flinke mentale problemen had was me bekend. Toen ik enige tijd terug las dat Olaf redacteur van het blad Limosa was geworden interpreteerde ik dat als een signaal dat het (weer) beter met hem ging. Daar was ik oprecht blij om; voor hemzelf en ook voor zijn naasten.

Olaf heeft een worsteling doorgemaakt die hem tot een keuze gebracht heeft, die anderen nooit kunnen begrijpen. Dat moet voor jullie on-geloof-lijk moeilijk zijn (geweest). Ik wens jullie van harte toe dat jullie omringd worden door liefdevolle mensen en alle hulp en begeleiding kunnen krijgen om de positieve draad van jullie leven weer op te kunnen pakken. 

Heel veel sterkte voor zijn naasten en familie! 

Ontzettend zonde van een fijn, gepassioneerd persoon met veel betekenis voor de vogelwereld, gecondoleerd aan allen 

Olaf heeft jarenlang broedvogels geteld in de Rijnstrangen en heeft daarbij een zeer waardevolle bijdrage geleverd aan het in kaart brengen van de broedvogels van het gebied over de jaren heen. Staatsbosbeheer is hem daar zeer dankbaar voor. Namens het team Rivierengebied-Oost van Staatsbosbeheer heel veel sterkte aan zijn familie, vrienden en (oud)collega’s. 

Ik schrik hiervan en zit eigenlijk vol vragen en gevoel van onrecht.

Heel veel sterkte voor zijn naasten. 

Dit is echt schrikken… Ik ken hem als een fantastische gids, bevlogen vogelaar en geweldig mens.
Na een prachtreis in de Extremadura, zijn we ook in Nederland gaan kieken met Olaf. Niet alleen om de vogels die we samen met hem zagen, maar ook omdat het zo fijn was om met hem op stap te zijn: leerzaam en gezellig. Ik ga hem missen!
Ik wens iedereen veel sterkte, vooral zijn familie en naaste vrienden 

Wat een schokkend nieuws! Deelname en troost voor Olafs dierbaren. Daarbij denk ik ook aan de vogels die met zijn heengaan een hartstochtelijke beschermer verliezen. Hopelijk zijn er in Olafs hiernamaals heel veel vogels!
Gerard Ouweneel 

Overvallen van verdriet door het treurige nieuws . Olaf was meer als een ‘gids’. zo betrokken, warm, super aardig en ongelooflijk enthousiast. Zeker als we iets ‘heel’ bijzonders spotten. We gaan de privé excursies met hem ongelooflijk missen en bewaren de mooie herinneringen aan alle keren dat we met hem op pad zijn geweest. Zaterdag gaan we (helaas zonder Olaf) naar Ameland en zullen bij iedere vogel aan hem denken. Veel sterkte voor alle naasten. 

Enorm geschokt door het overlijden van Olaf! Olaf was zo'n geweldige gids, het was altijd een groot plezier om met hem op excursie te gaan. Een heel goede vogelaar, maar vooral ook een heel vriendelijk en sociaal man.
Ik zal hem heel erg missen.
Veel sterkte voor de nabestaanden en vrienden. 

De enkele keren dat ik Olaf heb mogen ontmoeten en spreken, werd ik geraakt door zijn bevlogen manier van praten. Veel voor de medemens over hebben en die deelgenoot maken van zijn kennis en enthousiasme en dat in alle bescheidenheid.
Een mooi en fijn mens is overleden. Ik wens de nabestaanden kracht om dit verlies en gemis te dragen. 

Ontdaan van het nieuws dat mij zojuist bereikte vond ik dit register.

Olaf was bijzonder en ik had nog op vele van zijn excursies mee willen gaan.

Rust zacht, terug in de natuur.

Heel veel sterkte aan famillie en nabestaanden. 

Het overlijden van Olaf doet schrikken en verbazen. De tochten die we met hem maakten, openden onze ogen voor de schoonheid van de natuur. Mede door zijn verwondering was elke vogel een cadeau en zijn blijdschap om te delen was een heel mooie verpakking van dat cadeau. Dubbele blijdschap. Verbazing omdat Olaf de indruk maakte dicht bij de natuur en zichzelf te blijven en daardoor ook minder vanzelfsprekende keuzes in zijn leven durfde te maken. Het lijkt erop dat hij dit ook nu heeft gedaan. Graag had ik hem en zijn naasten een andere en langere weg gegund. Sterkte.
Mart & Mayke 

Een paar nachtjes slecht geslapen na het onthutsende nieuws,over de altijd zo bij de natuur betrokken Olaf. Veel sterkte voor al zijn naasten! 

Diep geschokt en vol ongeloof las ik over het overlijden van Olaf. Heb altijd enorm genoten van onze privé excursies.Zijn enorme kennis en vooral de liefdevolle aandacht voor de natuur vond ik geweldig.Onze uitstapjes: leermomenten, goede gesprekken,enthousiast en met veel bewondering genieten,veel aandacht voor mij in de vorm van een stoeltje, een 'bonusvogel'. Altijd de vraag 'heb je nog extra tijd'? Nooit verwacht dat we geen tijd meer zouden krijgen voor meer bijzondere momenten. Enorme dank voor alles Olaf, Carolien en de kinderen wens ik ontzettend veel sterkte de komende tijd. 

Wat een triest bericht dat Olaf niet meer onder ons is. Wij (Cora en ik) hebben vele malen excursies gevolgd met Olaf. Vooral in zijn eigen omgeving wist hij ieder spotplekje te vinden. We gingen altijd met plezier met hem “ kieken”, niet alleen vanwege zijn vogelkennis en goed gehoor, maar vooral omdat hij een aangenaam sociaal persoon was, die een bindende factor was in een groep. Zijn bekende kopje koffie of thee met een lekkere koek hoorde altijd bij het pauzemoment. Bijzonder was ook de vogelreis naar Extremadura in 2024. Samen met Martijn lieten ze ons mooie en bijzondere vogels zien in dit Spaanse gebied. Onze laatste excursie met hem in december startte vooral in een mistige sfeer. Later toen dit wegtrok, hebben we nog fijne waarnemingen gedaan. We eindigden op de rustplek van de blauwe kiekendief. Nu Olaf ook zijn rustplek heeft gevonden, komen er helaas geen excursies meer met hem. Dit, maar vooral jou gaan we heel erg missen. Sterkte voor ale nabestaanden. Pieter Linders 

Beste Olaf,
Wát een gevecht moet jij gehad hebben om deze beslissing te kunnen/moeten nemen. Ik hoop dat jij nu je rust gevonden hebt en dat jouw naasten dit grote verlies een plekje kunnen gaan geven.
Ik heb van jouw fijne persoonlijkheid, jouw rust, enthousiasme en enorme vogelkennis mogen genieten tijdens onze vogelreservaat vorig jaar in Extramadura, daarna hebben we nog een excursie met jou mogen meemaken en er stond er nog 1 in de planning...
Niet te bevatten dat je nu niet meer onder ons bent.
Ik wens jouw familie, vrienden en collega's heel veel sterkte.
Angelique 

Jaren geleden begeleidde ik samen met Olaf een excursie in de Oostvaardersplassen. Ik was niet alleen onder de indruk van zijn onuitputtelijke vogelkennis, maar vooral ook over zijn omgang met andere mensen. Zo vol liefde en respect.

Ik wens iedereen die hem kende, van dichtbij of van wat verder af, heel veel sterkte met dit verlies en steun aan elkaar!