Marian van der Sterren

Het was een warme zomer dag, om precies te zijn 17 juli 2008, in Zuid-Frankrijk toen Mw. vd Sterren in alle rust uit de trein stapte, en in mijn leven. Ze was een dag verlaat en wij, de wandelgroep, stonden haar op te wachten om een huttentrektocht te gaan maken door de Pyreneeën. Er was meteen een klik als Brabanders onder elkaar. Op deze reis zat ook een hele leuke man, wat later mijn vriend zou worden, want Marian had dit al eerder door dan wijzelf, en ons min of meer gekoppeld. Marian en ik hebben altijd contact gehouden en gingen regelmatig wandeltochten maken. Dit jaar zouden we samen naar Ijsland gaan, maar daar kan het helaas niet meer van komen. Ze heeft een ander pad gekozen.
Mijn vriend is helaas ook te jong gestorven, maar ik weet nog dat Marian me eens tot troost een gedicht stuurde over passenten in je leven. Sommigen blijven wat langer en anderen maar even, maar allen dragen ze iets bij. In dit kader wil ik me Marian herinneren. Marian, ik ga je ontzettend missen, maar dankbaar voor de mooie herinneringen, goede gesprekken en Brabantse humor.
Heel veel sterkte en liefs oor de familie toegewenst. 

Gecondoleerd met het overlijden van Marian. Ik heb haar alleen gekend toen ze jong was. We waren nicht en neef, ze was in mijn herinnering opgewekt, vriendelijk. Sterkte, Marijn Slegers. 

Lieve Marian, lieve familie, wt vreselijk dat jij zo jong bent overleden. Gecondoleerd!! De laatste jaren denk ik regelmatig trug aan Marian. Ik ben v Tilburg naar Udenhout komen wonen en als we id buurt rondrijden komen we wel ns langs Nieuwkuijk. Ik herinner me dan v haar vertellen de Ster, ben er nooit geweest, maar is kennelijk altijd heel erg bekend geweest id omgeving. En dacht dan: hoe zou t met Marian gaan...? Nu lees ik vandaag in Brab.Dagblad dat ze plotseling overleden is. Ze was v mijn leeftijd en we zaten samen id klas op HAVO Maris Stella in Dongen. En ook op kostschool op de Hoge Ham geloof ik. Marian was aardig, grappig, dromerig, sociaal. Tis moeilijk om zo onverwachts nog wt meer herinneringen over haar te
hebben, we waren 12, 13, 14...en da's erg lang geleden...ms op n later moment nog of als ik foto's trug ga kijken. Ik wens jullie veel sterkte 

Gecondoleerd met het overlijden van Marian.

Op het KW1C heb ik met Marian mogen werken als leerkrachtcoach.
Ik vond haar een heel mooi mens met humor, oog voor de docenten en studenten en zonder oordeel. We hebben veel met elkaar gelachen en het wende als Marian een afspraak vergat of appte "waar hadden we ook al weer afgesproken?" Heel veel sterkte met het om leren gaan met dit enorme verlies. 

Lieve familie,
Met verdriet hebben wij kennis genomen van het overlijden van Marian. Jaren geleden was ik aan het werk bij Hotel Asteria in Venray waar ik Marian heb leren kennen. Wat een geweldig warm lief mens! Met alleen fijne herinneringen kan ik terugdenken aan het contact wat ik daar met Marian gehad heb. Het is voor mij dan ook niet te vatten dat Marian er niet meer is.

Ik wens alle vrienden en familie dan ook enorm veel sterkte en kracht toe. 

Marian en ik waren collega's bij Océ in de 80er jaren. Na mijn vetrek in 1989 enigszins uit het oog verloren, maar via Gerrit Saris en Jack van den Dungen, was er toch een soort mini reunie ontstaan. Regelmatig wat borrelen en eten in Den Bosch herinneringen ophalen en lachen...heel veel lachen. Marian was lief en betrokken, en de bijeenkomsten waren altijd leuk en gezellig...
Rust zacht mooi mens... 

Lieve familie,

Ik heb Marian gekend als mijn collega bij Océ, zij was een vrolijke collega en met veel humor.

Sterkte toegewenst!

Ellen van Wel-Hartman
(collega Océ-Nederland) 

Lieve familie,

Vandaag, woensdag 4 februari, las ik in het Brabants Dagblad een overlijdensadvertentie van Marian van der Sterren uit Nieuwkuijk van haar tennisteam. Ik dacht meteen: toch niet ‘onze’ Marian van der Sterren? Maar al snel bleek dat zij het was. Wat een schok. Marian was indertijd een nieuwe collega bij ons team Marketing en Communicatie van het Koning Willem I College en ik mocht haar mentor zijn. Zelden heb ik iemand gezien die zo sprankelend, vrolijk en gemotiveerd was. Ikzelf heb ook veel van haar geleerd. Ik ga haar missen en ik weet dat dat ook geldt voor de collega’s die met haar hebben samengewerkt. Sterkte bij dit grote verlies. 

Beste nabestaanden,

Heel veel sterkte met dit enorme verlies. Ik heb Marian niet zo heel lang gekend maar ze heeft op mij indruk gemaakt als een stoere en lieve vrouw. Als 'wandelmaatje' ga ik haar missen.

Groeten, Wendy 

Lieve familie,

Gecondoleerd met het overlijden van Marian.

Voor mij was zij een uitzonderlijk fijne collega: warm,
betrokken en een uitstekende lerarenopleider en onderwijsprofessional.
Haar frisse ideeën over pedagogiek gaven ons team nieuwe inspiratie en met haar rustige vastberadenheid
wist zij plannen om te zetten in daden die er écht toe deden.
Een van haar belangrijkste projecten was het project Me, Myself & I.
Zij heeft dit project met zoveel toewijding, zorg en liefde uitgevoerd, waardoor studenten zich echt gezien, gehoord en gesteund voelden.

Nadat Marian afscheid van het Koning Willem I College had genomen bleek zij altijd bereid om, in geval van nood, als examinator/assessor van onze lerarenopleiding in te springen.

Maar ik zal me Marian vooral blijven herinneren als een prachtig mens!

Ik wens jullie veel kracht, liefde en steun in deze moeilijke tijd.

Met vriendelijke groeten,
Josée Bours
(collega van Marian op het Koning Willem I College) 

Gecondoleerd met het overlijden van Marian. Wij wensen jullie als familie heel veel sterkte toe.

Wij hebben Marian leren kennen in Residentie Molenwijck. Wat was zij een warme en lieve vrouw.

Altijd zo oprecht en geïnteresseerd in de medemens. Zo vol lieve en goede zorgen voor haar ouders en daarna voor haar moeder.

Wat moet het gemis groot zijn voor jullie. Weet dat wij aan jullie denken. 

Beste familie,
Ik wens jullie heel veel sterkte met dit groot verlies .
ze was een zorgzaam persoon voor haar vader en moeder en vast voor meer mensen. Ik ken haar vanuit molenwijck eerst toen ik in de facilitaire dienst zat en bij haar ouders werkte . Later in de zorg toen ik mijn diploma's had gehaald. Er wordt volop gedacht aan haar hier in molenwijck. 

Lieve Marian,

Met de KVO-Nieuwkuijk waren we pas goed en wel op gang. Vele excursies en uitstapjes stonden op stapel en veel onderwerpen stonden nog op de agenda om te belichten en vooral te bediscussiëren. We kenden elkaar sinds onze jeugd, we kruisten elkaar op vele wegen en deelden vele interesses en uitdagingen.
Donderdagochtend appten we nog: 'Het glas is halfvol'. In de middag zat er nauwelijks nog een bodempje in en in de avond en nacht droogde alles helemaal op...

Bedankt voor wie je was Marian, een mooi, betrokken en compleet mens waarvan je er niet zoveel tegen komt. John, Mickey, Jeremy veel sterkte met het gemis van deze bijzondere Partner, Moeder en Oma. Wat blijft zijn de vele mooie herinneringen aan Marian, ook voor mij 

lieve familie van Marian, Wat was dit schrikken toen ik dit nieuws te horen kreeg. Ik ken Marian vanuit Molenwijck. Als een lief vooral zorgzaam persoon. Ik heb er geen woorden voor. Leef erg met jullie mee. Met vriendelijke groet, Rita 

Lieve familie en vrienden,

Ik ken Marian van Residentie Molenwijck, waar haar ouders hebben gewoond.
Ze was samen met de andere kinderen altijd heel betrokken bij het gezin wat veel liefde uitstraalde.
Wat een verschrikkelijk bericht dat nu ook Marian is overleden.
Ik wens jullie allemaal veel sterkte voor nu en in de toekomst. 

Beste familie,
veel kan ik niet over Marian vertellen. Maar een ding weet ik, Marian hield van haar moeder en was altijd voor haar. 

Op 23 januari 2026 overleed Marian van der Sterren, taalcoach voor mensen uit Oekraïne. Geheel onverwacht, niemand had het aan zien komen. Marian zelf ook niet.
Vanaf het allereerste begin was zij betrokken bij de taallessen aan de mensen, die voor de oorlog waren gevlucht. Ze droeg hen een warm hart toe. Als docent Nederlands was ze belangrijk, had ze veel toegevoegde waarde. Ze had ook oog voor de mens achter de vluchteling, een warme belangstelling legde ze aan de dag. Al snel was ze niet alleen betrokken bij de wekelijkse lessen, maar ging ze ook met jongeren aan het werk. Tieners die extra snelheid moesten maken om aan te kunnen sluiten bij het onderwijs in Nederland en jong volwassenen die de Nederlandse taal moesten beheersen voor hun werk vonden in Marian een top privé-docent. Marian bereidde haar lessen zorgvuldig voor en droeg in belangrijke mate bij aan het echt integreren van jongeren in onze samenleving. Een reactie van een van de jong volwassenen op het overlijden van Marian: “Ze heeft zoveel voor me betekend, ze zal voor altijd een plekje in mijn hart hebben”.
Dat Marian de vluchtelingen een warm hart toedroeg, blijkt ook uit wat er gebeurde tijdens haar afscheidsdienst op 31 januari in Nieuwkuijk. Er was aan het eind van de dienst de mogelijkheid te doneren voor Vluchtelingenwerk, in haar geest hebben veel mensen dit gedaan. "Marian, een van de plannen die je nog had was “de wereld een beetje mooier maken”. Door je werk voor vluchtelingenwerk heb je dat voor veel mensen waar gemaakt! Dank daarvoor. Je leeft voort in hun en onze herinnering".
Je collega - vrijwilligers. 

Beste familie,

Ik heb Marianne in 2024 leren kennen in de wandelgroep van SNP Natuurreizen. Het ging om de Alpen Etappe 1. Een heerlijke wandelweek.
Na die wandelweek hebben we met meerdere mensen, waaronder ook Marianne, van die reis regelmatig wandelingen in Nederland gemaakt.
Ik ken Marianne als een warme, betrokken en gezellige vrouw, vol energie en levenlust.
Het is voor mij onvoorstelbaar dat ze er plotseling niet meer is. Ik ben enorm geschrokken en wens de familie en andere betrokkenen erg veel sterkte in de komende moeilijke periode. 

Ik heb warme herinneringen aan Marianne uit de tijd dat ik samen met haar in het bestuur van de tennisvereniging zat. Een lief mens waarmee het fijn samenwerken was. 

Lieve Marian,
Tonnie zegt tegen mij, Joost morgen ben ik er niet want ik moet invallen voor Marjan. Ik zeg leuk voor je.
Ja maar voor Marjan niet zo. Ze ligt in het ziekenhuis ,en heeft het heel benauwd En na mijn opmerking van ben je nu al thuis kreeg ik te horen Ja John ging meteen naar het ziekenhuis want het gaat nog helemaal niet goed met Marian.
En Hoe bizar kan het zijn dat we gisteren al afscheid van je hebben moeten nemen. Tonnie en Marian hadden veel meer contact met elkaar als ik, maar ik draagde je wel altijd een warm hart toe.dat lag ook aan je manier van omgaan met elkaar. Maar na de afscheidsbrieven die gisteren zijn voorgelezen ben ik je nog meer gaan waarderen daarin kwam nog meer tot uitdrukking van hoe je je inzette voor alles en iedereen .Je liep er niet me te koop maar deed het wel
Lieve Marjan, Ik heb genoten van de dagen die we met elkaar door hebben gebracht, en van onze etentjes over en weer. Altijd had je belangstelling voor bijna alles
als we tussen een paar gerechtjes door wandelde naar mijn groente tuin en ik je liet zien waar alles groeide en bloeide van waar ik mee kookte zag ik dat je ook daar van genoot.

Lieve Marjan, terugkijkend op een warme vriendschap gaan Tonnie en ik je missen ,en als er een hemel is, weet ik zeker dat jij daar nu bent.