Meino  Zandwijk

Meino Zandwijk

9 mei 1959 - 8 juni 2021

we laten je stevig los
maar houden je altijd vast

in ons hoofd
in ons hart
in honderd herinneringen
dichtbij
blijf jij

iemand als jij
kan niet gaan
zo iemand blijft
je altijd bij

Een plek om de herinneringen van ons maatje, onze geweldige man, vader, opa, (schoon)zoon, broer, zwager, collega en vriend te delen.
Condoleance toevoegen X sluiten
Uw naam:

Uw email (wordt niet gepubliceerd):


Gedenktekst:
 annuleren
Wilt u een SMS ontvangen direct als er een nieuw nationaal register geopend wordt? Stuur dan CONDO AAN naar 3010

We versturen nooit meer dan 5 berichten per week. Deze abonnementsdienst kost 25 cent per ontvangen bericht. U kunt zich afmelden door CONDO STOP te sms-en naar 3010.
        1 t/m 20 van 154        Volgende >
Lieve Meino, dit zei ik tegen jou, Nicoline en de kinderen op het afscheid op 14 juni, nadat Edwin zijn lieve mooie woorden had gesproken. Warme zoen aan allen, en stille knuffel,
Mark, Xxx

---

Lieve mensen,
Lieve Nicoline, lieve kinderen en kleinkinderen, familie en vrienden,

Lieve mooie Meino,

Dit was de tweede keer dat ik Eds verhaal over zijn vriendschap met Meino hoorde. De eerste keer was vorige week, daags nadat Meino ons had verlaten, toen we met een aantal van zijn Soester vrienden samenkwamen om onze grote verslagenheid met elkaar te delen, en troost bij elkaar te vinden. In de geest uiteraard van Meino, dus mét “wijntje”. Het was een zomers aanvoelende avond, en we zaten in de tuin bij Dick en Jet, onder de veranda. Vincent en Dick zaten “hoog”, aan de grote tafel waarop ook de wijnflessen stonden, en Marc Janssen, Emil, Onno, Ed & ik zaten in de loungebanken, met Bart via de telefoon virtueel tussen ons in, rondom het lage tafeltje waarop lekkere hapjes waren uitgestald. Samen waren we, en gehugged werd er, meermaals en hard ook.

Meino zelf kon ook ieder moment binnenlopen, zo voelde het, als iets totaal vanzelfsprekends. Hij hóórde daar ook bij te zijn. En eigenlijk wás hij er ook bij, de hele tijd; we konden zijn rake cynisch onderkoelde humoristische terzijdes gewoon hóren, die dan natuurlijk meestal ten koste van iemand gingen en dan het liefst óók ten koste van zichzelf, want hij was immers de meester van de zelfspot. En ook zijn stem, die een beetje lijkt op die van Grover van Sesamstraat die Thomas Acda nadoet, en zijn aanstekelijke hinnikende gegrinnik hingen vertrouwd in de lucht.

En trouwens: als Jezus Christus daags na zijn overlijden kan herrijzen om zo links en rechts nog wat wijn te drinken en brood te breken met z’n vrienden, dan zou dat hém toch zeker ook moeten lukken. Meino zou bij het horen van die vergelijking direct instemmend hebben geknikt. Kortom, Meino kon elk moment de tuin in komen lopen, met de hond als excuus. Wijntje?

Het werd een late, fijne avond, met brokken in kelen, klompen in magen, en tranen over wangen over het maar niet te bevatten volstrekt oneerlijke verlies van onze zo heel erg lieve vriend. Maar er werd daarnaast vooral ook heel veel gelachen om alle geweldige herinneringen die we allemaal aan Meino hebben.

Met ingehouden adem en met natte ogen luisterden we als eerste naar de mooie Meino zo raak typerende woorden die uit Eds hart kwamen, en die hij net met u deelde. We herkenden alles. Apetrots op zijn kinderen en stapelgek op zijn Nicoline, Meino de bijelkaarbrenger en verbinder, de verhalenverteller, Meino de lieve verzorgende vriend die altijd voor je klaar stond, begaan met alles en met iedereen. Allemaal zijn we op die manier, op onze eigen wijze, aangeraakt en in het hart getroffen door Meino.
Iemand riep vervolgens: “Maar we gaan niet alleen janken maandag hoor, dat zou ‘ie ons nooit vergeven.” En toen kwamen ze hoor: de anekdotes, ontelbare “Weetjenogjes” en “Godwathebbenwegelachens” buitelden over elkaar heen, de een nog grappiger dan de ander, en onze tranen van verdriet vermengden zich met die van het lachen, soms bevrijdend hard.

Zoals over die keer dat hij, met Dick en Vincent op weg naar wintersport, van tevoren vast de binnenruit van z’n auto had schoongemaakt. Leek ‘m handig. Dat is het ook, Meino, maar niet met WC-eend… Door de strepen op de ruit werd het zicht bij tegenlicht één grote waas, met als gevolg dat de mannen door het langzaam en voorzichtig rijden veel later aankwamen dan de rest. Zoiets was dan natuurlijk nooit zíjn schuld. Ook niet die keer dat Dick reed en Meino’s enige taak was de richting te wijzen. De door Meino bedachte ‘snellere route’ bleek aan het einde van de rit helemaal afgesloten, er moest worden omgekeerd. Toen we belden waar ze nou toch in godsnaam bleven, nam Meino op en sprak de inmiddels gevleugelde woorden: “Nou Dick, zeg het zelf maar…”.

Die heerlijke humor was er altijd. De underdog spelen door jezelf ad absurdum te overdrijven, jezelf niet al te serieus nemen door net te doen of je jezelf óverserieus neemt. En dan altijd die grinnik erbij. Zo was op terrasjes bijvoorbeeld volgens hem zogenaamd altijd meteen duidelijk dat de serveerster hem natuurlijk weer zat te versieren, dus was het goed het arme meisje maar meteen heel duidelijk te maken dat hij getrouwd was, zodat meer dan de ‘friend-zone’ er absoluut niet in zat.

Of die keer dat hij in zijn tuin, die overigens altijd perféct op orde was, heel stellig aanwees waar Dick de schep in de grond moest steken om het gat te graven waarin de vlaggenmast moest komen. Met één ferme steek ging de internetkabel aan gort, tot grote frustratie van met name Marlot die juist bezig was met iets voor school en haar beeldscherm op zwart zag gaan.

Of die keer op wintersport dat Meino de voltallige crew van het televisieprogramma SnowMagazine dat bij ons in hetzelfde hotel bivakkeerde, wijs maakte dat één van ons ook in “de entertainment business” werkzaam was. Opeens erg geïnteresseerd vroeg men wie dat dan was, en waarvan hij dan bekend was. Waarop Meino naar Ed wees en fluisterde: “Hij daar. Acteur in de adult entertainment industrie”. Ed is laatst nog iemand van dat programma tegengekomen. Die dacht nog steeds dat ‘ie porno-acteur was…

Zo heeft ieder van ons wel een paar verhalen. We kunnen uren vullen met hele warme dierbare herinneringen aan fijne vakanties, vele lange lunches, eveneens lange borrels, of - liefst niet zo heel erg lange - wandelingen met onze grote lieve bourgondische vriend Meino. Altijd die heerlijke gesprekken, nooit kort, altijd bevlogen en maatschappelijk-sociaal bewust en geëngageerd, maar soms ook gewoon heerlijk gezellig stom slap ouwehoerend over bijvoorbeeld voetbal, nou ja voetbal, Feijenoord. De lieve beschouwer en gever van goede raad (ook wel eens gevraagd), onze nestor, pater familias, áltijd dat blije hoofd erbij boven die blauwe trui, soms onnavolgbaar, en af en toe aan het eind van de avond ook een tikkeltje onverstaanbaar.

En dan nu zomaar ineens weg. Zonder gedag te zeggen, zonder laatste woord, zonder toost. Iemand heeft een verschrikkelijke fout gemaakt, het was niet jouw tijd om te gaan, er zat nog zóveel leven, liefde en vriendschap in jou…

Tegelijkertijd laat je ook heel veel moois achter, lieve vriend, je hebt ons zo veel gegeven. Meino, ónze Meino, vriend van alle mensen en natuur, vriend van ondernemers, de man die zijn intuïtie volgt en gewoon wil gáán, altijd het grote holistische plaatje tekent, verbanden legt, kansen ziet, van groei en transities, de directiefluisteraar. Maar boven alles was, ís hij onze vriend.

We gaan je missen, vriend. We gaan op je drinken en houden je heel dicht bij ons. We nemen je in ons hart, onze gedachten, onze gesprekken en ons lachen mee naar huis en overal naar toe.
Zo blijf je voor ons alsnog voor altijd levend.

Kus 
Op 29 augustus 2021
om 12:21 getekend door:
M.a.r.k. .v.a.n. .G.a.r.d.i.n.g.e.n.
Dit is niet ok
Meino veel te vroeg ben je weggerukt uit leven. Je had nog zoveel plannen en ideeën. Je had nog zoveel moois samen met anderen tot stand kunnen brengen. Het mocht helaas niet zo zijn. Je bent en was een inspirerend mens. Ik heb het eea van je geleerd en dat draag ik mee. Veel sterkte voor allen die jou dierbaar zijn. Fijn dat ik tegen ben gekomen in dit leven. 
Op 13 augustus 2021
om 17:26 getekend door:
H.a.n.s. .H.o.d.e.s.
Dit is niet ok
Geweldige, inspirerende Meino, veel te jong en vreselijk abrupt uit dit leven gehaald! En met zoveel liefhebbende mensen om je heen, die jou vreselijk gaan missen.
Bedankt voor de fijne samenwerking bij Capgemini en de jaren daarna. Jij was een superster!!! ** Nardie 
Op 2 augustus 2021
om 9:49 getekend door:
N.a.r.d.i.e. .S.c.h.a.r.e.n.b.o.r.g.
Dit is niet ok
Af en toe zoek ik mensen uit mijn werkzame verleden op. Dat was toch even schrikken toen ik dit register als tweede in de zoekresultaten te zien kreeg. Het is ongeveer 20 jaar geleden toen ik Meino voor het laatst tegen kwam bij UWV. Van 1994 tot 1997 heb ik zeer intensief met Meino samengewerkt. Hij was toen net BMG gestart met Jan van Duyn. Wij waren de enige klant voor zover ik weet. Zijn relatie met Nicolien, mijn overbuurmeisje, stamt uit die tijd. Ik zal mij zijn duidelijke en soms ongemakkelijke standpunten omtrent allerlei kwesties altijd blijven herinneren. Ik wens Nicolien en kinderen en kleinkinderen veel sterkte in deze moeilijke periode. 
Op 23 juli 2021
om 12:22 getekend door:
J.a.c.q.u.e.s.
Dit is niet ok
Meino,
Schrikken om dit nu te lezen en meteen komen er allemaal leuke herinneringen aan jou boven. In Leusden samen met jou, Cint en Pablo allerlei bedrijven oprichten en proberen iedereen hier enthousiast voor te maken. En iedere dag kwam je weer met nieuwe ideeën en gebruikte jij je oneindige netwerk hiervoor. En met jouw onverschrokkenheid kwamen we soms heel ver. 
Op 11 juli 2021
om 15:40 getekend door:
B.e.n. .H.a.e.c.k.
Dit is niet ok
Lieve Meino,
Wat bizar en zo onwerkelijk, jij bent er niet meer.
Amper een week voordat je overleed waren we nog aan het varen in Amsterdam met Jan Willem en Jolanda.
We hadden weer een prachtige middag en avond, altijd met veel lol maar ook goede gesprekken.
Denk ook terug aan de mooie momenten die we samen hebben beleefd tijdens de verschillende bouwreizen, in Lesotho, waar ik je leerde kennen, in Cambodja, en in India, samen met onze dochters, jij met Jasmijn en ik met Maud.
Ik ga je missen.
Dikke zoen. Willeke 
Op 8 juli 2021
om 9:17 getekend door:
W.i.l.l.e.k.e. .t.e.r. .V.e.l.d.e.
Dit is niet ok
Meino ,

8 juni 2021. Just another day in my happy life. Een mooie zonnige dag was het ook, beetje broeierig maar met een sterke zonkracht. Terrasjesweer.

Terwijl ik dit stukje aan het internet toevertrouw, ligt die zonnige dinsdag alweer 26 dagen achter ons in het verleden opgeslagen, veroordeeld om definitief verder weg te glijden. Jij gleed dus ook weg die dag. Plotseling en abrupt was je er niet meer.

Toen Pablo mij die dag belde en vroeg of ik zat, was ik nog naïef en opgewekt genoeg om te wachten op de vaak onvermijdelijke grap. Maar die kwam niet al kwam de boodschap nog wel binnen als een grap, een aardig zieke dan wel te verstaan. Jij, Meino. Overleden. Weg. Definitief. Voor altijd.

Het zal in werkelijkheid wel korter geweest zijn maar in herinnering voelt het dat ik meer dan een uur met mijn telefoon in mijn handen voor me uit heb staan staren om de impact van jouw vertrek te voelen aankomen.

Meino was er altijd.

In de dagen die volgden heb ik uiteraard ook mij ongeleide en emotionele bijdragen geleverd in diverse app groepjes maar geen daarvan deed en doet ook recht aan datgene wat jij echt voor mij betekent en datgene waar ik het nu zonder mee moet doen.

Je warmte, je vriendschap, je humor, je liefheid, je inspiratie, je visie, je gevoel. Je gaf zoveel zonder ook maar een sprankje van een oogmerk tot return on investment. Een man met een aanstekelijke kinderlijke en speelse schittering in zijn ogen, een ondernemende en ontvankelijke geest en een groot hart.

Ik leerde je naast ‘onze’ Pablo kennen als mijn directeur en werkgever bij Partners in Perspective. En werd van een van je favo employees (jawel!) uiteindelijk een vriend van je. Tijdens mijn verblijf bij ons aller PIP of Dutch en ook zeker daarna. Tot de dag van vandaag.

Voor mij was je naast een vriend echter ook nog een ietsje meer. Je was ook nog iets dat erg dicht in de buurt van een vader terecht kwam. Een vader die ik als kind nooit heb gehad. Ik heb dus ook niet echt geleerd hoe het voelde om er een te hebben maar verdomme …..jij kwam aardig dicht in de buurt.

Maar dat laatste wist je zelf ook en dat leidde dikwijls tot een reeks grappen die zich op de brede as bevonden van flauw tot hilarisch. Je noemde mij altijd Jonguh of Hilluuh. En ik mocht jou altijd Baas noemen. Elke week als we elkaar met deze titels telefonisch begroetten werd het steevast gevolgd door wederzijds gegrinnik. Kinderachtig maar nooit en te nimmer ging dat ritueel vervelen. Op onze maandelijkse terrasjes werd dat ritueel nog vergezeld van de altijd oprechte knuffel en de zoen op de wang om daarna altijd (maar dan ook echt al tijd) allebei neer te ploffen en te beginnen met de simultaan uitgesproken zin ‘Heeeeeeeee heeeee, godsamme’.

Meino was er altijd.

Meino stond voor mij naast zijn persoonlijke kwaliteiten voor originaliteit, vernieuwing, provocatieve humor en relativering. In de jaren dat ik deel uit mocht maken van zijn ondernemingen heb ik meer geleerd dan de vijfentwintig jaar ervoor. Pablo en Meino waren de oprichters van dé business school for getting your shit together IF you pay attention @sshole. Meino leerde mij daarin ondermeer de kunst van het associatief denken. En niet op een didactisch traditionele manier maar gewoon in de dagelijkse praktijk aan de hand van de door hem zo geliefde ‘waarnemingen’.
Hille, stop met direct te duiken in oplossingen, Stop met praten en begin te luisteren, Stop te acteren als een pratende powerpoint presentatie, Je hoeft je niet te vermommen als ‘een van hen’. Blijf altijd bij jezelf, dat mag …en moet. Ontwikkel, Focus op je skills, verander, wordt de verandering.

Ik leerde dus van hen en van hem. En zeker ook leerde ik uiteraard aan de hand van die dagelijkse praktijk hoe het soms niet moest maar daarover later.
Van mijn kant was ik blij dat ik hem soms kon helpen met de relativering van dingen. Vaak door het gebruik van het machtigste vaccin in de strijd tegen stress en tegenspoed. Humor.

Ik hoorde iemand ooit zeggen dat Meino’s humor nooit ten koste ging van anderen. Welnu, ik moet het daar hartstochtelijk mee On eens zijn. Want relativerende humor gaat gelukkig (!) altijd om en ten koste van anderen als het maar de juiste balans heeft wat de ingredienten zelfspot en zelfreflectie betreft. Wat dat betreft was het altijd een feest om met hem 1 op 1 of in het gezelschap van een aantal topstukken zoals Ruben, Eric, Rashid, Michiel te sparren en te lachen.

Want diegene die onderwerp waren van onze gemeenschappelijk humor waren altijd degene die geen tekenen van zelfreflectie, zelfkennis of zelfspot aan hun directe omgeving lieten zien. Althans dat was onze wet en dat mocht dan ook. Wat hebben we om ze gelachen. Personen wiens ego net zo zwaar aan hen als een opgezette ontstoken poepgat van een baviaan. Personen die in de praktijk weinig konden maar veel te veel verdienden, fossielen, uitvreters en bokito’s. Onze gifbekers noemden we ze trouw.

Maar zoals gezegd was er ook ruim voldoende zelfspot. Ik complimenteerde hem dikwijls met de wijze waarop hij samen met zijn maat uit Huizen op geweldige wijze, geholpen door een mooie vette crisis, het bedrijf op originele wijze naar de kloten wist te helpen. Op zijn beurt wist hij mij altijd heerlijk te raken met mijn echtscheiding, de hoogte van de alimentatie en op welke vlakken ik me nog meer als een betreurenswaardige loser gedroeg.

Meino was er altijd.

Denkend aan Meino schieten er letterlijk honderden anekdotes en indrukken langs als mentale MP4 en MPEG bestanden. Een tussenstop in Lyon bij Brasserie Georges voor oesters en Chablis, de ontmoetingen in Spanje, zijn kookkunsten, de bouwreizen naar Roemenie, een trip naar Alpe d Huez, de vele beschouwingen in die bovenkamer op de Soestdijkerstraatweg (ons enige echte honk na omzwervingen zoals Amsterdam en Amersfoort) en de ja…, talloze terrasontmoetingen van Laapershoek tot Down Under, de Bartolottilaan natuurlijk en Vuur. Kortom, teveel om op te noemen.

Meino was er altijd.

Meino was na mijn hartinfarct (met Pablo) de eerste die aan mijn bed stond. Meino was de eerste die mijn talenten en toegevoegde waarde zag én die ook expliciet waardeerde door het gewoon te zeggen…… Meino was de man die mij de echte feedback gaf, die mij een knal voor mijn knar kon geven om me daarna weer op te rapen. Meino was de man toen ik opperde dat ik omwille van het behoud van de liefde van mijn leven (en collega) Marjon misschien beter van boord kon stappen mij zoende en feliciteerde met de woorden ‘goed gedaan jonguh, mooie vrouw, echt wat voor jou en ja jullie mogen en gaan hier niet weg’.
Meino was de man die me leerde hoe waardevol het is om zo prachtig origineel, succesvol, ondernemend en creatief én tegelijkertijd gewoon en lief te blijven. Meino liet mij altijd weer lachen. Meino was een warm bad.

Meino was er altijd

En nu is hij er al 26 dagen niet meer ‘echt’. En dat enorme gemis is nog steeds stukje bij beetje bij me aan het indalen. Ik heb de maandagochtend na zijn vertrek ons wekelijkse autotelefoongesprek in scene gezet. Althans dat heb ik geprobeerd. Als je in je eentje in de auto zit te lullen krijg je anno nu immers geen vreemde blikken meer. Toen ik de eerste startte met ‘Goeiemorgen Baas!’ verwachtte ik echt nog heel even dat hij lachend zou antwoorden met Heeeey Jonguh’ ja ik moest dit geintje ff organiseren om economische redenen maar het bevalt me best wel goed in Spanje hehehe!...
Maar het bleef oorverdovend stil. Het was dus echt waar.

Meino. Wat ga ik je ongelooflijk missen. Mijn pijn en het gat dat je in mijn leven nu achterlaat is natuurlijk niets vergeleken bij dat wat jouw fantastische meiden, die enorm gave zoon van je en jouw lieve Nicoline nu is overkomen. Dat is wel weer een mooie relativering hoor ik je al zeggen.

Ik sluit dan ook maar af nu. Ik kan wel door blijven tikken maar dat zou de meeste lezers en jou als je nog zou ademen zeker gaan vervelen. Je bent wel weer genoeg aan het woord geweest Hilluh!

Ik wil je bedanken voor alles wat je voor mij hebt betekent. Je was er altijd.

Dag Baas! Ei Luv joe toe! 4ever!

XXX Hille 
Op 4 juli 2021
om 12:55 getekend door:
H.i.l.l.e.
Dit is niet ok
Mijn tekst tijdens de gedenkceremonie:

Lieve Meino
Het grote mysterie van de dood is natuurlijk dat we niet weten waar we heen gaan.
Toch heb ik bij jou wel een klein vermoeden waar jij op dit moment bent…

Ik zie jou zo maar zitten op een zonnig hemels terras op een perfecte locatie
Bij te komen van de pittige reis die je de afgelopen dagen achter de rug hebt.
En je zit daar met een wit wijntje voor je neus, mee te draaien met de zon, want je wilde geen streepje zon missen, en je kijkt naar ons.
Waarschijnlijk zit je daar alweer te ouwehoeren met wat mensen die je bent tegengekomen
En dan doe je live verslag van wat wij hier allemaal aan het doen zijn
De stomme grappen zullen niet van de lucht zijn jou kennende
Hou je een beetje in he, die mensen zullen wel denken man…

Lieve Meintje
Vanaf het moment dat ik het vreselijke nieuws hoorde, heb ik je niet meer uit mijn hoofd kunnen zetten
Het lukt me heel slecht om te realiseren en te relativeren dat je er niet meer bent.

15 jaar geleden alweer kwamen jij, Nicoline en de kinderen in mijn leven
Het was gelijk “aan”. De klik was groot.
Ik vond je altijd zo gezellig!
Een warme lieve man.
Maar wel een hele intelligente warme lieve man
En een ontzettend grappige intelligente warme lieve man
Ik was graag bij je in de buurt.

We vonden elkaar in heel veel dingen en waar we elkaar niet vonden vulden we elkaar aan
Eindeloos veel gesprekken hebben we gehad.
Uren, dagen hebben we met elkaar gesproken. Over alles!
Als we weer eens bij elkaar in bed sliepen tijdens een skivakantie. Wij sliepen altijd graag bij elkaar omdat we de andere mannen maar een beetje ranzig vonden. Wij hadden namelijk de afspraak gemaakt dat als een van ons moest poepen we dat niet in de kamer doen maar altijd in de lobby of bij het zwembad. We waren allebei zeer content met die afspraak.
Maar ook urenlange gesprekken tijdens de duizenden kilometers in de auto als we naar jullie huis in Spanje reden
En dan daar weer uren in de jacuzzi tot de vellen eraan hingen
Maar ook tijdens concerten, etentjes, kookworkshops, gala’s, feestjes, zakelijke bijeenkomsten
We hebben zo ontzettend veel gedaan samen
En we bleven maar ouwehoeren
Of eigenlijk bleef jij ouwehoeren en ik deed mee.
En ik vond het altijd zo leuk!
Of nou ja…bijna altijd
En als ik het dan eens zat was kon ik dat ook gewoon tegen je zeggen
Het boeide je niet

We hebben elkaar ook een tijdje niet gevonden
Na mijn scheiding ben je teleurgesteld en boos op me geweest
Je verweet me een aantal dingen die achteraf gezien misschien wel terecht waren
We zagen elkaar hierdoor een tijd wat minder en daar had ik het moeilijk mee
Ik miste jullie en wist soms niet zo goed hoe ik je moest bereiken
We konden daar gelukkig wel over praten en uiteindelijk herstelde het zich weer
Daar was ik heel blij mee

Of de wereld nu in de fik stond, er milieuproblemen opgelost moesten worden of de honger de wereld uit moest
Nicoline en je kinderen waren je meest favoriete gespreksonderwerpen
Man, wat was je daar trots op

Over Nicoline was je altijd heel duidelijk
Dat was je grote liefde. Je alles.
Eigenlijk in ieder gesprek kwam Nicoline wel voorbij.
Ook vaak op een hele grappige manier, dan had je van die pretogen, god wat moest ik daar vaak om lachen

Net zoals iedere relatie heeft die van jullie ook een moeilijke periode gehad
Dat was een intensieve tijd waar we samen heel veel over gesproken hebben
Jij was vastbesloten er alles aan te doen om het op te lossen tussen jullie
Je vastberadenheid was groot
Je was zo ontzettend gek op Nicoline daar was niks tussen te krijgen
En als dat veel tijd, ruimte en aandacht nodig had dan gaf je die gewoon
Ik vond het bewonderenswaardig
Je was niet van je stuk te brengen
En… uiteindelijk heb je gelijk gekregen
Jij hebt laten zien dat je met een sterke wil, heel veel liefde, tijd, ruimte en respect relaties samen kunt helen en zelfs een beetje beter maken
Het was opvallend hoe sterk jullie relatie na deze periode was
Jullie waren zo lief voor elkaar. Fijn om te zien.

En je was ook zo trots op je kinderen
Trots op de carrière van Kirsten, haar relatie met Leo en leven in Spanje. En drie weken geleden opa geworden van Luka.
Trots op Herco die met Willemijn een mooi, druk gezin op de Gallenkamp Pelsweg had gesticht en waar je wekelijks met een paar biertjes en de kinderen het bos in ging om bij te kletsen. Dat vond je heerlijk
Trots op Marlot, die ook gewoon jong en onbezonnen naar Spanje trok met Hidde en daar een leven ging opbouwen alsof het de normaalste zaak van de wereld was
En trots op Jasmijn, die kleine die gewoon even medicijnen aan het studeren is in Amsterdam en samen met Daan een prachtige vrouw is geworden.
Je was altijd zo trots op ze Mein.
En ik hoef dat ook niet nog eens extra tegen ze te zeggen
Dat weten ze gewoon

Lieve Mein
Je bent er niet meer en dat doet pijn
Ik ga jou voor altijd herinneren als mijn dierbare lieve vriend
Je hebt een belangrijke plek in mijn hart en daar blijf je
Heb het goed daar
Ook daar maak je er weer iets moois van, daar twijfel ik niet aan

Wij gaan er hier zijn voor Nicoline en de kinderen
Het zal een moeilijke tijd gaan worden
Maar alles wat je hen in dit leven hebt geleerd en meegegeven, gaat ze nu van pas komen.
Vergeten zullen we je nooit

Dikke kus 
Op 29 juni 2021
om 15:49 getekend door:
E.d.w.i.n. .d.e. .H.a.a.s.
Dit is niet ok
Lieve Meino, ik leerde je kennen op de bouwreis Ghana. Daarna volgde er nog twee. In India jij met Jasmijn en ik met Isabel. Hoe bijzonder was dat. Ik koester al die mooie momenten. De laatste keer dat ik je zag was een bbq bij jullie thuis samen met Nicoline en Jasmijn. Een heerlijke ongedwongen avond. Het afscheid in het bos was bijzonder. Echt op z’n Meino’s. Niet te geloven dat je er niet meer bent. Ik ga je missen. Liefs Lot❤️ 
Op 25 juni 2021
om 8:26 getekend door:
C.h.a.r.l.o.t.t.e. .A.d.r.i.a.a.n.s.e.
Dit is niet ok
Beste Meino,

Zojuist las ik het vreselijke bericht en ik val er stil van. Onvoorstelbaar en veel te jong. Ik denk terug aan de mooie gesprekken die wij hebben gevoerd tijdens onze gezamenlijke bouwreizen. De wandelingen waarin we op zoek gingen naar de mooiste plaatjes om te schieten. Ik kan het maar moeilijk geloven. Rust zacht en ik wens jouw familie heel veel sterkte met dit grote verlies. Ernst 
Op 23 juni 2021
om 14:52 getekend door:
E.r.n.s.t. .v.a.n. .d.e.r. .W.o.l.d.e.
Dit is niet ok
Hoi Meino,
Ik denk elke dag aan jou,je hoort bij ons. 
Op 21 juni 2021
om 8:58 getekend door:
T.i.t.u.s. .S.l.e.w.e.
Dit is niet ok
Herinnering aan een markante prachtige ondernemende collega. Heb nauw met Meino mogen samenwerken bij Peek & Cloppenburg begin jaren 90 en van hem mogen leren. Daarna in 96-97bij BMG weer als collega met hem mogen werken.
Laatste paar jaar voordat covid uitbrak gingen we af en toe samenlunchen op terras in zon bij bv Down Under, genietend van flesje rosé. Levensgenieter ! Onze laatste afspraak hebben we moeten cancelen ivm covid met daarbij de afspraak deze daarna opnieuw te plannen. Het mag niet meer zo zijn.
Te vroeg, veel te vroeg met nog zoveel ideeen...wat een drama. Ik wens Nicoline en dierbaren heel veel sterkte komende moeilijke rouwperiode.
Bart 
Op 18 juni 2021
om 21:23 getekend door:
B.a.r.t. .H.e.r.m.e.l.i.n.k.
Dit is niet ok
Lieve Meino,

Als jonkie kwam ik binnen bij PiP. Meestal in Den Haag, maar later ook in Hilversum en Amsterdam. Wat was dat een te gekke tijd.
Jij hebt me leren denken in mogelijkheden. Als iets niet linksom kan, dan rechtsom en anders er overheen of onderdoor.
Even een bootje regelen voor Sail Amsterdam, of een paar dagen naar Roemenië als verkenning voor de latere Habitat voor Humanity Reis. Het was nooit saai en wat hebben we gelachen.
Je tomeloze energie, positiviteit, je eerlijkheid en humor, dat zijn dingen die ik van je onthoud.
Bedankt voor alle dingen die ik van je mocht leren. Nicoline, kinderen en kleinkinderen, hoop dat jullie heel veel troost halen uit alle mooie herinneringen. 
Op 18 juni 2021
om 16:56 getekend door:
M.a.r.i.s.k.a. .v.a.n. .B.l.o.k.l.a.n.d.
Dit is niet ok
Lieve Nicoline en familie,
Als door de bliksem getroffen hoorde ik vanmorgen van Henny het verdrietige nieuws over het overlijden van Meino.
Slechts weinige keren heb ik -als vriend van Joep en Henny- Meino ontmoet.
Zijn aimabel karakter en positieve kijk op het leven zullen mij bijblijven.
Ik wens jou , je gezin en je familie hel veel kracht en sterkte met het dragen van het verlies van Meino.
Lieve groet,
Peter Voortman 
Op 18 juni 2021
om 13:49 getekend door:
P.e.t.e.r. .V.o.o.r.t.m.a.n.
Dit is niet ok
Beste Meino,
Wat zijn we geschrokken met je plotselinge vertrek. Het hart op de juiste plaats met een flinke doses humor. We zullen je missen! Heel veel sterkte voor alle nabestaanden. Leon (mede namens de HIVE-bestuurders Jeannet, René en Yvonne) 
Op 18 juni 2021
om 13:41 getekend door:
L.e.o.n. .H.i.e.l.k.e.m.a.
Dit is niet ok
Beste Meino,

in 2010 mocht ik samen met een aantal andere Dutch collega's deelnemen aan het Habitat for Humanity project in de Filipijnen. Na een intensieve week huizen bouwen, overweldigende indrukken en weinig slaap heb ik je onwijs bedankt voor de kans die je me daarmee gaf. Een levensveranderende ervaring.

Onlangs zijn we weer met elkaar in contact gekomen, meer dan tien jaar na die reis. Ik herkende veel aan je, maar je was ook wijzer, meer in balans. Ik had graag vanuit ons nieuwe contact nog regelmatig met je samengewerkt. Het is verdrietig dat dat niet zal kunnen.

Ik wens je familie alle sterkte en rust toe met het verwerken van dit verlies en het doorleven van de rouw om jouw ontbreken. 
Op 18 juni 2021
om 12:38 getekend door:
K.a.y. .v.a.n. .d.e.r. .K.o.o.i.
Dit is niet ok
Meino heb ik leren kennen als een aimabel persoon. Hij is veel te vroeg van deze wereld, maar heeft een onuitwisbare indruk achtergelaten.

Voor alle nabestaanden heel veel sterkte. 
Op 18 juni 2021
om 7:39 getekend door:
M.a.r.t.i.n. .v.a.n. .d.e.r. .V.o.o.r.t.
Dit is niet ok
Beste Meino,
Via Eric van Berkel kwam ik in contact met toenmalige PiP (Dutch)...jullie gaven mij een kans op een nieuwe ontwikkeling vol vertrouwen en met een lach. Eerste gesprek met een wijntje...en later mijn laatste gesprek waarin ik vertelde voor mijzelf te willen beginnen, ook weer met een lach en een wijntje bij de lunch. Zoveel geleerd bij jullie en het heeft mij zeker richting gegeven. Al jaren geen contact meer, maar toch dank voor alles...ik proost op jou en gewoon het leven. Sterkte voor iedereen en vooral voor Nicoline, familie en naaste vrienden. 
Op 17 juni 2021
om 17:57 getekend door:
C.a.r.o.l.i.n.e. .A.b.e.l.s.
Dit is niet ok
Lieve Meino,

Het was 2006 toen we elkaar ontmoeten. Ik, pas 21 jaar, bloedje zenuwachtig, op gesprek voor een stage bij Pip/TiB. Het pand aan de Soestdijkerstraatweg werd verbouwd, dus ik kwam in de heerlijke chaos terecht, die zo kenmerkend was. Jij in een oude spijkerbroek met een wit t-shirt, mee helpen met het verhuizen. Wow, hier voel ik me meteen thuis dacht ik.
En zo geschiede, van een stage op mijn 21ste, ben ik 13 jaar bij dutch blijven werken. Wat was het feest, wat waren we een familie!

Handen uit de mouwen, dat is wat je me vanaf dag 1 hebt geleerd. Zelf aan roer staan, als je ergens voor wilt gaan. Poten in de modder, niet lullen maar poetsen!

Urenlange ritjes in de BMW op weg naar hier en daar, gesprekken op kantoor, lunches, wijntjes. Er waren na zoveel jaren van samenwerken weinig woorden nodig om elkaar te begrijpen.

En ook al hebben we elkaar de laatste 2 jaar veel minder gezien dan ik zou willen, wat ben ik blij dat jij mijn "eerste baas" was. Dank voor alle wijze lessen, het relativeren, je positiviteit, je begrip en je begeleiding naar mijn toekomst.

Lieve Nicoline, lieve kids, lieve kleinkids,
Al 1,5 week laat het me niet los, laat staan hoe het voor jullie moet zijn. Was was het prachtig afgelopen maandag, wat was het Meino. Hele dikke knuffel voor jullie en alle kracht! 
Op 17 juni 2021
om 15:42 getekend door:
M.a.r.l.o.u.s. .H.o.o.g.e.n.d.o.o.r.n.
Dit is niet ok
Lieve Meino, als de dag van gisteren herinner ik me met jou op kantoor op de soestdijkerstraatweg in Hilversum. Ik, onzeker en wat onwennig. Onzeker, omdat ik het net zo goed wilde doen als de PIP’-ers en onwennig, omdat ik eigenlijk niet wist hoe ik een bepaald project moest aanpakken, wat je me had gegeven. Jij hielp me te relativeren en moedigde me aan (met weinig woorden) om het ‘gewoon’ te doen. Wat voor mij als bijbaan begon, werd al snel een ‘echte baan’. Jij hebt mij vertrouwen gegeven, oneindig veel mogelijkheden en laten zien hoe je met positiviteit en ondernemerschap ergens komt.
Meino, wat ben ik dankbaar voor de tijd bij PiP, wat ik geleerd heb, wat ik gezien heb en wat was ik trots dat ik als echte PiP’-er met jou mocht lunchen bij Lapershoek. Bovenal, heb je me geleerd het ‘gewoon’ te gaan doen, vertrouwen in jezelf en positiviteit. Dank je wel, lieve Meino 
Op 17 juni 2021
om 14:40 getekend door:
i.l.o.n.a. .W.e.l.f.i.n.g.
Dit is niet ok
       1 2 3 4 5 6 7 ... 8      Volgende >
Dit register is aangemaakt door:
Dorith Kruft
op 9 juni 2021
en blijft zichtbaar tot:
9 augustus 2022
Contact met beheerder >
Contact met Dorith Kruft:


  annuleren

Register verlengen >
Een blijvende herinnering aan:

Meino Zandwijk

U kunt van dit register en de toegevoegde condoleances zelf een boekje maken en laten drukken. Meer info >

Nieuw boekje maken >
Hou me op de hoogte
Wilt u op de hoogte gehouden worden als er nieuwe (nationale) registers geopend worden? Condoleance.nl biedt verschillende mogelijkheden om op de hoogte te blijven, zoals e-mail, Twitter en SMS. Foto