Huib Scheurwater

Huib Scheurwater

7 december 1939 - 30 januari 2021
Lieve mensen,

Verdrietig, maar ook vervuld met dankbare herinneringen aan alles wat hij voor ons gedaan en betekend heeft, geven wij u kennis dat onze Huib op 30 januari is overleden.

De uitvaart vindt plaats in besloten kring.
Condoleance toevoegen X sluiten
Uw naam:

Uw email (wordt niet gepubliceerd):


Gedenktekst:
 annuleren
Wilt u een SMS ontvangen direct als er een nieuw nationaal register geopend wordt? Stuur dan CONDO AAN naar 3010

We versturen nooit meer dan 5 berichten per week. Deze abonnementsdienst kost 25 cent per ontvangen bericht. U kunt zich afmelden door CONDO STOP te sms-en naar 3010.
        1 t/m 20 van 70        Volgende >
Lieve mensen,
Ik schrok toen ik hier las dat onze Huib is overleden. We hadden al even geen contact meer. Maar ik ga zn 45 jaar terug. Toen kwam ik bij Huib terecht als een knulletje van nog maar 10 jaar oud. Ik was niet zn lieverdje maar dat heeft Huid er toch naar veel grijze haren(ook in zn snor) er goed uit gekregen..
Hij was een 2e vader voor me. We hebben ook nog 18 jaar samengewerkt bij Steens/Crown. Hij heeft me gemaakt wat ik nu ben. Huib rust zacht. 
Op 7 maart 2021
om 23:10 getekend door:
G.l.e.n.n. .W.e.v.e.r./.M.a.d.u.r.o.
Dit is niet ok
Lieve Huib,

Wat heb ik veel mooie herinneringen aan de junioren en beloftentijd bij JvA. De mooiste tijd van mijn wielerleven. In de rode bus naar de koers, naar Spanje of naar een veldtoertocht. Jij was er altijd bij.

Ik zie nog je geruststellende blik als ik weer eens twijfelde aan mezelf. Het komt wel goed, zei je dan. En na een goede koers bromde je dan: "Zie je wel..." Zo was je voor mij, en zo was je voor iedereen. Je maakte geen onderscheid, zag alles heel scherp maar oordeelde mild. En daarom was het voor iedereen zo'n fijne tijd.

In sommige dingen was je ongrijpbaar. Je geboortejaar bijvoorbeeld, dat hield je angstvallig geheim. Hoe je altijd weer alles geregeld kreeg, was soms echt een wonder.
En als aankomstrechter bij de clubkoersjes had je de uitslag altijd 100% correct. Zelfs al sprintten er 20 man tegelijk over de finish, er was geen twijfel dat jij ze zonder fotofinish alle 20 in de juiste volgorde in de uitslag zette.

Het meeste blijft me bij dat je met mijn moeder naar Winterberg bent gereden om bij mij te komen kijken in de Ronde van Duitsland. Je wilde niet dat ze alleen dat hele stuk zou rijden en daar zette je je aversie tegen de oosterburen voor opzij. Die aversie, we lachten er altijd mee, maar ik voelde echt wel dat dat serieus was. En toch was je er.

Huib, het ga je goed. Wees trots op jezelf en wie je was. Je was een echte verschilmaker. 
Op 9 februari 2021
om 23:24 getekend door:
M.a.t.h.i.e.u. .H.e.i.j.b.o.e.r.
Dit is niet ok
Lieve Huib, goede vriend, bedankt voor alle hulp, die je geboden hebt tijdens het wielren- leven van onze zoon en bij de verhuizingen van zowel onze zoon als mijn moeder.
Je was altijd een toonbeeld van optimisme en vertrouwen.
Rust in vrede.

Rien en Marian Heijboer. 
Op 9 februari 2021
om 9:18 getekend door:
R.i.e.n. .e.n. .M.a.r.i.a.n. .H.e.i.j.b.o.e.r.
Dit is niet ok
Lieve Huib, bedankt voor de mooie jaren die we hebben gehad. Hee veel sterkte aan de nabestaanden. 
Op 6 februari 2021
om 8:35 getekend door:
M.a.r.i.j.n. .W.e.n.t.
Dit is niet ok
Jarenlang mocht ik de werkgever zijn van Huib. Een bijzondere man. Harde werker, niet zeuren, alles aanpakken en hij zei wat hij dacht. Liet niet altijd zijn gevoelens zien. Ons afscheid was abrupt. Helaas maar zo gaat dat soms in het leven. Allen die hem missen veel sterkte. Hij blijft in mijn herinnering als een waardevol mens. 
Op 5 februari 2021
om 19:18 getekend door:
T.i.e.d.e. .v.a.n. .B.o.c.k.e.l...
Dit is niet ok
Oude vriendelijke vriend,

Enkele telefoonnummers ken ik nog steeds uit m’n hoofd, op elk moment van de dag. Die van jou staat er tussen, samen met het vaste nummer van m’n ouders en grootouders destijds. Om maar aan te geven hoe belangrijk je bent geweest.

En niet alleen tijdens m’n juniorentijd bij Jan van Arckel, waar ik als beginneling binnenkwam en na een tijdje zelfs koersen begon te winnen. Jij had daar een onwaarschijnlijk groot aandeel in, je stond werkelijk altijd voor iedereen klaar. Eerlijk en kritisch op inzet en prestaties, maar wel altijd met het plezier voorop. Assen, Spanje (waar we eindelijk je geboortejaar ontfutselden), geen trip was je te gek, hoe vroeg, laat of ver ook. En altijd met karrevrachten puddingbroodjes tijdens en hele restaurants vol bami achteraf, thuis op de Waaldijk. Hele weekenden waren we op pad met dat rode gevaarte van je. En elke dinsdagavond naar de club en na de koers vaak achter de bus, met de klep open, via Ottoland en Groot-Ammers in amper een half uurtje over de dijk naar Lekkerland. Schitterend, een tijd waar ik nog vaak aan terug denk en waar ik vrienden voor t leven aan over heb gehouden. Een hele vormende periode in mijn leven waarin jij één van de hoofdrolspelers was. Je werd ook niet voor niets en binnen no-time een graag geziene en gewaardeerde gast van ons hele gezin.

Ook nadat ik stopte als belofte bleef je belangrijk. Soms wat meer op de achtergrond maar we verloren elkaar niet uit ‘t oog, gelukkig niet. Op allerlei belangrijke en onbelangrijke momenten was je er.

‘t Was de laatste jaren moeilijk om je telkens een stukje achteruit te zien gaan. Zonder dat je daar overigens echt bij stil wilde staan. Want ‘t ging volgens jou gewoon goed, soort van dan.. Tussen het grijze haar, de rimpels en ademteugen door bleef het desondanks betrekkelijk eenvoudig om stukjes van de Huib van weleer te zien. Door je pret-ogen en bovenal door alle mooie herinneringen aan avonturen die we hebben beleefd.

Het verhaal dat me altijd bij zal blijven en waar ik nog steeds hard om moet lachen is onze trip heen en weer naar Denemarken. Je weigerde op de terugweg pertinent te tanken bij onze oosterburen. Gewoon, uit principe en omdat t kon. Net dan. In z’n vrij, met alarmlichten aan, rolden we over de vluchtstrook Nederland binnen. Ik kneep ‘m stiekem wel, jij vond t prachtig. Waarschijnlijk om je toch wel wist dat we ‘t zouden redden.
Of toch nog eentje; belde je ‘s middags of ik zin had om mee naar Feyenoord te gaan. Tuurlijk, ja, zeker! Wie wil de de UEFA-cupfinale in 2002 nou missen!?

Huib, oude vriend. ‘t Besef dat je er niet meer bent maakt me verdrietig. Maar liever dat, dan dat ik je nooit had gekend. Dank dat je er was, altijd, en zeker als dat nodig was. En in m’n herinnering en de verhalen zul je altijd blijven.

Rust zacht. 
Op 4 februari 2021
om 21:18 getekend door:
P.i.m. .A.c.h.t.e.r.k.a.m.p.
Dit is niet ok
Familie & vrienden, Gecondoleerd met het verlies van een mooi mens.
Ik heb Huib leren kennen bij Jan van Arckel. Huib was er altijd met een brede lach en veel interesse voor iedereen. 
Op 4 februari 2021
om 21:11 getekend door:
M.a.r.i.e.k.e. .d.e.n. .O.t.t.e.r.
Dit is niet ok
Huib,

Bedankt voor de mooiste fietsjaren van mijn leven. Prachtig waren de ritjes in de rode bus naar alle wedstrijden, Assen en natuurlijk Spanje.

Gecondoleerd aan alle familie en vrienden.

Melvin. 
Op 4 februari 2021
om 21:10 getekend door:
M.e.l.v.i.n. .H.e.k.m.a.n.
Dit is niet ok
Wat een mooie tijd..Veel beleefd en gelachen met ieder op zijn eigen niveau gepresteerd. Goede herinneringen aan een bijzonder mens met hart voor de menswielrenner. 
Op 4 februari 2021
om 20:59 getekend door:
J.a.c.k. .d.e. .J.o.n.g.e.
Dit is niet ok
Familie en vrienden, gecondoleerd met het verlies van Huib. Je hebt onze zoon een geweldige wielertijd bezorgd in de nieuwelingen en junioren periode. Naar Assen, Spanje, wedstrijden, niks was teveel.
En het mooie is, die jongens zijn vrienden voor het leven!
Bedankt, rust zacht 🖤 
Op 4 februari 2021
om 20:43 getekend door:
E.r.i.c. .e.n. .A.n.j.a. .H.e.k.m.a.n.
Dit is niet ok
Gecondoleerd met overlijden van Huib.wij kennen Huib van het wielrennen via onze zoon Bert
Wij kennen Huib die altijd voor de jongens klaarstond.
Mien en Adrie van Buren 
Op 4 februari 2021
om 18:34 getekend door:
A.d.r.i.e. .v.a.n. .B.u.r.e.n.
Dit is niet ok
Sterkte voor familie en vrienden met het verlies van Huib .
Hij was een steun en toeverlaat voor vele wielrenners . Hij had een groot ( wieler ) hart .

Gerrit en Willy Plieger . 
Op 4 februari 2021
om 16:58 getekend door:
G.e.r.r.i.t. .e.n. .W.i.l.l.y. .P.l.i.e.g.e.r. ...
Dit is niet ok
Ha Vriend,

Op een koude zaterdag in januari 2000 ontmoetten we elkaar voor het eerst in Dordrecht. Ik was zoals zo vaak in die tijd gelost dus maakten we even een praatje. Als ik eens omhoog zat met vervoer moest ik me maar melden. Bij de Ronde van Werkendam was het zover. Ik stond mooi om 11 uur op de Waaldijk maar een telefoontje leerde me dat jij al op de natste plek van Nederland was om ene heer Achterkamp op te halen. Helemaal vergeten was je mij. Gauw scheurde je terug met de Ferrari, zoals je je rode Hyundai bus ook wel liefkozend noemde. Jouw junioren werden er 1, 2 en 3. Ik was pelotonvulling, maar dat was voor jou geen voorwaarde. Alle jongens konden bij jou terecht, van topper tot tobber, en daar was ik maar wat blij mee!

Talloze mooie plekken deden we vervolgens aan van Wales tot in Spanje. Maar mijn beste herinneringen bewaar ik aan de zomer van 2003: na mijn eerste overwinning in Zwijndrecht stond je vol trots te glunderen. Enkele dagen later vertrokken we met z’n tweetjes naar de Ardennen voor een etappekoers. Ik durf te zeggen dat ik toen de gelukkigste jongen op aarde was!

Ook buiten de koers hielp je de jongens waar het kon waardoor het halve peloton bij Crown Relocations aan het bijbeunen was. Zo zijn we eens voor een verhuizing enkele dagen naar Zwitserland geweest. Of heel misschien de racefiets ook mee kon? “Moet jij weten!”

Of die verhuizing in Partij, onderaan de Gulpenerberg. Iemand van kantoor had het aantal kubieke meters opgenomen en besloten dat dat wel in jouw Hyundai 100 zou passen. Wij kwamen eraan en het Engelse gezin vroeg ons direct wanneer de verhuiswagen zou arriveren. Na een korte inspectie van wat er mee genomen moest worden, stond voor zowel de klant als voor mij vast dat dit niet zou gaan passen. Ik hield m’n mond en jij stelde ze gerust. Onder vier ogen keek ik je vragend aan. Ik kreeg de bekende ondeugende blik.

Tot in de cabine en onder de banken moesten we de spullen kwijt, maar het was gelukt. “Had je nou echt gedacht dat het er allemaal in ging?” “YES!” Die eigengereidheid en dat zelfvertrouwen heb ik zeker weten van je geërfd en datzelfde trucje al vele malen mogen herhalen met m’n eigen bedrijf. Heerlijk om hele dagen met een busje op pad te zijn en wat van de wereld te zien!

Na mijn eindexamen bood je me zelfs een pleisterplaats aan voor enkele jaren. Ik moest eerst maar eens “mezelf zien te worden”. Na enkele jaren bleek er ook op dit “potje een dekseltje te passen”. Dat betekende wel verhuizen, want “Vrouwen komen er niet in!” Toch ontving je Sofie met open armen. Ik kreeg wel eens het idee dat jij ook een oogje op haar had. Wat konden jullie twee lekker samenspannen om mij op de kast te jagen.

Wat waren we beide teleurgesteld als je onverwachts voor niets bij ons was langsgekomen, want bellen deed je niet. Dan wij maar: “Jaaaa?” of je mee naar Spanje wil met kerst 2013? Daar zagen we voor het eerst dat je geest sterker was dan je lichaam. Niet zo gek natuurlijk voor iemand die z’n hele leven aan het rennen was voor anderen. Rondrijden, koken, jongens op hun gemak laten voelen, zorgen dat ze hun eindexamens haalden.

Dankzij jou kon ik zelfs een etappekoers rijden tijdens mijn eindexamen. Mijn ouders hadden daar grote twijfels over. Maar jij zei me niet in mijn eigen kamer te leren maar in de huiskamer, zodat ze konden zien dat ik er hard voor werkte. En als grote fan van the A-Team, you loved it when a plan comes together!

Jij kon oprecht trots zijn op anderen, en niet alleen op wielrenners. Zo vertelde je mij, ook toen ik niet meer bij je woonde over de prestaties van Anouk en Iris, over de verbouwingen in Streefkerk, maar ook over de avonturen van Peter Visser van Crown die carrière maakte binnen het verhuisbedrijf. Trots was je ook op mijn rechtenstudie. Iedereen die het maar horen wilde, vertelde je erover maar ik was er na een paar jaar helaas niet letterlijk maar figuurlijk klaar mee. Toen ik m’n eigen bedrijf startte proefde ik diezelfde trots bij jou weer. Zozeer dat ik me ook trots begon te voelen. Vooral als ik jou, tot op de laatste dag, uit de wiel-rent bidon zag drinken.

Huib was zo’n man die kleine jongens nodig hebben om een grote man te worden. Ik weet zeker dat ik nooit tot dezelfde prestaties gekomen was zonder jou. Op en naast de fiets, en daar ben ik je eeuwig dankbaar voor.

Het ga je goed, Huipie 
Op 4 februari 2021
om 15:49 getekend door:
B.o.u.d.e.w.i.j.n.
Dit is niet ok
Beste familie en vrienden,

Heel veel sterkte met het verlies van Huib. Heb Huib leren kennen bij Steens/Crown en echt een uniek & authentiek mens. Herinnereingen gaan terug naar warme appeltaart en de geweldige auto waar Huib in reed. Rust zacht Huib.

Wiebe van Bockel 
Op 4 februari 2021
om 12:12 getekend door:
W.i.e.b.e. .v.a.n. .B.o.c.k.e.l.
Dit is niet ok
Ha Huib, je was er altijd en voor iedereen.

Ik zal nooit vergeten hoe je elke ronde weer met je snor aangaf "komt goed mijn jong". Ook al was je al 5x gelapt, of zakte je zadel tijdens de race tot onder je trapas, jij keek al je jongens elke ronde even bemoedigend aan.

Je deur stond altijd open voor iedereen die even zijn verhaal kwijt moest, of gewoon voor de 30e keer naar dezelfde aflevering van Jake and the Fatman wilde kijken. Jouw huis, dat soms meer weghad van een jeugdhonk door de vele renners die er langskwamen, was een plek waar je niet de maat genomen werd, maar waar iedereen zich gewoon welkom voelde. "Heb je al gegeten?" was een vraag die voor jou als vanzelfsprekend gold.

Talloos zijn ook de keren waarmee je met ons op pad ging. Moest je op vrijdagavond nog je fiets even laten nakijken bij Plieger? Jij nam ons mee. Dinsdagavond training op de club? Zet je fiets maar achterin. Wilde je naar de Jeugdtour Assen? Jij ging vrijwillig met een zootje ongeregeld op pad. Trainingskamp in Spanje? Geen probleem. Zonder jouw tomeloze inzet had onze wielercarrière niet eens mogelijk geweest.

Het vertrouwen dat jij stelde in iedereen was ook ongekend: vele beginnende autobestuurders mochten met jouw auto hun eerste onzekere kilometers maken, met of zonder jou als instructeur. Je bracht renners in contact met mensen die hun carrière nog weer verder konden helpen. Je bezorgde jongens die even wat bij wilde verdienen een baantje bij Crown.

De lijst is te lang om op te noemen, en blijkbaar was het tijd om het stokje door te geven. Hopelijk hebben we genoeg van jou geleerd om er net zo onzelfzuchtig in te staan als jij. Nu is het aan ons om voor jou onze snor tegen onze neus te drukken en te zeggen: komt goed mijn jong! 
Op 3 februari 2021
om 22:27 getekend door:
V.i.c.t.o.r. .d.e. .G.r.a.a.f.f.
Dit is niet ok
Beste familie en vrienden gecondoleerd met het overlijden van Huib veel sterkte gewenst met dit grote verlies. Ik denk met plezier aan de mooie verwelkomingen als je op de club aan kwam voor een trainigswedstrijd een mooie markante man met grote liefde voor de wielersport !! 
Op 3 februari 2021
om 21:18 getekend door:
J.a.n. .S.c.h.e.r.p.e.n.z.e.e.l.
Dit is niet ok
Dag Huib,

Je overlijden heeft me geraakt. Je was erg belangrijk voor en in het leven van mijn zoon Boudewijn (en daarmee voor mij). Met je hartelijkheid die geen vragen stelde, je hulp, je humor en je wijsheid was je bedoeld en onbedoeld een belangrijke gids.

Bob 
Op 3 februari 2021
om 16:17 getekend door:
B.o.b. .d.e. .G.r.a.a.f.f.
Dit is niet ok
Beste Huib,
De vele reacties tonen aan hoe waardevol je voor onze vereniging geweest bent. Veel jonge renners wist je op jouw bijzondere manier wijze lessen mee te geven waar ze de rest van hun leven mee verder kunnen. Helaas zijn er te weinig van zulke mensen in de wereld. We missen je, dank voor alles. 
Op 3 februari 2021
om 14:19 getekend door:
J.a.n. .d.e. .B.r.u.i.n.
Dit is niet ok
Gecondoleerd en iedereen gaat je missen Huib. Rust zacht. 
Op 3 februari 2021
om 9:03 getekend door:
B.a.r.t. .W.o.l.t.h.u.i.s.
Dit is niet ok
Het was bij de Hoogeland tweedaagse dat ik je ontmoette. Mijn eerste meerdaagse bij de nieuwelingen, jij voor de zoveelste keer als begeleider bij de junioren. Het begin van een mooie periode. Je nam me datzelfde jaar nog mee naar het NCK. Ik bakte er niks van, maar het maakte niet uit voor jou, je stond altijd voor mij (en anderen) klaar. Met het rode JvA busje naar Spanje om 3 weken te trainen, een weekje jeugdtour Assen, in de winter naar de baan. En elk weekend het land door voor de koers, het liefst twee keer per weekend: niks was te gek. Nog altijd de mooiste periode van het fietsen. Dankjewel voor de geweldige tijd die we bij de junioren met je hebben mogen beleven.

Als je bij ons thuis kwam, mopperde je altijd even dat de schilderijen scheef hingen. Om ze vervolgens recht te hangen met een tevreden lach. Ik zal aan je denken als ik ze voortaan zelf recht hang. Rust zacht Huib!

Hermen 
Op 2 februari 2021
om 22:56 getekend door:
H.e.r.m.e.n. .B.o.d.e.
Dit is niet ok
       1 2 3 4       Volgende >
Dit register is aangemaakt door:
Boudewijn
op 31 januari 2021
en blijft zichtbaar tot:
31 maart 2021
Contact met beheerder >
Contact met Boudewijn:


  annuleren

Register verlengen >
Een blijvende herinnering aan:

Huib Scheurwater

U kunt van dit register en de toegevoegde condoleances zelf een boekje maken en laten drukken. Meer info >

Nieuw boekje maken >
Hou me op de hoogte
Wilt u op de hoogte gehouden worden als er nieuwe (nationale) registers geopend worden? Condoleance.nl biedt verschillende mogelijkheden om op de hoogte te blijven, zoals e-mail, Twitter en SMS. Foto