John GriŽt

John GriŽt

17 februari 1957 - 23 mei 2018

In memoriam John GriŽt (1957-2018)

Afgelopen woensdag 23 mei is John GriŽt aan een hartstilstand overleden tijdens de beklimming van de Col de Lure in Zuid-Frankrijk.

Er kan afscheid van John worden genomen op vrijdagavond a.s. tussen 19.00 en 20.30 uur op uitvaartverzorging Stork in Maasdriel, Drielseweg 36b, 5321 NC Hedel.

Zaterdag 2 juni zal de begrafenis van John plaats vinden. Om 10:00 begint de afscheidsdienst bij uitvaartverzorging Stork in Hedel.



Om 11:05 uur vertrekt de rouwstoet naar begraafplaats Orthen in Den Bosch, aankomst om 11:30. Daar zal John bij zijn ouders begraven worden.

Adres:
Herven 1, 5231 LA 's-Hertogenbosch
https://www.begraafplaatsorthen.nl/††



Vanaf 12:00 uur informeel samenzijn, bij uitvaartverzorging Stork in Hedel. 14:00 uur verwacht einde.
Adres:†
Drielseweg 36b, 5321 NC Hedel
http://www.storkmaasdriel.nl/†



Mensen die graag iets willen zeggen tijdens de afscheidsdienst, kunnen zich melden bij Henri Stork, 073 5992411 of 06 53372112.



Hij fietste met mede-Trappisten tijdens een fietsweek georganiseerd door Piet van Oosten en Ries Breek. John was opgewekt aan de dag begonnen en genoot zichtbaar van deze week met zijn clubgenoten, waarvan hij velen tot zijn vrienden kon rekenen. Zijn medefietsers hebben alle mogelijke hulp geboden tot de hulpdiensten arriveerden, maar het mocht niet baten.

De verslagenheid is groot. John was een aimabele en lieve persoonlijkheid, die veel plezier beleefde aan onze club. De dagen erna hebben zijn reisgenoten samen het verdriet proberen te verwerken, formaliteiten uitgevoerd en gezamenlijk bij een geÔmproviseerd maar toch heel mooi geworden monument John herdacht.

John zal altijd in onze herinnering blijven.
Condoleance toevoegen X sluiten
Uw naam:

Uw email (wordt niet gepubliceerd):


Gedenktekst:
 annuleren
Wilt u een SMS ontvangen direct als er een nieuw nationaal register geopend wordt? Stuur dan CONDO AAN naar 3010

We versturen nooit meer dan 5 berichten per week. Deze abonnementsdienst kost 25 cent per ontvangen bericht. U kunt zich afmelden door CONDO STOP te sms-en naar 3010.
        1 t/m 20 van 64        Volgende >
In de klim van de Col de Lure hebben we nog even wat woorden gewisseld. Ik passeerde je en informeerde hoe het ging. Je antwoordde ongebruikelijk norsig: Prima hoor Leon.Ik fietste door.Jij bleef achter. Nu voorgoed.
We hebben je nog proberen te redden. Tevergeefs. Het verdriet is groot. Steeds hoor ik je lach en zie ik een vrolijke en opgewekte Johnny. Zo moet het maar blijven. Dag John.
Leon Canisius 
Op 15 juni 2018
om 11:23 getekend door:
L.e.o.n. .C.a.n.i.s.i.u.s.
Dit is niet ok
Lieve John, beste family en vrienden. Het nieuws dat John is overleden aan een hartstilstand kan ik niet bevatten. Sinds een paar jaar hadden we contact en als John in de buurt was zou hij eens bij op de koffie. Zo onwerkelijk John om jou nooit meer te zien. Jou laatste berichtje naar mij, "dank je wel, wat een lieverd ben je. Nu,lieve John gaan we jou als lieverd missen, rust zacht, Bernadette uit Rossum 
Op 8 juni 2018
om 20:07 getekend door:
B.e.r.n.a.d.e.t.t.e. .v.a.n. .E.e.u.w.i.j.k.
Dit is niet ok
Lieve Johnny, wat ik me graag wil herinneren is hoe wij allebei altijd blij waren als we elkaar ontmoetten. Meestal bij de aanvang van een toertocht. Ik kende je al bijna 20 jaar en we hebben samen veel gefietst. En meerdere malen heb ik meegemaakt dat jij tijdens een tocht onwel werd. De eerste keer lang geleden, we reden het rondje IJsselmeer. Je zat naast me tijdens de extra pauze in Lelystad en zakte opeens tegen mij aan. Even was ik toen bang dat je in mijn armen zou sterven. Maar het bleek een ernstige hongerklop, je had gedurende de hele dag alleen gelletjes gegeten. Wat hebben we op je gemopperd, na je thee met suiker en hartige soep met brood gevoerd te hebben. Tien jaar geleden logeerde je bij ons in de Morvan, samen met Rob en Elna die jouw racefiets hadden meegenomen. Jij was met de motor. Ook mijn twee oudste broers waren er, het was erg gezellig. Jij was toen overspannen geraakt door problemen op je werk, bij ons kon je bijkomen en door Elna met lekkere hapjes verwend worden. " Is hij jouw aangenomen zoon?", vroeg mijn ene broer aan Elna. Een dierbare herinnering voor El! Fietsend met Ko en met mij werd je ook toen een keer onwel. Zittend in de berm probeerde je je hartslag weer normaal te krijgen. Later is er aan jouw hartritmestoornissen wel iets gedaan, maar het is nooit echt over gegaan. Dat is misschien wel een reden dat ik altijd zo blij was als ik je zag: Ha, het gaat goed met Johnny! Ik voelde me een beetje een grote zus voor je. Dat je nu toch in onze armen bent gestorven is niet te bevatten. Maar dat we met zoveel vrienden en familie jou hebben kunnen begraven op de plek die jezelf had uitgekozen, naast je ouders, geeft mij een dankbaar gevoel. Johnny, je blijft in mijn gedachten als de lieve, gevoelige en kwetsbare, dierbare vriend die je was. 
Op 8 juni 2018
om 14:44 getekend door:
M.a.r.j.a.
Dit is niet ok
Ik heb veel mooie momenten met John in mijn herinnering. Fietstochten, terrassen, restaurantjes, John ik genoten er samen van.
Van al die herinneringen ťťn bijzonder dierbare. Tien jaar geleden gingen we met de club twee maal de Stelvio beklimmen. Toen we de eerste maal (vanuit Bormio, ItaliŽ) over de pas waren gefietst en aan de andere kant van die berg zaten (in Prad, Zwitserland) bleek de weg die we terug wilden afgesloten. Overstromingen hadden een stuk van die weg het dal in gespoeld. Goed, besloot de hele club, dan gaan we dezelfde weg wel terug.
Fietsers zijn vaak behoorlijk eigenwijze types, drie Trappisten waren kennelijk nog iets eigenwijzer: Maarten Toneman, John en ik. Wij wilden het wel proberen, die afgesloten weg.
Op slinkse wijze kwamen we langs meerdere slagbomen en bemande roadblocks, sluipend door het bos, fiets op de nek. We dachten dat we alle obstakels gehad hadden toen we niet ver onder de top weer zo'n slagboom tegenkwamen. Op deze hoogte met rechts die berg en links het ravijn geen escape-route meer. De handhaver bij die slagboom was vriendelijk maar had een onverbiddelijke opdracht om niemand door te laten. Hield onze beklimming hier dan toch op?
Op die berg leerde ik John's zachte onverzettelijkheid kennen. John ging zitten in de berm, Maarten en ik volgden zijn voorbeeld, wachten op wat er zou gebeuren. Zo zaten we langer dan een uur te kijken in het dal en naar de berg aan de overkant. Op de top de gletsjer van de Ortler, we zagen water uit de loodrechte bergwand komen wat een waterval werd, boven ons hoofd een arend, we luisterden naar marmotten. Ondertussen die handhaver achter ons die niet begreep wat wij daar nou zaten te doen.
Hij ging het wel grappig vinden en kwam bij ons zitten. Babbelen, hij zei dat hij om 6 uur naar huis ging, einde van zijn werkdag, knipoog. Aha, zouden wij dan toch vanavond nog bij ons hotel in Bormio komen? Afijn, het liep anders, er kwam een opzichter van de berg naar beneden die over Polizei begon, we capituleerden en na een lange afdaling eindigden we die dag aan de verkeerde kant van de berg. Zo liepen wij s' avonds in onze zweterige fietskleren door Glurns (Zwitserland), een prachtig houten dorpje met ťťn hotel. John, Maarten en ik nog altijd aan het genieten. Eind volgende dag waren wij terug in Bormio waar wij als verloren zonen door onze clubgenoten werden verwelkomd.

In Lachau trek ik de dagen vlak voor die woensdag 23 mei veel met John op.
Op maandag heeft John het moeilijk op de fiets: zijn hart, zijn ademhaling. Ik blijf met hem achter, we gaan op een terras zitten, in de berm, in een restaurantje. We halen herinneringen op, ook die mooie aan de Stelvio. Zo vertrouwd met hem, zo een lieve man.
Dinsdag-rustdag gaan John, Ries en ik naar Sistťron. In de citadel van het stadje lopen John en ik een lange trap af van 240 treden. Die trap blijkt dood te lopen. Tsja, eigenwijs weer. Op onze terugweg naar boven moet John af en toe stoppen om uit te hijgen.
Woensdagochtend 23 mei staat John toch aan de start, glunderend, hij heeft er zin in vandaag.
Tamelijk aan het begin van de klim naar de Col de Lure zie ik een lang leeg stuk weg achter me. Ik denk dat ik al veel mensen achter me heb gelaten, ook John. Het begint te regenen. Plotseling hoor ik vlak achter mij gehijg. John! Ik begrijp er niets van, uit het niets is hij in mijn achterwiel gekomen. Hij roept: 'Klote hŤ!' Ja, die regen valt met bakken neer nu. John raakt opnieuw achterop, het zijn de laatste woorden die ik van hem hoor. Klote, maar misschien dat Johnny toch genoten heeft in die lange klim op de rare manier die ons fietsers eigen is, genieten als het zwaar is.
John, klote dat je er nu niet meer bent. Lieve vriend, ik zal je missen 
Op 6 juni 2018
om 9:44 getekend door:
K.o. .v.a.n. .R.e.e.n.e.n.
Dit is niet ok
Pas na het weekend las ik het verschrikke-lijke bericht en dacht met weemoed terug aan de tijd dat FC Trappist zowat een gezinsvervangend tehuis was, waar John en ik deel van uitmaakten. Ik zal je ontzettend missen als ik mijn goede voornemens tot tot herintreding kan waarmaken. 
Op 5 juni 2018
om 22:17 getekend door:
F.r.a.n.s. .D.o.n.z.e.
Dit is niet ok
Lieve John,

Zo onwerkelijk om dit nieuws te horen.
Ik zag altijd je fietstripjes die ik liked op Facebook
Je was altijd een hele lieve collega waar ik goed mee kon omgaan.

Rust in vrede lieve John

Oud Collega van ROC van Amsterdam Fraijlemaborg 
Op 5 juni 2018
om 15:34 getekend door:
E.s.m.i.r.a.l.d.a. .G.r.o.e.n.f.e.l.d.
Dit is niet ok
Een van de laatste kregen dat ik Johnny heb gesproken was tijdens de toertocht Zuid-Hollandse Plassen. We waren net bij de pauzeplek gearriveerd als John komt aanrijden. Brede glimlach op zijn gezicht. Hij was te laat op het beginpunt en besloot op eigen houtje naar de pauzeplaats te rijden, een klein wonder, gezien zijn oriŽntatevermogen. De sfeer aan ons tafeltje werd meteen levendiger, gezelliger en ook onderweg hoorde je vaak John klinken. John was in zijn element. Een prachtvent. Ik ga hem heel erg missen. 
Op 4 juni 2018
om 16:24 getekend door:
P.e.r.r.y. .v.a.n. .D.i.j.k.
Dit is niet ok
Lieve John,

Het voelt onwerkelijk aan, je bent er ineens niet meer. De laatste dagen moet ik steeds aan je denken. Het heeft me veel goed gedaan, gisteren een mooie bijeenkomst met je familie en veel, heel veel vrienden. Ik leerde je kennen in 1999, je werd lid van FC Trappist. Een paar jaar later werden we vrienden. We bleken ook nog collega's te zijn. Wat hebben we veel meegemaakt. Samen prachtige weken in Frankrijk, fietsen en wandelen. Jij leerde mij de wandelsport, en natuurlijk fietsen, vooral in de bergen. Altijd was je me aan het aanmoedigen, vooral als het me bij een steile klim weleens te veel werd. Op je werk zat het je niet altijd mee. We hebben er veel over gesproken en samen bedachten we hoe je er mee om kon gaan. Zondag 22 april gingen we samen met de auto naar Culemborg. Je had bij ons gelogeerd, zo konden we op tijd vertrekken. Het zou onze laatste gezamenlijke fietstocht worden. Ik draai steeds die film af, we spraken nog af om het rustig aan te doen, die dag. Jij reed zoals altijd terug met de auto. John, ik ga je missen, je gesprekken, je aandacht, je optimisme. Ik wens je familie alle sterkte om met het verlies van jou om te gaan. Een prachtkerel heeft ons verlaten. 
Op 3 juni 2018
om 23:28 getekend door:
N.i.c. .v.a.n. .d.e.r. .R.i.e.t.
Dit is niet ok
Ga nooit weg zonder te groeten,
Ga nooit weg zonder zoen.
Als je het noodlot zult ontmoeten,
Kun je het nooit meer doen.
Ga nooit weg zonder te praten,
Dat doet een hart zo?n pijn.
Wat je 's morgens hebt verlaten,
Kan er 's avonds niet meer zijn...
**********************************
Auteur: Toon Hermans

RIP John 
Op 2 juni 2018
om 14:34 getekend door:
J...s.p.i.j.k.e.r.s.
Dit is niet ok
Koester de gaten. Johnny je bent heel erg gemist. Rust in vrede. 
Op 2 juni 2018
om 7:52 getekend door:
N.i.a.l.l. .M.a.r.t.i.n.
Dit is niet ok
Het is zo verdrietig dat Johnny er niet meer is, onze (bijna) vaste kracht in het peloton. Ik voel het nog steeds als een onwerkelijkheid, ook al was ik bij je in Lachau op de Lure en bij het maken van het prachtige monument voor je. Ik ga je missen in ons peloton, doe het nu al. 
Op 2 juni 2018
om 7:52 getekend door:
R.e.n.e.e. .K.u.i.t.
Dit is niet ok
Lieve John,

Je kreeg een tip om bij het ROC van Amsterdam te solliciteren.Je werd aangenomen om je vrolijke uitstraling en geschiktheid. Jarenlang een vriend van mijn broer Stanley en mijn collega. Dat was gezellig,soms moeilijk omdat je met docenten te maken kreeg die behoorlijk lastig konden zijn.
Rust in vrede lieve John.
Francy Groeneveld
Docent Nt2 Wormerveerstraat
Amsterdam 
Op 2 juni 2018
om 7:30 getekend door:
F.r.a.n.c.y. .G.r.o.e.n.e.v.e.l.d.
Dit is niet ok
Opeens dook iemand naast mij de berg af. Het was John. ?Afdalen is toch het mooiste? riep hij en schoot door de bocht als een volleerd coureur. Prachtig om te zien. Tot mijn schrik zal ik dat niet meer meemaken. Rust zacht John. 
Op 1 juni 2018
om 19:44 getekend door:
L.e.e.n.d.e.r.t. .P.o.t.
Dit is niet ok
Na het plots wegvallen van John bleef het ?niet weten? en ?niet vergeten? bij mij rondzingen.

We weten niet:
- hoe hij worstelde met onverklaarbare door hem ervaren beperkingen/wisselingen in zijn vermogen tot prestaties;
- hoe de stress van aangedaan onrecht hem in beslag nam;
- hoe de laatste klim(kilo)meters voor John waren;
- welke vragen eerder beantwoord hadden moeten zijn.

Zoals vele mooie momenten met John, wil ik ?niet vergeten?:
- John?s door velen geroemde warme sympathieke aanwezigheid;
- het genot waarmee hij de ochtend van 23 mei in de vallei in aanloop naar de Lure nog iedereen voorbij fietste;
- hoe hij mij de laatste jaren regelmatig tijdens wedstrijden in de sprint de loef afstak;
- dat John met volle teugen genoot van deze laatste fietsweek in Frankrijk, maar ook van de eerdere bijzondere vaak buitenlandse evenementen;
- hoe ik heb mogen meewerken aan t tijdelijke monument, welke hij dubbel en dwars heeft verdiend, ter herinnering aan John op de plek (2 km onder de top) waar hij zijn laatste adem liet en
- waar hij middels n gedenkwaardige foto tussen palen bevestigd, met n stevig betonfundament als rots in de branding is verankerd aan deze berg en vaak door ons bezocht kan worden.

Onduidelijk blijft wat John en wij niet hebben geweten.
Zeker is dat we John nooit zullen vergeten.

Je fietsmaatje, Piet 
Op 1 juni 2018
om 18:59 getekend door:
P.i.e.t. .v.a.n. .O.o.s.t.e.n.
Dit is niet ok
Toerders die vaak te laat of op het laatste nippertje bij de start van een tocht arriveren wekken bij mij gevoelens van misprijzen en ergernis. Maar bij John met zijn ontwapenende lach was dat nooit het geval. Dan dacht ik, ach, wat zou ik me druk maken. Fijn dat-ie er bij is!
Ja, de TAX (Trappist Aimabiliteits Index) lijdt een gevoelig verlies. 
Op 1 juni 2018
om 18:02 getekend door:
W.i.m. .d.e. .L.a.n.g.e.
Dit is niet ok
Helaas zal ik er niet bij zijn, zaterdag op je begrafenis.
We zijn in Limburg, de routes voorbereiden die we dit weekend zullen fietsen.Limburg, Eijsden, waar jij in mijn herinnering ook altijd van de partij was. Vrolijk kwam je met Frans de camping oprijden, mij steevast begroetend met 2 zoenen.
Je bent er niet, nooit meer, bij, zo droevig. Maar John, je lichaam wordt dan wel begraven, je ziel niet en ik geloof dat deze dit weekend met ons mee zal rijden, en zo zijn we -ook hier- toch een beetje bij elkaar. 
Op 1 juni 2018
om 17:43 getekend door:
L.o.e.s. .Z.w.a.r.t.
Dit is niet ok
De laatste jaren zal ik je nauwelijks, omdat ik minder fietste. Dat je echt in het zadel bent gestorven is ook op een of andere manier troostend. Hoop dat dat ook voor vrienden en familie geldt. Sterkte met het verlies 
Op 1 juni 2018
om 13:55 getekend door:
L.a.u.r.i.n.e. .t.e.r. .K.e.u.r.s.t.
Dit is niet ok
Lieve John,
Na de 5daagse in Sauerland in 2011 raakten we bevriend en hebben we in de jaren daarna veel fietstochtjes gemaakt en vooral samen gereisd naar Trappistvakanties. En nu John was ik bij jouw einde, ik sprak je nog vlak daarvoor, je kwam weer voorbij in een lekker tempo en ineens hoor ik een schreeuw en lag je op de grond. Je was niet meer te redden en dat doet direct pijn. Het is zo snel daar, het verschil tussen leven en dood. Opnieuw ben ik me bewust van het woord nooit. Nooit meer jouw lach, nooit meer jouw stevige stem, nooit meer jouw relativering, nooit meer jouw aanwezigheid in al die vriendschappen en contacten die je hebt gehad.
Ook waren er spanningen en piekerde je veel over je werk en de fysieke belemmeringen van de laatste jaren. Toch liet je je niet weerhouden om door te gaan,het optimale eruit te halen en ook steeds te onderzoeken wat wel en niet kon. Je laat een enorme leegte achter en ik koester de fijne momenten die we hadden. Familie en alle vrienden heel heel veel sterkte. 
Op 1 juni 2018
om 11:52 getekend door:
F.r.a.n.s. .v.a.n. .G.r.i.e.n.s.v.e.n.
Dit is niet ok
Wanneer was het dat je mijn collega werd in de Wormerveerstraat, bij het Rocva, 1999 of eerder. Tijdens een van de eerste feestjes vertelde ik aan jou en Rocky over die leuke fietsclub waar Rob, Jitze Nanno en ik al heel lang lid van waren. Jij en Rocky fietste ook en ik nodigde jullie uit om eens kennis te komen maken bij De Trappist. Dat er zo een lange vriendschap uit zou ontstaan hadden we toen niet durven dromen.
Moest van de week nog denken aan de dag dat we samen een boef hadden gevangen, jij beneden in de glazen portiersloge, waarvan je de deur en buitendeur op slot had gedaan en ik op de derde verdieping. Politie gebeld en de jongen werd steeds kwaaier dat hij het pand niet uit kon.
Ook al fietste ik niet we kwamen elkaar altijd weer tegen. Bij Adrie in Holten. In de Morvan bij Aad en Marja met z'n drieen in Zuid. Lekker kokkerellen, s'ochtend broodjes halen beneden in het dorp en veel plezier hadden we. Ons laatste contact was een poos geleden, denk van de winter, je had gesolliciteerd op een baan als concierge en mij opgegeven als referentie, nou er was natuurlijk geen betere dan jij.
En dan vorige week woensdag de app van Marja, ze wist niet hoe ze het moest vertellen. Lieve Johnnyboy had zo gehoopt dat we elkaar nog heel vaak tegen zouden komen op wat voor manier dan ook. 
Op 31 mei 2018
om 22:19 getekend door:
E.l.n.a. .G.o.o.i.j.a.a.r.t.s.
Dit is niet ok
John, bedankt voor al de mooie momenten tijdens de toertochten en de FC Trappist fietsvakanties in Frankrijk en Duitsland . En uiteraard niet te vergeten
het schaatsen op de Jaap Eden baan en in Waterland. Vaarwel! 
Op 31 mei 2018
om 17:17 getekend door:
J.o.s. .v.a.n. .d.e.r. .V.a.l.k.
Dit is niet ok
       1 2 3 4        Volgende >
Dit register is aangemaakt door:
Marlin Burkunk
op 26 mei 2018
en blijft zichtbaar tot:
26 juli 2018
Contact met beheerder >
Contact met Marlin Burkunk:


  annuleren

Register verlengen >
Een blijvende herinnering aan:

John GriŽt

U kunt van dit register en de toegevoegde condoleances zelf een boekje maken en laten drukken. Meer info >

Nieuw boekje maken >
Hou me op de hoogte
Wilt u op de hoogte gehouden worden als er nieuwe (nationale) registers geopend worden? Condoleance.nl biedt verschillende mogelijkheden om op de hoogte te blijven, zoals e-mail, RSS, Twitter en SMS. Foto
Condoleance.nl op je mobiel
Foto Speciaal voor iedereen die via de mobiele telefoon Condoleance.nl wil bekijken, hebben we een compakte mobiele versie van de site ontwikkeld.
Dit register op je site of blog
Wil je dit register op je eigen website of blog vermelden? Gebruik dan de code onder de knop.
Kopieer de code hieronder en plak deze in je blog of site: