Judith Eline Geurts

Lieve Juudtje
Wat missen wij je iedere dag, ook al hadden we niet dagelijks contact, we stonden als familie dicht bij elkaar. Wat was en ben je voor mij een stralende meid, een voorbeeld voor iedereen. Iedere dag branden we een kaarsje bij je foto, gewoon om het verdriet om jouw een plekje te geven. Onze Inger gaat je vlinder op haar voet zetten zodat je altijd bij haar zult zijn. Een lieve gedachte. Staks zal dit register er niet meer zijn, maar alle gedachten die hier gestaan hebben zullen ook in onze harten blijven. Het gaf aan hoe je was en voor ons altijd zult zijn. Dikke kus 

Lieve Mini Mo,

Ik mis jouw gezellige aanwezigheid,
Ik mis jouw positieve uitstraling,
Ik mis jouw Big smile,
Ik mis jou!!

Ik zie altijd 2 vlinders vliegen. 1 oranje vlinder (de kleine vos) voor mijn broer. Bij deze vlinder zie ik altijd een kleine witte vlinder (een koolwitje) voor mijn nichtje.
Nu weet ik zeker dat ik voortaan 3 vlinders zal zien gaan.

Dag lieve Judith. X 

Lieve Juud,

Wat mis ik je.
In een plant in de huiskamer staat een vlinder waardoor ik elke dag weer even aan je denk.
Een prachtige vlinder net als jij was,van binnen en van buiten.Diep respect voor de manier waarop jij gevochten hebt.
Je stralende lach, je vrolijk karakter dat zijn de dingen die mij altijd bij zullen blijven staan.
Liefs Tineke 

Lieve Juud,

Nooit meer...
Soms blijven we daar bij stilstaan en krijgt het veel verdriet.
Ook dat komt er bij mij op als ik er denk dat ik jou en je stralende lach nooit meer zal zien.

Maar nooit zal ik je vergeten.

Veel liefs,
Sandra 

In de H&M
Is het stil geworden
Op het druppen
Van tranen na
Die één voor één
Vallen, voorzichtig,
Op de tafel van
Zomerse beloften
Vol bananenbikini?s
Hello Kitty tops
En klaterend nepgoud
Dat nooit meer blakert
In de zon.

Ik mis je zo. 

Judith, In leven heb k je niet gekend, maar door de verhalen van jouw moeder ben je tot leven gekomen. Ik heb je op You tube zien dansen, geweldig. Wat jammer dat je al die dingen die je wilde niet voort kunt zetten. Maar samen met je ouders en Suzanne houden wij mensen op deze aarde jou levend. We praten over je, we lachen om je, we huilen om je, we denken aan je. En ik geloof ook, dat we elkaar weer zien.
liefs, Tonneke 

Lieve Judith,

25 jaar geleden stond er een kleine ballerina in rose tutu met heerlijke beenwarmers voor me in de balletschool!!!
Gedanst heb je al die jaren...klassiek, jazzballet, tapdans...dus kijk ik er niet van op dat jij ook les in dans bent gaan geven...

Maar helaas kreeg ik jl het nare bericht van je vriendin Marjatta ... Onvoorstelbaar!!!

...Wat een verdriet...
...Wat een pijn...
...Wat een gemis...

Heel veel sterkte toegewenst voor de Ouders,Suzanne ...,familie en vrienden met de verwerking van dit grote
verlies...

Isabelle. 

Aller-, aller-, allerliefste Juudje,

Al dagen ben ik bezig om voor jou een verhaaltje te schrijven. Het lukt me eigenlijk niet, omdat ik m'n gevoel, m'n ongeloof en jouw gemis niet in woorden kan omschrijven. De juiste woorden zijn daar nog niet voor uitgevonden.

Vandaag is een bijzondere dag en daarom ga ik toch schrijven. Het is moederdag, deze dag is voor mij belangrijker dan m'n verjaardag die gisteren was. Vanmiddag overviel me 'n intens "moederdag-verdriet". Niet zozeer voor mezelf, maar voor jou, wat jij nooit meer zal meemaken.
Ik dacht ook aan de SMS-jes en de telefoontjes op die dagen, aan jouw Vlindertje, aan de plantjes van vorig jaar, die nog wel leven en zoveel andere dingen die in flarden door m'n hoofd gingen.

Morgen sluit het condoleanceregister en ben ik nu waarschijnlijk de laatste die voor jou schrijft. Papa heeft alles uitgeprint en we maken een boekje van al deze waardevolle teksten die jouw vrienden en vriendinnen hebben geschreven. Dan blijkt ook weer hoe bijzonder je voor hen en voor ons bent geweest. Later schrijf ik dan nog een tekst ( misschien wel samen met Suuz), die is alleen "for your eyes only" en niet voor het nationaal register.
Voor jouw mooie blauwe ogen, waar ik de laatste maanden van je leven zo vaak en intens in heb gekeken. Ik wil die kleur van jouw ogen nooit van m'n leven vergeten!
Liefste Juudje,elke avond praat ik eventjes tegen je. Misschien weet, voel of hoor je dat wel. Je bent de hele dag in mijn gedachten en in m'n hart. Zo blijf jij leven in mijn leven, totdat we elkaar weer tegenkomen. Dat hadden we samen afgesproken.

Héél veel liefs en ontelbare kusjes voor mijn lieve, dappere Juudje.

mama 

Lieve Juud,

Vandaag is het precies 3 maanden geleden dat je bent overleden... Ik zal altijd het moment herinneren dat mij het vreselijke nieuws bereikte. Ik stond op het ijs vlak bij ons huis. Een prachtige winterdag met een stralende zon. Een zon die scheen voor jou! Kinderen genietend en schaatsend op het ijs. Een groepje zwanen kwam aanvliegen en gleed neer op het ijs vlakbij een wak. Dit idyllische plaatje werd onderbroken door een telefoontje van onze baas Monique. Je wist dat het moment eraan zat te komen en toch kwam de klap zo hard aan!

Als ik bij je graf sta, is het nog steeds zo onwerkelijk dat die altijd vrolijke, positieve Juud er niet meer is met haar stralende lach! Het is en blijft zo oneerlijk! Wat een enorme vechtlust heb jij laten zien meid. Iedereen kan daar een voorbeeld aan nemen en daar heeft het zeker niet aan gelegen. Helaas wel aan deze enorme k... ziekte.

Ik zal de herinneringen aan onze avond naar een dansvoorstelling in theater Kunstmin heel erg koesteren! En natuurlijk het plezier dat we gehad hebben tijdens de reis naar Marrakech met het team van Fashion 2 Wear.

Ik was van de week even bij je ouders en wat zijn ook zij dapper en krachtig. Ik beloof je met hen contact te blijven houden, zodat de herinneringen aan je warm zullen blijven!

Op 2 en 3 juni zullen we met het team van Fashion 2 Wear heel veel aan je denken tijdens de Samenloop voor Hoop in Alphen aan den Rijn. Er zullen heel wat kaarstjes voor je gebrand gaan worden en dat zal vast weer met een traan gepaard gaan.

Dag lieve Juud. Ik mis je enorm en zal je nooit vergeten.

Liefs,
Marjatta 

Lief vriendinnetje,

Het is nu ruim 2 maanden geleden en ik mis je nog elke dag. Het is nog steeds onwerkelijk dat je niet meer hier bent. Ik wil je bedanken voor de mooie vriendschap en ik koester de leuke en mooie herinneringen met een lach en soms met een traan van verdriet, omdat we er niet meer samen om kunnen lachen.

Je hebt me geleerd om het leven niet voor lief te nemen en vooral te genieten. Helaas was het voor jou veel en veel te kort.

Ik zal altijd aan je blijven denken.

Liefs Marleen 

Lieve Judith,

Het is al twee maanden dat jij niet meer bij ons bent. De eerste open dagen zonder jou. De buikdanslessen die volgende week gaan starten zonder jou. Toch ben je er bij. Dat voelen wij allemaal. Ik weet zeker dat je trots bent op je meiden. Ze zullen voor jou schitteren zoals jij ooit voor hen schitterde.
Dag lieve vrouw, dag prachtige vlinder.
Wij houden van jou.

Monique 

'Sterren sterven stilletjes
Een wonderlijke dood
De ochtenddauw schept leven
En de hemel kleurt soms goud & rood

Maar als de zon de aarde kust
En langzaam weer verdwijnt
Dan weet ik dat met elke gouden ster
Jouw lichtje op ons allen schijnt..'


Ik voeg mij toe met de wijze woorden van Monique, die deze wijze lessen geschreven heeft op 21 maart.

Een witte roos krijgt een betekenis.
Je gevoel wordt heftiger.
De kleine, soms onzichtbare dingen worden opeens heel belangrijk, zij gaan iets groot betekenen.
Je ouders en zus worden opeens helden met zoveel kracht en afdruk.
Een intens gevoel blijft meegaan..

Woorden als: dierbaar, intens, held, ster, gevoel, kracht...zijn opeens zo groot van betekenis.
Je vraagt je af waarom er zoveel haat& nijd op de wereld is, waarom men elkaar 'geen licht in de ogen gunt in de huidige maatschappij', iedereen zo kortzichtig is , zwart-wit ziet en niet al het grijs daar tussen in, dat besef je, maar toch wist je het al, maar nu zeker...na het tastbare verdwijnen van een jij..Judith...

Je laat een diepe indruk achter.
Voor een allen voor ons heel bijzonder, op welke manier dan ook.
Zo onverklaarbaar.
Dat tastbare is weg.
Je lach, je streling, je stem.
Je ruikt niet, je ziet niet, je voelt niet...is er nog iets na de dood?
Niet meer die lach die je ouders kunnen horen, of een mopperwoord over de telefoon, geen schuimlaag op je bovenlip van de cappuccino...

Maar wel een herrinnering...
Voor mij naar mijn jeugd.
Het spelen met jou en je zus.
De ruzies om de barbies die nu opeens heel kostbaar zijn geworden..nu blijft er een bijzondere herrinnering aan over...en soms..na een stille rilling over ons lot...komt er een lach...dat ik toch je buurmeisje heb kunnen zijn.
Die heeft kunnen lachen en heb kunnen huilen met jou en je zus 'Suus'...
Wat prachtig dat jij je roeping als gouden ster heb kunnen vinden, je intens heb kunnen genieten je hierin gelukkig heb kunnen zijn...

Een altijd lachend buurmeisje, de kleine bollie die opeens een voorbeeldfunctie is, een heldin, een gouden ster is geworden...een plekje in ieders hart heeft genomen.

Dag lief buurmeisje...lieve Judith...

Ik ben trots dat ik je buurmeisje heb kunnen zijn...

Speciaal het gedichtje voor jou, je ouders en je zus.



Lief welgemeend kusje
kus, kus,
Chantal de Ruiter 

Lieve Judith,

Het is nu bijna 1,5 maand geleden dat jij dit aardse leven hebt verlaten. Ons heb je echter niet verlaten, lieve Judith. Jouw liefde, warmte, enthousiasme en passie straalt nog steeds uit in de dansschool. Je aanwezigheid bij Dos Bailadores is voor eeuwig. Chantal heeft een prachtige vlinder voor je gemaakt. Die komt te hangen in de kleine zaal, jouw zaal. Daar staat al 5 weken jouw foto met een witte roos. Die roos ben jij: je hebt intens gebloeid en keihard gevochten. Het valt mij zwaar om de roos uit het vaasje te halen, het valt mij zwaar om je te laten gaan. De roos krijgt een bijzonder plekje net als jij voor altijd een plekje hebt in mijn hart. Ik houd van jou voor altijd. Dank je wel, lieve Judith voor wie jij was, voor wie jij bent. Ik heb mij het laatste half jaar zo vaak afgevraagd waarom jij zo vroeg moest sterven. Zo'n bijzonder mens kan toch niet zo midden uit het leven gerukt worden? Waarom? Ik denk dat ik nu weet waarom. Jouw dood heeft mij geleerd te gaan leven. Jouw lot heeft mij ertoe gezet het heft in eigen hand te nemen. Jij hebt mij geleerd hoe kostbaar het leven is. Dat niets vanzelfsprekend is. Dat je moet genieten en je gevoel moet volgen. Wat je ook doet, wat je ook beslist. Jij wist al hoe je moest leven, zo jong als je in jaren was. Je geest was al volwassen. Daarom heb jij je ziekte kunnen dragen als een held. Toen ik afscheid van je nam, zag ik dat je je lot had aanvaard. Je straalde rust uit. Je had het geaccepteerd. Dat vergt heel veel moed en kracht. Je was klaar en begon aan een nieuwe onbekende reis. Voor je ongelooflijk lieve ouders en zus is ook een nieuwe reis begonnen. Een reis van verwerking en acceptatie. Het valt ze zwaar. Ze missen je enorm. Maar ze kunnen het. Het zijn zulke ontzettend lieve mensen. Zij zijn mij heel dierbaar geworden. En ik zal voor jou over ze waken. Lieve Judith, waar je ook bent, ik zal je nooit vergeten. Ik zal je levenswerk voortzetten. De positieve energie die jij ons gebracht hebt, zal ik koesteren. En ik zal je leerlingen stimuleren voor altijd te blijven dansen.
Je dansvriendin, Monique 

Ik wens de ouders en zus véél kracht toe om dit onmogelijke verdriet te dragen!Jullie leven zal nooit meer hetzelfde zijn, het is zó oneerlijk en niet te bevatten.Een kind verliezen is het ergste wat je als ouders kan overkomen, ik leef erg met jullie mee...ik weet wat u doormaakt!Zelf ben ik vorig jaar mijn jongste zoon verloren,
hij was pas 23 jaar.Net zo mooi als jullie dochter, waarom?We zullen het nooit weten!Ik zal voor jullie gezinnetje bidden... 

Lieve Judith,

Ik heb een buikdanscursus van jou gehad en bij de laatste buikdanscursus kwam je nog vaak kijken, en soms wat aanwijzingen geven, al was het per skype verbinding :-) Ik vind dat je prachtig kon dansen en vond je ook heel erg leuk en goed les geven. Altijd lachen en gezellig! Toen ik tijdens mijn vakantie in het buitenland mijn email opende en de email van Dos zag, schoten de tranen dan ook in mijn ogen. Woorden schieten tekort om te zeggen hoe erg ik het vind dat je er niet meer bent. Rust zacht.

Heel veel sterkte aan familie en vrienden.

Liefs,

Mary Lou 

lieve judith
wat een schok jij zo jong in de bloei van je leven!! een heerlijke meid, altijd vrolijk, woorden schieten tekort. rust zacht lieve judith groetjes susanne ex danscollega van latinadance en dos 

Veel te jong.
Voor de familie: Heel veel sterkte en moed voor de komende tijd 

Met verbazing zag ik de rouwadvertentie in de krant. Veel te jong. Veel sterkte toegewenst aan familie.
Van een oud klasgenoot. 

"The dance is the mother of the arts.
Music and poetry exist in time;
painting and architecture in space.
But the dance lives at once in time and space."
And so will you. 

17 februari 2012 het is stil in mij, ik heb nergens woorden voor.
Het is zo stil in mij en de wereld draait maar door.
Dag lieve Judith
Wilma Schenk