Irene van leusden van hoogstraten

Ineens, ineens
als donderslag bij heldere hemel
Maar voor altijd
Ineens was ik je kwijt

Ineens, ineens,
Ineens alsof het dood gewoon is
En daar moet ik maar mee leven
Want ja de wereld draait gewoon haar rondje door
En de zon zal schijnen

Ineens, ineens
Ineens kon ik je niet meer bellen
Dat kan niet meer, en oh wat doet dat zeer

Ineens, zomaar ineens kon jij niet meer vertellen
Hoe je iets zou doen of laten
En de wereld draait gewoon maar door en door
En de zon zal schijnen

We hadden voor ons tweeën,
toch nog tijd genoeg
We hadden zeeën
Dat was toch van zelf spreken
Niemand had erop gerekend dat ineens, ineens
Jij niet verder mag, bij toverslag

Ineens, ineens
Ik zonder jou, oh hoe kon dat nou.
Ik zonder jou, oh hoe kondat nou

Ineens, ineens,
Alsof donderslag bij heldere hemel
Ben ik het kwijt
Die vanzelfsprekendheid
Ineens, zomaar zie ik aan de betrokken hemel
toch een ster heel helder stralen
En de wereld draait gewoon maar door en door
En de zon zal schijnen

We hadden voor ons tweeën
Toch nog tijd genoeg, we hadden zeeën
Dat was toch vanzelfsprekend
Maar niets is vanzelfsprekend
Want wie had erop gerekend dat ineens, ineens
Ik nu weet dat jij, daar nu straalt voor mij

Ineens, ineens
Jij blijft bij mij
Ineens, ineens
Ik zie dat jij
daar nu straalt voor mij
Ik weet dat jij,
er nu nog bent voor mij

Ineens, ineens,
Als donderslag bij heldere hemel
Ben ik het kwijt
Die vanzelfsprekendheid

liefs van mij 

Lieve mama

Papa heeft vrijdag officeel zijn nieuwe woning gekregen .
We zijn allemaal erg druk ermee .Om er een mooi paleisje van temaken.Ik hoop dat u meekijkt van boven om tezien dat het goed gaat met u man. En alle goeie warme vrienden die jullie samen hebben opgebouwt zich inzetten voor papa.
31 maart zal de laatste dag zijn dat ik in jullie (mijn) ouderlijke woning zullen.Ik moet er nu nog niet aan denken want het maakt me zo intens verdrietig lieve mama...
Alles ligt daar jou leven en mijn leven .Alles is nog tastbaar en voelt hoe verdrietig het ook is nog zo warm.En dat is straks ook weg en heb ik niks meer .Alleen alle mooie herineringen die ik zal koesteren...Die natuurlijk ook heel belangerijk zijn.Ik zal ze nooit vergeten lieve mama.Ik hoop dat u het goed heeft daarboven.En met trots op mijn neerkijk .Ik heb u belooft in mijn toespraak op u crematie goed voor mijn vader tezorgen en er alles aan zal doen om hem zover het in mijn vermogen ligt bij testaan in alles.Lieve mama die beloofte maak ik waar en heb al heel erg veel bergen verzet voor papa.Het is niet makkelijk en vaak weet ik het ook allemaal even niet meer...Maar belooft is belooft.En als papa eenmaal in zijn nieuwe huis zit .Dan pas zal ik mijzelf overgeven en kijken hoe ik verder kan vechten tegen deze boze wereld die zo oneerlijk is verdeelt ...
Elke seconde denk ik aan u .Als ik s;avonds na buiten loop en de eerste ster die ik zie kijkt u mij aan en ik kijk terug...
Het voelt nog steeds zo onwerkelijk ...het gemis wordt grootte en grootte .Ik doe zo mijn best om er iets van temaken maar het lukt mij gewoon voor nu nog niet .
Ik wil het zo graag maar het verdriet neemt de overhand ...Lieve mama ik wil nog zoveel vragen en zeggen tegen u ...Dat kan niet meer .Dus zo nu en dan schrijf ik het in u condoleance.Waar ik straks en mooi boekje van ga maken ...
I love you mama ook al kan ik het u niet meer zeggen.Ik zeg het in mijn gedachten en hoop dat u zo nu en dan mijn gedachten kan lezen.
xxx 

Het is donker en koud om me heen
ik kijk recht voor me uit
richting onze herinneringen
maar ik voel me toch alleen

soms denk ik nog terug aan toen
die mooie goeie oude tijd
denkent aan jou aanwezigheid en warmte
maar dat ben ik nu kwijt

er zit een traan in mijn oog
ik knipper met mijn oog en het rolt over mijn wang
dat sterft voor het zich verder bewoog

nu sta ik hier helemaal alleen
ik denk aan die ene dag
dat ik jou voor het laats zag
en je daarna voorgoed verdween

Je As gaat een plekje krijgen
dat word je gegeven door mij
zo mooi net als jouw leven...

Mama ik mis je iedere dag meer en meer 

Bent u het mama
Die ster die zo fel schijnt?
die elke avond voor
mijn raam de wacht houd,
die altijd naar me luistert?
Kom toch terug,
Of neem me mee,
Beloof dat u daarboven op me wacht!
Alles kwam te snel,
Die afschuwelijke ziekte,
De pijn in uw lichaam,
De kracht die uw lichaam verliet,
Uw ogen die zich sloten,
Geen tijd meer om u tezeggendat ik van u houd,
Dat u mijn voorbeeld was,
Dat u ontzettend veel voor me betekent.
liefs je dochter xxx 

Lieve Jacq,

Als de duisternis valt
En iedereen de lichten gaat doven
Gaat de ene wereld slapen
Terwijl alle engeltjes gaan stralen daarboven

Iedereen heeft zijn engeltje
Dat staat voor een dierbaar mens
Denkend aan dat ene engeltje
Doe je in gedachte die ene vurige wens


Je voelt de warmte en de liefde
Van dat ene engeltje naar je stralen
Die er op zijn beurt voor zorgt
Dat je gedachten automatisch afdwalen


Voel je je soms ellendig
Of ben je bang van verdriet weg te kwijnen?
Bedenk dan heel goed
Dat dat ene engeltje nooit zal verdwijnen.. 

Lieve mama,

ik sluit mijn ogen en denk aan jou
waar je ook bent en dat ik van je hou
een paar weken geleden toen was je er nog
misschien niet meer hetzelfde maar toch..
je bent nu bij ouders, iets wat alles goed maakt
wat mij diep in mijn hart raakt
je hebt moeten vechten voor je leven
maar de strijd is gestreden
je hebt niets gewonnen, maar ook niets verloren
je bent bij ouders samen hierboven
vergeten doe ik nooit, wat jij me hebt geleerd
en dat ik jou als moeder altijd hebt gewaardeerd
zoveel dingen die ik graag met je deel
ik noem ze niet op, het zijn er teveel
wie moet me zeggen hoe het allemaal goed moet gaan?
dat ik de juiste keuzes maak en goed in het leven moet staan?
lieve ma, je had eigenlijk nog hier moeten zijn
dat dit nu anders is, dat doet me zo ontzettend veel pijn
ik zal proberen goed voor mezelf zorgen dat beloof ik jou
en ik probeer er het beste van te maken
zoals jij dat wou

lieve mama tot straks ik hou zo ontzettend veel van jou!!!

liefs je dochter 

gedachten loos

in de schemering, het is half duister
bekijk ik een foto van ons samen
ga terug naar vervlogen dagen
in gedachten bekijk ik twee namen

in eèn adem genoemd.. wat indruk gaf
of wij elkaar ?s evenbeeld zagen
?n typische gelijkenis van twee mensen
gaf ons zeker veel vrolijke dagen

gedachtenloos kijk ik naar de foto
deze moeder/dochter band was bijzonder hecht
jouw naam is helaas verdwenen
maar niet de klank die nog zoveel zegt

twee namen soms in eèn adem genoemd
dat viel nimmer te scheiden
jij kijkt misschien Boven op mij neer
en ik besef ?scheiden ? doet lijden

in het halfduister zie ik deze foto
die herinnert aan dagen van strijd
in het half duister komen tranen
zij zullen drogen al kost dit tijd

Liefs je Dochter xxx 

lieve mama.
Mensen die dit nu misschien gaan lezen wat ik hier heb neergezet.Het zal me niks verbazen dat mensen nu wel gaan vragen hoe of wat..Dat is dan jammer ik kan er dan niks meer mee...Het leed is al geleden...
En lieve mama ik weet zeker dat jij dit precies zo zou ervaren. I love you xxx 

Gisteren kreeg ik bericht dat het huis waar ik op gereageert heb is toegewezen lieve mama...
Hopelijk wordt het dit huis.Hoe graag ik het mijn vader ook gun...Weer en hoop geregel en ik kom weer niet aan mijzelf toe...Waarneer eigelijk wel vraag ik me zovaak af...Het is dubbel en is er straks weer en herinering weg het ouderlijke huis...En zo verdwijnt er steeds meer waar ik geen grip op heb...Of waar ik dan nog enigsins en warm gevoel bij hem wat me aan jou doet denken.
Ik weet alles is nog vers maar dat houd niet in dat ik me gevoel kan uitschakelen...
Net als jou wens mama om gecremeert teworden,.Ik moet dat respecteren...En dat doe ik ook echt wel...maar ik kan ook niet na je graf toe...terwijl ik in mijn achterhoof er toch bij blijf dat dat me misschien wel zou helpen...
Lieve mama ik heb je dagboek gevonden en de helft er al van gelezen...Ik ben ik schok wat ik daar allemaal las...Ik kan niet in details treden dit is iets tussen moeder en dochter...Maar het heeft mij flink geraakt...En echt niet in positieve zin...
Ik heb eigelijk spijt dat ik het gelezen heb en eigelijk durf ik niet eens meer verder telezen...Ik wacht daar maar ff mee.
Zondag zijn we in jou ouderelijkhuis geweest mama...En we hebben boven op de slaapkamers best veel werk verzet...Het viel zwaar al heb ik niks laten merken...alles wat van u was heb ik aangeraakt...Kom en hoop dingen tegen het gaf zo mega dubbel gevoel allemaal...
Het is morgen 4 weken geleden dat u bent overleden...Voor mij echt plotseling binnen 3 kwartier...U ademhaling was zo zwaar (en omdat iedereen in het duister tast wat je nu precies mankeerde.Dus ook niemand wist waar dit heen zou gaan...Wilde ik alleen dat je zonder pijn verder zou leven je laatste tijden (en hoelang dat zou zijn geweest) wist ook niemand...De morfine in opdragt van mij die je kreeg toegedient...Was voldoende voor jou om tegaan...Zo gevochten heb je en zo strek was je om door teblijven ademen...Ik zie het beeld alleen maar voor mij hoe moeilijk jou ademhaling was...En toen alles ineens stopte...ik dacht op dat moment echt wat is dit ...dit kan en mag niet ...Dit had ik niet zien aankomen dat dat kleine beetje morfine om jou wat rustige tekrijgen fataal zou worden...Ik weet je heb nu rust en geen pijn meer en dat staat natuulijk op de eerste plaats...Maar het gemis de pijn die ik met mij meedraag in hemels groot...
Alles is weg alles voelt leeg...zoals ik sprak op u crematie en zo is het ook...
Er wordt ook gezegt denk er niet teveel aan of probeer de draad op tepakken.of er wordt helemaal niet gevraagt hoe mijn dag is en hoe ik dit ga trekken,Op twee mensen na die dat wel doen.En ik begrijp aan de ene kant best wel dat het goed bedoelde adviezen zijn.Maar niemand kan in mijn gevoel kijken ...tuurlijk doe ik me best voor de buitenwereld mij redelijk goed tehouden...
Maar ik ben ondertussen wel gewend om dat masker weer op tezetten...Door jou dagboek bevestigt wel hoeveel wij op elkaar lijken mama In alle fasette...
ik verstik door verdriet die er niet uitkomt terwijl ik zo sterk voel dat die er wel is...Het tuurlijk het heeft tijd nodig allemaal...Iedereen verwerkt het op zijn eigen manier ...Ik zelf krijg alleen erg het gevoel dat iedereen echt zijn eigen leven weer lijd (en daar moet je ook wel na toewerken)Maar er wordt niet meer gesproken over u.En zoals ik u zovaak heb gezegt...Zeg maar niks dan is er niks...
Ik begrijp het echt niet...Mijn geest en lichaam is een groot warboel...
Lieve mama ik zeg het elke seconde weer waar ben je ik wil je terug ...Ik mis je xxx 

Jacqueline,

Ik herinner me jou moeder als een heerlijke vrouw altijd goed verzorgd en t hart op de tong.
Gezellige momenten op verjaardagen ze was altijd een van de gangmakers.Ik ben je moeder ook dankbaar voor alle mooie momenten die Jade heeft mogen meemaken op de camping. Ze vond het er altijd reuze leuk bij oma Irene. En dan de kadootjes die ze meebracht voor Jade uit Spanje...Ik heb die oorbellen nog steeds en al het andere moois. Zo was jou moeder ook aan een ander denken! Misschien weten mensen dit niet nou bij deze...die meid van mij is verwend. Toen Jade meeging naar het verz.tehuis kon ze niet accepteren dat het slecht ging met je moeder. Het overlijden kwam dan ook als een bom aan.
Weet dat ze altijd een plekje in ons hart zal houden. Iedereen die haar lief heeft gehad heel veel sterkte. 

Ik zou zo graag een engel willen wezen.
Ik zou zo graag een engel willen zijn.
En al is het maar kort,
voor maar heel even.
Om stiekem dicht bij jou te kunnen zijn.

Ik zou zo graag een engel willen wezen.
Met vleugels groot en krachtig,
mooi van dons.
De veren reiken uit tot aan de hemel.
En voor één maal is er weer een keertje "ons".

Ik zou zo graag een engel willen wezen.
Ik vlieg dan door de wolken naar je toe.
Wind en strorm houden me niet tegen.
En ik ben dan ook nog bij langer na niet moe.

Ik zou zo graag een engel willen wezen.
Bij je zijn, als is het maar heel kort.
Je vast kan houden en je kan vertellen,
dat het leven zonder jou
toch echt niks wordt.

Ik zou zo graag een engel willen wezen.
Ik zal je zeggen dat ik van je houd.
Ik zal je vragen hoe het verder moet.
In een wereld waarin ik leef zonder jou.

Ik zal zo graag een engel willen wezen.
Ik wil zo graag nog even bij je kroelen.
Je vasthouden en huilen om wat er is gebeurd.
Ik zal zo graag nog even je warmte voelen.

Maar een engel kan ik toch nooit worden.
Een engel kan ik toch nooit echt zijn.
Een engel heeft geen littekens op zijn hart.
Een engel voelt geen verdriet of pijn.

Toch kom ik je op een dag vast wel weer tegen.
Als ik honderd ben en in slaap val, zal ik gaan.
Dan zal de zon verdwijnen voor de regen.
En dan zal ik weer lachend voor je staan. 

Lieve Irene,

Als sterren konden spreken
Als sterren konden zien
Zou je dan vanavond
Heel eventjes willen roepen
En twinkelen als groet
En kan je ons hier beneden laten weten
Hoe het zonder jou verder moet.
??? 

lieve mama.
Vandaag heb ik samen papa Op en huis gereageert hier in Maarssen...Waar u eigelijk ook zou komen tewonen (vanwege jullie bovenwoning waar u niet meer terecht kon).En daarom tijdelijk in het verzorghuis zat...En ik had zo graag gezien dat jullie samen nog even samen zouden zijn...Voor hoelang wist niemand...Ik hoop zo dat papa deze woning kan krijgen...De trappen lopen op 75 jarige leeftijd gaat moeizame
Lieve mama morgen ga ik na ook jou ouderlijkhuis en gaan we boven toch al wat proberen op teruimen...Het zal alles behalve mee gaan vallenl...en eigenlijk hik ik er tegen aan...Maar als papa straks toch en ander huis aangewezen krijgt.Ben ik daar straks ook druk mee.Dus moeten we wel even orde op zaken stellen...
Of anders gezegt en begin maken...
Ik was laatst op zolder bij jullie en toen kwam ik in de koffer jou bruidjurk tegen ...Die gaat zeker en mooi plekje krijgen bij mij...Vandaag is jennifer met opa ff boodschappen wezen doen en zijn ze even lang het huis gegaan waar ik op gereageert heb...Lieve mama ik zorg goed voor je man (mijn vader) en jennifer neemt eigenlijk best veel over om zoveel mogelijk bij opa tezijn...Jennifer doet mij zo denken aan hoe ik vroeger met mijn vader omging en weg ging.En nu doet mijn dochter je kleinkind dit precies zo ...Dat vind ik wel en mooi iets en zie ik mijzelf weer terug zoals ik dat vroeger deed...Papa is elke dag wel even hier of hij belt mij...Lieve mama je man is echt in goeie handen en wordt echt gesteunt door alle vrienden die jullie samen hebben opgebouwt...En hij heeft mij!!!Het is nu weekend en dan wordt het voor mij nog moeilijke.Ik zou eingelijk nu bij u wezen ...heel stom maar heb elke keer de neiging me auto tepakken en na je toe terijden...Alsof het bij me ingepeppert zit...Dat gat waar ik nu in val is erg moeilijk...óm die zo ff optevullen...Je foto lieve mama hangt naast je kleinkinderen hier aan de muur ...En bij papa staat die op jullie kast en papa brand er elke keer en kaarsje bij.Lief he" en zo ontroerend als die dat doet...Papa mist jou ook echt zoveel...het gemis is er elke seconde en ik weet dat dat nooit meer weggaat...
Justin is vandaag na zijn vervolg school het Grafisch Lyceum wezen kijken ...Hij vond het wel erg intresant allemaal.Maar hij moet nog na meer opendagen gaan kijken kwa scholen...
Met jennifer gaat het gelukkig ook weer goed en kan zich weer helemaal storten op haar showdansen en de selectie dansen...Ik besef me dat je daar niet bij kan zijn als jennifer straks wedstrijden gaat dansen.Wat zou je trots zijn als oma je kleinkind die aan wedstrijden dansen doet.Net zo dat je trots op justin zal zijn het gaat goed op school en haalt super hoger cijfers... Ik zit hier achter me laptop en weet eigenlijk niet wat ik moet doen.Geen zin geen fut en niet de kracht voor...stom he' mama.Alsof alles echt voor langere termijn stil staat.Terwijl buiten alles gewoon door gaat.Ik zie dan mensen lachen en plezier hebben en denk dan echt het mijne ervan...Rare idee van mij maar het is wel zoals ik het nu zo sterk voel het gemis ...
Mama ik hoop dat je nu fijn bij je moeder bent...en dat je het daar en beetje na je zin heb...elke avond kijk ik na buiten om jou ster tezien...en als ik na me bed ga neem ik jou elke keer mee in mijn dromen
Tot spreeks mama
liefs je dochter xxx 

Hallo allemaal...
Ik wil jullie als eerste bedanken voor alle onderbouwde mooie en lieve woorden die er na mij geschreven zijn...Het doet me goed alles telezen...
En zal al jullie woorden zeker allemaal keer op keer terug lezen...
Thanks gr jacqueline 

heel veel sterkte met het verlies van je moeder is toch altijd een rots waar je ,je ei even kwijt kan wel een toepasselijke tekst kwam mij bekend voor die tekst hadt ik voor mijn ouders 

Lieve Jacqueline, Marcel en kinderen

Je bent het een plekje aan het geven door van je af te schrijven. Dit is heel goed voor jou. Ik heb jouw verhalen elke keer gelezen. Wat knap van je Jacq. Nog heel veel sterkte en je komt er. Je moeder houdt het wel in de gaten. x 

Lieve Jacq en Marcel,
Niemand kan begrijpen waarom dit heeft moeten gebeuren, Niemand heeft antwoorden op alle vragen die er zijn maar dat het onmenselijk veel pijn doet om iemand te missen zoals Irene die zo genoot van het leven zo trots was op jullie en altijd met trots en recept sprak over jullie.
Ik kan alleen maar zeggen dat ik hoop dat jullie dit verlies een plekje kunnen geven en de pijn verzacht na verloop van tijd. Ze is niet meer hier maar in gedachte leeft ze voort en zal ze altijd bij je zijn . Ik wens jullie heel veel sterkte, moed en kracht toe om dit te dragen en hoop dat jij liev jaqueline om hoog kunt krabbelen uit die inmens diepe put waar je in gevallen bent dat zal niet makkelijk zijn en met veel vallen en opstaan gaan en soms het gevoel geven dat je drie stappen vooruit doet en twee achteruit maar ik hoop dat met het verstrijken van de tijd jij verder kunt met je leven en je je moeder bij je draagt en terug kunt kijken op alle mooie momenten die jullie gedeeld hebben .

Heel veel sterkte

Hanneke Verhoef 

Hoi Jacq...woorden schieten tekort voor een iemand die zijn moeder,schoonmoeder,oma,en partner of vriendin en collega verliest.Maar je weet het hè??Je kan altijd bij me terecht.En probeer af en toe ook de draad weer op te pakken want dat zou jouw moeder gewilt hebben.Heel veel liefs van mij(Lolita) 

beste jacqueline en familie
ik wil jullie heel veel sterkte toewensen met het verlies van u vrouw,moeder,schoonmoeder en oma.ze blijft altijd in mij geheugen.zij heeft mij geleerd deli/kaas afdeling en daar ben ik haar nog steeds dankbaar voor. 

Jacqueline,
Ik wil je ontzettend veel sterkte wensen met dit grote verlies.
Je moeder zal altijd bij je blijven, ook al is ze er niet lijfelijk meer.
Heel veel sterkte!